Δεν λέμε όμως αυτο, yorkie. Να έχεις φιλικές σχέσεις σαφώς. Ειδικά παλιές φιλίες. Εδώ μιλάμε όμως για το αν θα βγαίνατε μόνοι σας για καφέ, εφόσον είστε σε σχέσεις ή ο ένας από τους δύο είναι σε σχέση.
Αν ξαναδιαβάσεις το μήνυμα μου, γι αυτό μιλάω.
Για παλιές και για νέες φιλίες ( απλά με τα χρόνια γενικά είναι δύσκολο, λόγω χρόνου και προτεραιοτήτων και του ότι ήδη έχει φτιάξει κάποιος τον περίγυρο που θέλει - είτε είναι νέες φίλες με άντρες είτε γυναίκες).
Οι φίλοι βγαίνουν και περνούν χρόνο μαζί κτλ.
Εξάλλου υποτίθεται ο σύντροφος σου πέρα από ερωτικός σύντροφος είναι και φίλος σου. Γιατί να με ενδιαφέρει να βγω για καφέ μονο με φίλο εφόσον έχω τον δικό μου; Αν θέλουμε να γελασουμε ας γελάσει και ο σύντροφος, όλοι οι καλοί χωρανε.
Εκτός αν είναι στα πλαίσια επαγγελματικού λόγου.
Οπως δεν θέλω να είμαι σε κάθε έξοδο με τους φίλους και τις φίλες του γιατί μπορεί να θέλω να κάτσω σπίτι ή να μην μπορώ, έτσι κι από την αντίθετη πλευρά.
Επίσης, δεν ταιριάζουν όλοι και όλες με όλους. Οπως και στις παρέες του άλλου δεν θα ταιριάζεις το ίδιο με κάθε παρέα του. Τέλος το αυτονόητο: οι άνθρωποι θέλουν να μοιράζονται πράγματα πολύ ευαίσθητα ορισμένες φορές που δεν θέλουν άλλους μπροστά. Οχι μόνο τον σύντροφο σου αλλά ούτε καν άλλους φίλους ή φίλες από την παρέα.
Με τον σύντροφο σου κάνετε παρέα μαζί και χωρια, έχετε κοινές παρέες και όχι.
Οπως αντιμετωπίζω μια φίλη, έτσι θα αντιμετωπίσω κι ένα φίλο.
δηλαδή που εσύ ξέρεις 100% ότι δεν τον βλέπεις έτσι, επειδή δεν μπορείς να ξέρεις η άλλη πλευρά στο 100% τι αισθάνεται για σένα, και επειδή ο σύντροφος δεν μπορεί να ξέρει 100% τι κάνει η άλλη πλευρά,
Δεν ζω την ζωή μου πια με υποθετικά σενάρια. Έφτασα 27 και θέλω ευτυχία και ολοκλήρωση. ΑΝ ο άλλος με δει αλλιώς, που δεν έχει γίνει και αυτό έχει να κάνει με την πολύ σαφή δική μου τοποθέτηση και με το ότι έχω κάποια χ αντίληψη να τον αποκόψω αν δω κάτι τέτοιο, θα το αντιμετωπίσω τότε. Δεν έγινε και κάτι τρομερό.
Για μένα δεν τίθενται τέτοια ζητήματα, αλλά ξαναλέω πως έχει να κάνει με τις εμπειριες μου και με το πως δεν αισθάνομαι καθόλου ανασφαλής.
Εκτός αν ξέρεις τον άλλο/η μια ζωή
Είμαστε με ανθρώπους βάσει ελεύθερης επιλογής.
Αν είναι να βρίσκεται ο άλλος κάπου γιατί δεν «μπαίνει» σε πειρασμό, άστο.
Οπως και να έχει, έχει ή δεν έχει φίλες, θα στην κάνει αν θέλει.
Το ζήτημα δεν είναι να άγχεται ο άλλος μήπως βρεθεί κάποια ή κάποιος που να του αρέσει περισσότερο, αλλά να ξέρει πως αν ω μη γενοιτο συμβεί, τότε θα έχει την ντομπροσυνη να μην παίξει κάτι ταυτόχρονα και να αποχωρήσει από την σχέση. Ε και εμένα αυτό μου αρκεί.
Κι αν κάποιος σου παίξει στραβή, δεν ήταν για σένα.
Δεν παίζει να κάθομαι να κάνω τον βερβεναγα. Απλώς αυτό θα καθυστερήσει κάτι που θα ερχόταν, άρα θα μου φαει χρόνο, όντας σε ποιότητες ανθρώπων που δεν μου ταιριάζουν.
Και η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται πάντα με τα χρόνια αλλά με το ποιος είσαι εσύ, ποιον έχεις απεναντι και πως τρέχει η σχέση. Και πια αν δεν τρέχει σε ποιότητες που θέλω, έτσι κι αλλιώς δεν θα γίνει το βήμα για την σχέση.
Κανεις δεν ξέρει ποτέ κανέναν 100% και δεν θα τον μάθει ποτέ. Η μόνιμη ανασφάλεια και η καχυποψία όμως κάνουν την ζωή πιο βαρετή και σου στερούν πράγματα. Και δεύτερη ζωή δεν έχει.
Αυτά από εμένα. Καταλαβαίνω πάντως πως το νιώθεις και όντως αν δεν μπορείς να δεις αλλιώς μια συνθήκη, κάνεις αντίστοιχες επιλογές ανθρώπων.
