Oυφ...αυτοι οι πλαγιοι, εμμεσοι τροποι προσεγγισης με κουραζουν και μονο που τους σκεφτομαι...
Εαν καποιο ατομο ειναι ετσι σα χαρακτηρας, καλως και φερεται τοιουτοτροπως, εαν ομως ειναι ατομο αυθορμητο και ευθυ, για ποιον λογο θα πρεπει να μπει σε μια διαδικασια πονηρης στασης, απλα και μονο για να μπορει να γινει το αυτονοητο, δηλαδη να επικοινωνησει με το συντροφο του...
Προσωπικα, δε θελω να βρω κανενα "κουμπι", θελω απλα να ειμαι "εγω" και να μπορω να επικοινωνω με τον αλλο αμεσα και οχι εμμεσα.
Να κανει κατι που εγω θελω, επειδη μεσα απο τη συζητηση καταλαβαινει την αναγκη μου, επειδη θελει να ειμαι καλα, επειδη τελος παντων με αγαπαει και οχι επειδη ξερω να τον χειριζομαι καταλληλως.
Οχι πως μου ειναι δυσκολο, απεναντιας, απλα δεν ειναι αυτο που ζηταω απο μια σχεση...
Το αυτο ισχυει και για μενα αντιστοιχα. Δε θελω ιδιαιτερους χειρισμους για να κανω κατι.
Κατανοηση και επικοινωνια ειναι το ζητουμενο το δικο μου. Απαξ και δεν υφιστανται αυτα τα δυο και ο εγωισμος χτυπαει κοκκινο, τοτε δεν υπαρχει ουσιαστικη σχεση.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.