Νομίζετε ότι μπορείτε να προγραμματίσετε τη ζωή σας;

[parafernalia]

Νίκο, πιστεύεις στην θεωρία της επαναγεννησης της ζωής; Ότι ζούμε, πεθαίνουμε και ξαναζουμε τα ίδια ακριβώς;

Αν με ρωτάς σε σχέση με τη σειρά, πραγματεύεται την θεωρία του Emerson που εξηγεί το παράδοξο της κβαντομηχανικής με ντεντερμενιστικό τρόπο στην ύπαρξη των παράλληλων συμπάντων. Απλά αν τη δεις να θυμάσαι πως πατάει σε καθαρή επιστημονική βάση.

Πιστεύω πως το αντίθετο του θανάτου είναι η γέννηση, όχι η ζωή, η ζωή υπάρχει ως πληροφορία και μεταπηδάει από σύμπαν σε σύμπαν. Εξαρτάται σε πιο σύμπαν θα πέσεις, ποτέ δεν είναι το ίδιο αλλά μέσα εκεί ζεις μια εικονική πραγματικότητα που είναι μετρήσιμη και προκαθορισμένη τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό.

Ίσως εκεί κρύβεται η λύτρωση, στην άσκηση της ελεύθερης βούλησης. Είσαι πραγματικά ελεύθερος; Η ελεύθερη βούληση είναι κάτι σαν το προπατορικό αμάρτημα καταργεί τον ντεντερμινισμό.

Αν αναφέρεσαι στην «αιώνια επιστροφή» του Νίτσε ως μια φιλοσοφική ιδέα που υποστηρίζει ότι το σύμπαν θα επαναληφθεί αμέτρητες φορές στο μέλλον, με κάθε γεγονός να επαναλαμβάνεται ακριβώς όπως συνέβη. Πρόκειται για μια κοσμολογική υπόθεση που, αν και αμφισβητήσιμη, χρησιμοποιείται από τον Νίτσε ως ένα ισχυρό «διανοητικό πείραμα». Ο σκοπός του πειράματος αυτού είναι να μας ωθήσει να ζούμε τη ζωή μας με τρόπο που να είμαστε πρόθυμοι να την ζήσουμε ξανά και ξανά, πράγμα που αποτελεί την υπέρτατη επιβεβαίωση της ελευθερίας και της προσωπικής ευθύνης.

 

[Piskantrila]

Αν με ρωτάς σε σχέση με τη σειρά, πραγματεύεται την θεωρία του Emerson που εξηγεί το παράδοξο της κβαντομηχανικής με ντεντερμενιστικό τρόπο στην ύπαρξη των παράλληλων συμπάντων. Απλά αν τη δεις να θυμάσαι πως πατάει σε καθαρή επιστημονική βάση.

Πιστεύω πως το αντίθετο του θανάτου είναι η γέννηση, όχι η ζωή, η ζωή υπάρχει ως πληροφορία και μεταπηδάει από σύμπαν σε σύμπαν. Εξαρτάται σε πιο σύμπαν θα πέσεις, ποτέ δεν είναι το ίδιο αλλά μέσα εκεί ζεις μια εικονική πραγματικότητα που είναι μετρήσιμη και προκαθορισμένη τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό.

Ίσως εκεί κρύβεται η λύτρωση, στην άσκηση της ελεύθερης βούλησης. Είσαι πραγματικά ελεύθερος; Η ελεύθερη βούληση είναι κάτι σαν το προπατορικό αμάρτημα καταργεί τον ντεντερμινισμό.

Αν αναφέρεσαι στην «αιώνια επιστροφή» του Νίτσε ως μια φιλοσοφική ιδέα που υποστηρίζει ότι το σύμπαν θα επαναληφθεί αμέτρητες φορές στο μέλλον, με κάθε γεγονός να επαναλαμβάνεται ακριβώς όπως συνέβη. Πρόκειται για μια κοσμολογική υπόθεση που, αν και αμφισβητήσιμη, χρησιμοποιείται από τον Νίτσε ως ένα ισχυρό «διανοητικό πείραμα». Ο σκοπός του πειράματος αυτού είναι να μας ωθήσει να ζούμε τη ζωή μας με τρόπο που να είμαστε πρόθυμοι να την ζήσουμε ξανά και ξανά, πράγμα που αποτελεί την υπέρτατη επιβεβαίωση της ελευθερίας και της προσωπικής ευθύνης.

Α, θέλω να την δω την σειρά, γίνομαι περίεργη τώρα!

Η γέννηση είναι μεταβολή της ενέργειας σε ύλη ενώ ο θάνατος το αντίστροφο. Έτσι ναι, ειναι αντίθετα, αν εννοείς αυτό.

Την αιώνια επιστροφή του Νίτσε δεν την ήξερα, μόνη μου όμως είδα ότι ζούμε τα ίδια και τα ίδια και το ονόμασα αυτό παλιγγενεσια ή επαναγεννηση. Κάπου αλλού το είδα ως κορδέλα του mobius αν το θυμάμαι καλά.

Να σε ρωτήσω κάτι ακόμα; Αν όντως συμβαίνει αυτή η θεωρία, εσένα σου αρέσει; Είσαι ευχαριστημένος δηλ από την μέχρι εδώ ζωή σου;

 

[parafernalia]

Να σε ρωτήσω κάτι ακόμα; Αν όντως συμβαίνει αυτή η θεωρία, εσένα σου αρέσει; Είσαι ευχαριστημένος δηλ από την μέχρι εδώ ζωή σου;

Όχι με την καμία δεν θέλω να ξαναζήσω τα ίδια. Θέλω να πιστεύω πως στην επόμενη ζωή θα είμαι πιο ώριμος, η συνείδησή μου θα έχει μια ποιότητα που θα με ωθήσει να μην ξαναρχίσω απ' την αρχή. Αν με ρωτάς πάνω στην ιδέα του "αιώνιου εγώ" (Κρισναμούρτι), με πιο πρόσωπο θα ήθελα να ζω ξανά και ξανά, μάλλον δεν υπάρχει. Θα το βαριόμουνα. Δεν υπάρχει ζωή που θέλεις να ζήσεις ξανά και ξανά γιατί είναι μια εικονική ζωή, ατελής και στην τελική ψεύτικη.

Όπως καταλήγει ο Ποιμάνδρης στον Ερμή τον Τρισμέγιστο: "Έχοντας απεκδυθεί τις επιδράσεις του κοσμικού στερεώματος, φθάνει στην ογδοατική σφαίρα, έχοντας τη δική του δύναμη, και υμνεί μαζί με όσους παρευρίσκονται εκεί τον πατέρα. Και τότε ανεβαίνουν με σειρά προς τον πατέρα, και παραδίδονται στις Δυνάμεις, και αφού γίνουν Δυνάμεις εισέρχονται στον Θεό. Αυτό είναι το αίσιο τέλος για όσους απέκτησαν τη γνώση: η θέωση."

Εκεί είναι το μυστήριο της επιστροφής, βέβαια ποιος μπορεί να πει ότι κατέχει έστω και λίγη γνώση; Γι' αυτό και ο Ιησούς Χριστός δημιούργησε ένα βασίλειο στους ουρανούς για όσους θέλουν να τον ακολουθήσουν. Η εξέλιξη δεν σταματά και μετά την είσοδο στην αιώνια ζωή.

 

[Piskantrila]

Όχι με την καμία δεν θέλω να ξαναζήσω τα ίδια. Θέλω να πιστεύω πως στην επόμενη ζωή θα είμαι πιο ώριμος, η συνείδησή μου θα έχει μια ποιότητα που θα με ωθήσει να μην ξαναρχίσω απ' την αρχή. Αν με ρωτάς πάνω στην ιδέα του "αιώνιου εγώ" (Κρισναμούρτι), με πιο πρόσωπο θα ήθελα να ζω ξανά και ξανά, μάλλον δεν υπάρχει. Θα το βαριόμουνα. Δεν υπάρχει ζωή που θέλεις να ζήσεις ξανά και ξανά γιατί είναι μια εικονική ζωή, ατελής και στην τελική ψεύτικη.

Όπως καταλήγει ο Ποιμάνδρης στον Ερμή τον Τρισμέγιστο: "Έχοντας απεκδυθεί τις επιδράσεις του κοσμικού στερεώματος, φθάνει στην ογδοατική σφαίρα, έχοντας τη δική του δύναμη, και υμνεί μαζί με όσους παρευρίσκονται εκεί τον πατέρα. Και τότε ανεβαίνουν με σειρά προς τον πατέρα, και παραδίδονται στις Δυνάμεις, και αφού γίνουν Δυνάμεις εισέρχονται στον Θεό. Αυτό είναι το αίσιο τέλος για όσους απέκτησαν τη γνώση: η θέωση."

Εκεί είναι το μυστήριο της επιστροφής, βέβαια ποιος μπορεί να πει ότι κατέχει έστω και λίγη γνώση; Γι' αυτό και ο Ιησούς Χριστός δημιούργησε ένα βασίλειο στους ουρανούς για όσους θέλουν να τον ακολουθήσουν. Η εξέλιξη δεν σταματά και μετά την είσοδο στην αιώνια ζωή.

Ξέρεις τι συμβαίνει όμως; Η μνήμη μας ότι ξαναζησαμε διαγράφεται! Και γι αυτό νομίζουμε ότι ζούμε για πρώτη και μοναδική φορά... Το γιατί το επιτρέπει αυτό ο Θεός είναι άλλη κουβέντα.

 

[adams33]

Η μαγεια της ληθης ,τι υπέροχο θέμα!!!

Ειναι οτι βαθιά μέσα μας κάτι θυμάται.......όχι γεγονότα, αλλά μια αίσθηση απαλη σαν φως που κάποτε είδαμε, το νιώσαμε...
Οι Πατέρες της Εκκλησίας λένε πως ο άνθρωπος φέρει μέσα του την εικόνα του Θεού.
Δυστυχώς ομως η αμαρτία και η φθορά σκέπασαν αυτή την εικόνα,ώστε να ξεχάσουμε Εκείνον που μας έπλασε.
Ο Μάξιμος ο Ομολογητής μιλά για τη λήθη ως καρπό της πτώσης η ψυχή, όταν καθαριστεί, ξαναβρίσκει τη μνήμη του Θείου....

Ο Ισαάκ ο Σύρος προσθέτει πως ο Θεός επιτρέπει τη λήθη από αγάπη,
για να μπορούμε να ζούμε με ελπίδα.....
αν θυμόμασταν όλα τα περασμένα, δεν θα είχαμε τη δύναμη να ξαναρχίσουμε.
Η έννοια της πραγματικής συγχώρεση...
Μόνο τοτε η λήθη δεν είναι τιμωρία,είναι το έλεος Του .


Μέσα μας υπάρχει ακόμη αυτή η ανάμνηση,περιμένοντας το επόμενο παράγοντα που θα πυροδοτήσει το συναίσθημα...

Οτιδηποτε αληθινό αγαπάμε με ολο μας το ειναι να μην είναι τίποτε άλλο παρά η ψυχή μας που αναγνωρίζει κάτι που κάποτε ήξερε.