παρατήρησα ότι μόνο αν και ο άλλος είχε κάνει κάποτε (ή εξακολουθεί να κάνει) παρόμοια δουλειά, κατανοεί την πραγματική φύση του επαγγέλματος.
Σωστή η παρατήρησή σου εκτός αν...
Οι αντιδράσεις όμως είναι προιόν ανασφάλειας, άγνοιας ή προκατάληψης?
Κάτι λίγο απ'ολα που κάνει την σούπα. Οταν αγνοείς ένα χωρο και δεν τον έχεις ζήσει, αλλά τον ''ακούς'' είναι φυσικό επόμενο να σου δημιουργηθούν ανασφάλειες, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το χώρο του συντρόφου σου. Οταν δηλαδή ο ένας έχει μάθει να ροχαλίζει στις 2 τα μεσάνυχτα και η άλλη να σερβίρει πότες και μή, απο ένα σημείο κι έπειτα, όταν η σχέση περνά σε άλλο στάδιο, αυτο του ''που πάμε'' αρχίζουν οι ανησυχίες και οι προβληματισμοι. Προκατάληψη επίσης, πάλι εξαιτίας άγνοιας, αφού το γνωστό ''όποιος νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί'' είναι γνωστή και μη εξαιρεταία φράση. Δε θα επιμείνω στο κομμάτι της ζήλιας που είναι συνέπεια όλων των παραπάνω, γιατί η ζήλια δεν έχει ωράριο. Είναι συνήθως κάτι βαθύτερο - τρόποι ζωής. Θα σου πουν κάποιοι πως η νύχτα έχει περισσότερη λασπουριά απ'ο,τι η μέρα. Θα'ρθει άλλος και θα διαφωνήσει θυμίζοντας σου πως μέσα σε σοβαρές εταιρείες πρωινές γίνονται τα μύρια όσα, ακόμα χειρότερα δε, όταν είναι κουστουμαρισμένα. Η λάσπη ρέει παντού, το θέμα είναι πως η νύχτα πέφτει βαριά για τον άνθρωπο. Εχεις ακούσει που λένε ''μην κάνεις κουβέντες σοβαρές τη νύχτα και με ξεκούραστο μυαλό συζήτα το πρωί''; Τη νύχτα το μυαλό σαν πιο κουρασμένο, ο δαίμονας του εγκεφαλου υπνοβατεί, το ποτό γίνεται πιο ανεκτό, η απελευθέρωση μπορεί να γίνει ευκολότερα, καμμιά φορα αβασάνιστα. Eξαρτάται τον κάθε χαρακτήρα- έχει ατσαλωθεί ή ακόμα; Οσο σκοτεινότερα, τότε που δε σε ''βλέπουν'' ,τόσο ευκολότερα να ξεγυμνωθείς. Oσο πιο ατσαλωμένος όμως, τόσο δυσκολότερα. Και θα ''αγριεψεις'' και πιο πολύ, γιατί ο κόσμος που'χει δουλέψει νύχτα, έχει δει πολλά. Μέσα στα σκοτάδια μπορεί και βλέπει αφωσφόριστα, να βλέπει καθαρά σε αυτήν, όταν ο τύπος της ''μέρας'' θα δει στη νύχτα κάτι να φωσφορίζει, θα τον τυφλώσει και θα φύγει.
Οπως καταλαβαίνεις, υπάρχει χάσμα, άλλοτε αγεφύρωτο όταν ένας εκ των δύο δεν έχει άλλες αντοχές να το γεφυρώσει, σεβαστό το να μην υπάρχουν αντοχές. Γεφυρώνεται επίσης, αρκεί να θέλουν και οι δύο με καταννόηση και συμβιβασμούς απο κοινού να βρουν τη μέση λύση. Κι εδώ μιλάμε και στις δύο περιπτώσεις, για σοβαρή επένδυση κι άλλο στάδιο στη σχέση που απαιτεί ωριμότητα και θέληση