Υπάρχει μια διαφορά.....καταρχήν ο Παρθενώνας ήταν δημόσιο κτίριο. Οι πίνακες συνήθως ήταν παραγγελία ενός ιδιώτη ή ενός μοναστηρίου ή ενός άρχοντα...... συνεπώς εξ αρχής ανήκε σε ιδιώτη και περνούσε από γενιά σε γενιά. Κάποιοι από αυτούς τους δώρισαν, πολλές φορές σε μουσεία, ή τους μεταπώλησαν, κλπ, κλπ. Αν υποθέσουμε ότι είσαι ένας συγχρονός αναγνωρισμένος καλλιτέχνης τα έργα που δημιουργείς δεν θέλεις να πωληθούν; Γι' αυτό άλλωστε δεν τα κάνεις;;; Από τη στιγμή που πωλούνται ανήκουν κάπου άλλου. Τώρα αν μετά από 400 χρόνια θεωρήσαι πια όπως ο Ρούμπενς για εμάς σήμερα, αυτό δεν σημαίνει ότι παυούν οι αγοραστές του πίνακά σου να έχουν δικαίωμα να τον πουλήσουν και βέβαια κάποιος άλλος να τον αγοράσει! Δεν λέω ότι ένας Τισιάνος ή ένας Βαν Γκογκ είναι της ίδιας αξίας με έναν σύγχρονο, αλλά δεν αλλάζει το γενικό κόνσεπτ....Άλλωστε για τόσο μεγάλους καλλιτέχνες συνήθως σφάζονται τα μουσεία