Αν και η απαντηση μου εστιαζε κυριως στο θεμα του νεαρου μας (ητοι ωριμοτητα, αλλαγες) δε φανταζομουν πως μια φραση μου θα ξεκινουσε νεα βαση συζητησης. Καλως.
Ας ξεκινησω ενα ενα να σου πω τη γνωμη μου(εχεις θεσει πολλα
).
Οι αμορφωτοι γονεις ειναι καλυτεροι γονεις καμια φορα(αν εννοεις φυσικα τα πτυχια τους) Απο τις ''γιαγιαδες'' ενιοτε μαθαινεις πολλα περισσοτερα απ'οτι σε ενα θρανιο η μια μαμα που σε παραταει ολη μερα για να δουλεψει(αποδεκτο και κατανοητο αν συμβαινει επειδη ειναι αναγκαιο).
Παροτι ειχα υπολογιστη και ισως την δυνατοτητα προσβασης στο ιντερνετ, ανεκαθεν λατρευα τις βιβλιοθηκες, οχι μονο για τα βιβλια τους αλλα για την αισθητικη τους. Πολλες φορες θα με βρεις σε μια τετοια να χαζευω απλα, χωρις απαραιτητα να αγγιζω καποιο βιβλιο, χανομαι. Στον υπολογιστη δεν αισθανομαι το ιδιο.
Οι ανεμοι της καθημερινοτητας ομως, με τραβουσαν εξω απο αυτο το κουτι, θες απο αγνοια, οπως θελουν να την ονομαζουν, εγω θα το ελεγα επιλογη να ειμαι εκτος τεχνολογιας.
Αναγκαστηκα να το κανω και
εν τελει με χαρα λογω δουλειας, το βρηκα σαν μεσο επικοινωνιας κι ενημερωσης.
Χαρακτηριζεις τους δασκαλους ως ημιμαθεις. Δε θα τους χαρακτηριζα ετσι ποτε, γιατι δεν αισθανθηκα κατι τετοιο στα μαθητικα και τα φοιτητικα μου χρονια, διαισθανθηκα κυριως τη διαφορετικοτητα του καθενος στον τροπο αντιληψης αυτων που διδαχθηκαν και διδαξαν.
Σημερα, τα παντα ωθουν τους νεους να αγαπηθουν κι εκεινοι το αρνιουνται πεισματικα ψαχνοντας απαντησεις σε λαθος τοπους.
Η εμπειρια εξω απαυτο, βοηθα στην εξελιξη και στην κριτικη σκεψη που ανεφερες.
Θα μου πεις εσυ τι εισαι? Μεγαλη? Οχι, δυστυχως η ευτυχως ομως μεχουν κανει παραπανω της ηλικιας μου. Καλο? κακο? δεν ξερω, δε με νοιαζει.
Αυτη λοιπον η ελευθερια που εχουν-με εμεις και τα νεοτερα παιδια σημερα ειναι που εχει παγωσει τη διαθεση.
Μας εκπροσωπουν σαν ατομα οι φιλιες μας(οι φιλοι που αγγιζουμε), οι ερωτες μας(αυτοι που χουν γινει ενα με εμας πολλα βραδια)
Η γνωση δεν προυποθετει απαραιτητως τις ανωτατες σπουδες, μισελ και τα πτυχια. Αυτοι οι αμορφωτοι γονεις που λες εχουν σοφια της ζωης, καθαρο ματι και καθαρη καρδια.
Τολμω να ομολογησω πως οσα εμαθα σημερα ειναι απεξω απο την τεχνολογια.
Παρολαυτα και με εκπληξη λεω πως η ιδια(!) μου δωσε το κινητρο να εκφραζομαι περισσοτερο(παροτι ο λογος ο προφορικος με τον γραπτο διαφερει) και να επικοινωνω με τον κοσμο κι αλλο, περα απο ορια που μπορει να εχεις θεσει στην καθημερινοτητα σου.
Γενικοτερα ειμαι υπερ της οπτικης επαφης, του χαμογελου και της αγκαλιας, ενιοτε του κλαμματος σε μια αγκαλια χωρις να κατηγορησω το μεσο, το οποιο με χαρα χρησιμοποιω, ομως με το μετρο του δυνατου.
Εσυ τι λες? Τι ακριβως θα ηθελες να συζητησουμε, για τα υπερ και κατα του μεσου στην επιρροη του πανω στα παιδια?
Θεωρεις πως εσυ προσωπικα ωριμασες κι απεκτησες κριτικη σκεψη περισσοτερο απο το μεσο που χρησιμοποιεις απο τοσο μικρουλα?
(τι ειναι το σπλιτ?
)
