Πέρυσι που έκανα πρακτική σε μια σχεδιάστρια, σε κάποια φάση είχε φύγει, είχε πάει Παρίσι ή κάπου τεςπα, εκτός Αθηνών.
ΟΠΟΤΕ σαν βοηθός, μου λέει ότι πρέπει να πάω ΕΓΩ σε μια γκαλερί που' χαμε εκθέσει τα ρούχα, να πάω να τα μαζέψω, να τα βάλω σε θήκες, να ξεβιδώσω τα 3 stands των ρούχων, να τα τακτοποιήσω, να τα μαζέψω με ταινία, να κάτσω να περιμένω και την άλλη να μου κόψει τιμολόγιο, να τα κουβαλήσω ΟΛΑ αυτά μόνη μου μιας και είμαι και το πρώτο μπόι, να τα βάλω μέσα στο ταξί, να τα αφήσω στο στούντιο, να ψάξω να βρω συγκεκριμένο ρούχο να το αφήσω στο τραπέζι για να το πάρει ένας τύπος, μετά να πάω σπίτι να κουβαλήσω τα δικά μου πράγματα για τη σχολή και όλα αυτά στις 3:30 η ώρα, και στις 4 έδινα επειδή είχα εξεταστική. Α! Μου' χε δώσει και ένα 5ευρω για το ταξί. Νε, 5€.

[κι όλα αυτά ήταν δουλειά 3 ατόμων κι όχι 1]
Anyway. Δε παίζει όλα αυτά να τα κατάφερνα μόνη, οπότε πήρα τον αδερφό μου να με βοηθήσει να με πάει, να με φέρει, να κουβαλήσει κτλ. και τα' βγαλα πέρα. Ήταν του ματς φορ μι.
Και εκτός από όλα αυτά, ο άλλος βοηθός της είχε την απαίτηση να μου πει να πάω εκεί που βρίσκεται και να του αφήσω τα ρούχα του, επειδή ήμουν με αμάξι, οπότε θα' ταν εύκολο για μένα να κάνω στάση 15' για να χάσω το μάθημά μου. Σ' αυτόν δεν έκανα τη χάρη, και δεν πήγα - ήταν η 1η φορά που έγινα κακιά με κάποιον.
Τεςπα, υποθέτω πάντα θα έχουν απαιτήσεις από μας, δατς λάιφ. [τουλχ σε επαγγελματικό επίπεδο]