Μια φορά κι ένα καιρό δεν υπήρχαν ούτε ποτάμια, ούτε λίμνες πάνω στη γη, αλλά μόνο η Ανατολική Θάλασσα όπου ζούσαν τέσσερις δράκοι: ο Μακρύς Δράκος, ο Κίτρινος Δράκος, ο Μαύρος Δράκος και ο Μαργαριταρένιος Δράκος.
Μια μέρα οι τέσσερις δράκοι πετούσαν στον ουρανό και κατευθύνονταν προς τη στεριά. Ανέβαιναν πολύ ψηλά, έκαναν βουτιές στον αέρα και έπαιζαν κρυφτό μέσα στα σύννεφα.
<<Ελάτε εδώ γρήγορα!!!>> φώναξε ξαφνικά ο Μαργαριταρένιος Δράκος.
<<Τι συμβαίνει;>> ρώτησαν οι άλλοι τρεις κοιτάζοντας κάτω, προς τα εκεί που τους έδειξε ο Μαργαριταρένιος Δράκος. Κάτω στη γη αντίκρισαν ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων που έκαιγαν λιβάνια κι έκαναν προσφορές με φρούτα και γλυκίσματα. Όλοι τους προσεύχονταν! Μια γυναίκα με κάτασπρα μαλλιά και ένα κοκαλιάρικο αγοράκι στην πλάτη της ήταν γονατισμένη στο έδαφος και μουρμούριζε:
<<Σε παρακαλώ, Ουράνιε Πατερά, στείλε μας γρήγορα βροχή για να μπορέσουμε να δώσουμε λίγο ρύζι στα παιδιά μας>>.
Η αλήθεια ήταν πως είχε να βρέξει πάρα πολύ καιρό. Οι σοδειές είχαν μαραθεί, το χορτάρι και τα λιβάδια είχαν κιτρινίσει από τον καυτό ήλιο.
<<Πόσο φτωχοί είναι αυτοί οι άνθρωποι!>> είπε ο Κίτρινος Δράκος. <<Κι αν δεν βρέξει, σύντομα κινδυνεύουν να πεθάνουν από την πείνα>>.
Ο Μακρύς Δράκος κούνησε το κεφάλι του. Μετά είπε: <<Aς πάμε στον Αυτοκράτορα Σεπτό του Αχάτη να τον παρακαλέσουμε να βρέξει>>.
Και λέγοντας αυτό πέταξε στα σύννεφα. Οι υπόλοιποι τον ακολούθησαν κι άρχισαν να πετούν όλοι μαζί προς το Ουράνιο Παλάτι.
Ο Αυτοκράτορας Σεπτός του αχάτη που ήταν υπεύθυνος για όλα όσα συνέβαιναν στον ουρανό, στη γη και στη θάλασσα, ήταν πανίσχυρος. Και δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος όταν είδε τους δράκους να πετούν βιαστικά προς το μέρος του.
<<Γιατί έρχεστε εδώ αντί να βρίσκεστε κοντά στη θάλασσα και να συμπεριφέρεστε όπως πρέπει;>> τους ρώτησε.
Ο Μακρύς δράκος έκανε ένα βήμα μπροστά και είπε:
<<Οι σοδειές στη γη έχουν ξεραθεί και χάνονται, Μεγαλειότατε. Σε παρακαλώ να ρίξεις όσο γίνετε πιο γρήγορα βροχή στον κόσμο>>.
Ο Αυτοκράτορας, που εκείνη την ώρα απολάμβανε το τραγούδι των νεράιδων, προσποιήθηκε ότι συμφώνησε μαζί προς.
<<Εντάξει. Πηγαίνετε πίσω κι εγώ θα στείλω αύριο μια βροχή>>.
<<Ευχαριστούμε, Μεγαλειότατε!>> είπαν οι τέσσερις δράκοι με μια φωνή και γύρισαν πίσω ευτυχισμένοι.
Αλλά πέρασαν δέκα ολόκληρες μέρες χωρίς να πέσει ούτε μια σταγόνα βροχής στη γη.
Οι άνθρωποι υπέφεραν, κάποιοι άρχισαν να τρώνε φλούδες δέντρων, κάποιοι έτρωγαν τις ρίζες από τα χόρτα και κάποιοι άλλοι αναγκάζονταν να τρώνε χώμα επειδή δεν εύρισκαν ούτε φλούδες δέντρων, ούτε χορτάρια.
Βλέποντας αυτή την κατάσταση οι τέσσερις δράκοι λυπήθηκαν πολύ, γιατί ήξεραν ότι ο Αυτοκράτορας ενδιαφερόταν περισσότερο για τις απολαύσεις του παρά για εκείνους τους ανθρώπους. Έτσι έπρεπε να βασιστούν μόνο στον εαυτό τους για να γλιτώσουν τους ανθρώπους από τα βάσανα τους. Αλλά πως;
Κοιτάζοντας την απέραντη θάλασσα, ο Μακρύς Δράκος δήλωσε στους άλους τρεις πως είχε μια ιδέα.
<<Τι είναι; Πες το γρήγορα!>> απαίτησαν να μάθουν οι άλλοι.
<<Κοιτάξτε. Δεν νομίζετε κι έσεις πως η θάλασσα έχει πάρα πολύ νερό; Θα το πετάξουμε στον ουρανό και αυτό θα πέσει στη γη σαν βροχή και θα σώσει τους ανθρώπους και τι σοδιές τους>>.
<<Καλή ιδέα!>> είπαν οι άλλοι χειροκροτώντας.
<<Αλλά>> είπε ο Μακρύς Δράκος μετά από πολύ σκέψη <<πρέπει να ξέρετε ότι θα κατηγορηθούμε αν ο Αυτοκράτορας μάθει για αυτό>>.
<<Θα κάνω οτιδήποτε για να σώσω προς ανθρώπους >>. Είπε ο Κίτρινος Δράκος αποφασιστικά.
<<Ας αρχίσουμε. Και δεν πρόκειται να μετανιώσουμε ποτέ>>. Φώναξαν ο Μαύρος και ο Μαργαριταρένιος Δράκος, που ήθελαν κι αυτοί να βοηθήσουν τους ανθρώπους.
Κατευθύνθηκαν προς την θάλασσα, μάζεψαν νερό στο στόμα τους και πέταξαν ψηλά στον ουρανό για να το ρίξουν στη γη. Οι τέσσερις δράκοι έκαναν το δρομολόγιο αυτό πολλές φορές. Σε λίγο το θαλασσινό νερό άρχισε να πέφτει στη γη σαν βροχή.
<<Βρέχει! Βρέχει!>>
<<Οι σοδιές θα σωθούν!>>
Οι άνθρωποι άρχισαν να φωνάζουν και να κλαίνε από τη χαρά τους. Το σιτάρι άρχισε να σηκώνετε από το έδαφος και το χορτάρι άρχισε να πρασινίζει.
Όταν ο θεός της θάλασσας το είδε αυτό ειδοποίησε τον αυτοκράτορα.
<<Πως τολμούν οι τέσσερις δράκοι να φέρνουν βροχή χωρίς την έγκριση μου!>>Είπε ο Αυτοκράτορας και διέταξε τους ουράνιους στρατηγούς του και τα στρατεύματα τους να συλλάβουν τους τέσσερις δράκους. Οι τέσσερις δράκοι που ήταν πολύ λίγοι να αντισταθούν απέναντι σε τόσο στρατό, αιχμαλωτίστηκαν πολύ γρήγορα και οδηγήθηκαν στο ουράνιο παλάτι.
<<Πήγαινε και φέρε μου τέσσερα βουνά για να τους πλακώσουμε, έτσι ώστε να μην μπορούν πια να ξεφύγουν!>> διέταξε ο Αυτοκράτορας τον θεό των βουνών.
Ο θεός των βουνών χρησιμοποίησε την μαγική του δύναμη, κάλεσε τον άνεμο και τα τέσσερα βουνά έφτασαν πετώντας και πλάκωσαν τους τέσσερις δράκους.
Αλλά και μέσα στη φυλακή τους οι τέσσερις δράκοι ποτέ δεν μετάνιωσαν για την πράξη τους. Κι επειδή ήταν αποφασισμένοι να φέρονται για πάντα καλά στους ανθρώπους, μεταμορφώθηκαν σε τέσσερις ποταμούς που κατέβαιναν από τα ψηλά βουνά και διέσχιζαν την χώρα, για να μην έχουν πια ανάγκη οι άνθρωποι μόνο τις βροχές. Ο Χειλονγκτζιάν, ο Μαύρος Δράκος στο μακρινό Βορρά, ο Χουανγκέ, ο Κίτρινος Δράκος στην κεντρική Κίνα, ο Τσάνγκγιανγκ (που λέγεται και Γιανγκτζέ, ή μακρύ ποτάμι) νοτιότερα και ο Ζουγιάνγκ ο Μαργαριταρένιος Δράκος στις εσχατιές του Νότου.
Οι Εννέα δράκοι
Ίσως οι πιο γνωστοί από όλους τους υπόλοιπους συγκενείς τους, οι πιο λατρεμένοι και πιο διαδεδομένοι είναι οι Εννιά Δράκοι. Σύμφωνα με τον μύθο είναι παιδιά του πρώτου, αρχέγονου Δράκοντα και στον καθένα αποδίδεται μια ισχυρή προσωπικότητα. Οι μορφές αυτών των δράκων αναπαριστούνται σε συγκεκριμένα αντικείμενα και περιπτώσεις ανάλογα με τον χαρακτήρα του καθενός, Όσο αφορά τα ονόματα τους, το χαρακτήρα και τις ιδιότητες τους, υπάρχουν διαφωνίες αλλά οι συνηθέστερες είναι οι εξής:
YAZI ο πολεμοχαρής. Του αρέσει ο ήχος της μάχης, είναι ατρόμητος και εξαιρετικός πολεμιστής. Τον βρίσκουμε ανάγλυφο στις λαβές των σπαθιών και των μαχαιριών.
CHIWEN CHIWEN με το διάτρητο βλέμμα που μπορεί και παρακολουθεί τα γεγονότα πέρα από τον ορίζοντα. Είναι πάντα σε επιφυλακή για όποιο κίνδυνο προκύψει για αυτό τα αγάλματα του κοσμούν τους ψιλότερους πύργους των ναών και των παλατιών(εικ.).
BAXIA BAXIA λάτρης του υγρού στοιχείου. Είναι εξαιρετικός κολυμβητής και τον βρίσκουμε όπου υπάρχει νερό. Στις αψίδες γεφυρών και στις προβλήτες.
PULAO PULAO όταν ο δράκος προς βρυχάται ακόμα και τα πιο άγρια θηρία τρέχουν φοβισμένα στις φωλιές τους. Στο πέρασμα του γίνετε από όλους αντιληπτός από την τρομερή φωνή του. Δεν θα μπορούσε να υπάρχει πιο κατάλληλο μέρος για να τον συναντήσουμε από τις καμπάνες και τα γκονγκ(εικ.).
BIXI BIXI ο πιο μεγαλόσωμος και δυνατός από όλους τους δράκοντες. Η δύναμη του είναι τόση που μπορεί και κρατάει προς ώμους του ολόκληρους ναούς. Εκεί τον βρίσκουμε άλλωστε, στις βάσεις μεγάλων μνημείων.
QIUNIU QIUNIOU ο φιλότεχνος δράκοντας. Έχει ιδιαίτερη αγάπη στις τέχνες και περισσότερο στη μουσική για αυτό η μορφή του κοσμεί κυρίως μουσικά όργανα.
JIAOTU JIAOTU ο φύλακας. Το στόμα του είναι σφραγισμένο σαν μύδι και τίποτα δεν περνάει χωρίς την θέληση του. Για το λόγο αυτό θα τον δούμε σκαλισμένο πάνω σε πόρτες. Κατά άλλους είναι γνωστός ταραχοποιός και καβγατζής και κοσμεί τις πόρτες φυλακών.
SUANMI SUANMI ο οποίος λατρεύει την φωτιά. Όταν διασχίζει ψηλά τον ουρανό την νύχτα πολλοί τον μπερδεύουν με αστέρι που πέφτει, καθώς από το στόμα του βγαίνουν πύρινες γλώσσες. Αγαπάει τα ζεστά μέρη για αυτό θα τον δούμε να αγκαλιάζει την φωτιά στα καντήλια και στα θυμιατήρια.
HAOXIAN ο παράτολμος και ατρόμητος δράκοντας. Του αρέσει η δράση και η περιπέτεια, να βρίσκεται πάντα στην κόψη του ξυραφιού. Όπου υπάρχει κύνδινος εκεί θα βρούμε και τον HAOXIAN. Στι μαρκίζες των παλατιών.
Εκτός από αυτά τα σημεία που συναντάμε τους εννιά γιους του μεγάλου Δράκοντα, ο δράκος είναι μια πολυαγαπημένη μορφή και τον συναντάμε σε κάθε είδος στην λαική τέχνη της Κίνας. Τον βρίσκουμε στα κεραμικά, στα ύφασμα, στη ζωγραφική, στα γλυπτά και ανάγλυφα στην μεταλλουργία, σχεδόν παντού. Τόσο σε είδη καθημερινής χρήσης όσο και σε είδη πολυτελείας(εικ.), με τον ανάλογο τρόπο σε κάθε περίπτωση.
Αγώνες με Τις Βάρκες Δράκους
Το Ξύπνημα του Δράκου
του Shelagh Pierce
Οι αγώνες με τις βάρκες δράκους είναι σύμβολο της κινέζικης κουλτούρας και πνεύματος. Ως ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ της χρονιάς για την Κίνα μπορούμε να το παρακολουθήσουμε σε όλο τον κόσμο όπου υπάρχουν κινέζικες συνοικίες. Η εμπειρία ενός αγώνα με τις βάρκες δράκους –είτε ως θεατής είτε ως συμμετέχων- είναι μια συναρπαστική γιορτή που μπορεί να την απολαύσει οποιοσδήποτε.
Θα παρακολουθήσουμε μεγάλες βάρκες, πολύχρωμες, με κεφάλια τρομακτικών δράκων στην πλώρη τους, μακριές ουρές, και φολιδωτά σώματα, να αναταράσσουν τα νερά. Θα δούμε άντρες, γυναίκες και παιδιά να αγκομαχούν και να ιδρώνουν καθώς αγωνίζονται για να περάσουν πρώτοι την γραμμή του τερματισμού. Θα ακούσουμε το πλήθος να ζητωκραυγάζει και να επευφημεί την αγαπημένη του ομάδα, καθώς τυμπανιστές χτυπούν δυνατά τα τύμπανα τους και φωνάζουν στους κωπηλάτες. Το γεγονός αυτό δεν έχει σκοπό να είναι ήσυχο και ήρεμο αλλά ενθουσιώδης και ηχηρό – μία γιορτή.
Το να παρακολουθείς έναν κινέζικο αγώνα με βάρκες δράκους την σημερινή εποχή, μπορείς μόνο να τον φανταστείς στα πρώτα του ξεκινήματα. Μια εποχή που οι προκαταλήψεις καθορίζανε την ζωή των ανθρώπων. Είναι γεγονός ότι οι αγώνες αυτοί ξεκίνησαν πριν από τουλάχιστον 2.000 χρόνια όταν μια ομάδα προληπτικών ανθρώπων πίστευαν ότι οι αγώνες με τις βάρκες θα έφερναν καλή και πλούσια σοδειά. Οι εορτασμοί γίνονταν το θερινό ηλιοστάσιο την εποχή του χρόνου που συνήθως συσχετιζόταν με την αρρώστια και τον θάνατο και που οι άνθρωποι αισθάνονταν πιο αδύνατοι ενάντια στις δυνάμεις της φύσης. Οι αγώνες έφτασαν να συμβολίζουν εξίσου τον αγώνα ενάντια στη φύση και την μάχη ενάντια σε επικίνδυνους εχθρούς.
Η τραγική ιστορία του Ch’u Yuan ολοκλήρωσε περαιτέρω τους αγώνες στις ζωές των κινέζων. Ο τέταρτος αιώνας π.χ. είναι γνωστός ως περίοδος των πολέμων των πολιτειών στην κινέζικη ιστορία. Ήταν μια εποχή όπου έγιναν πολλοί μεγάλοι πόλεμοι μεταξύ των φεουδαρχών. Πολλά βασίλεια είχαν κιόλας εξαφανιστεί, εκτός από το βασίλειο του Ch’u, που ήταν ένα από τα πιο ισχυρά βασίλεια που είχαν μείνει. O Ch’u Yuan ήταν ποιητής, υπουργός και συμβουλάτορας του βασιλιά του Ch’u – πραγματικά ένας αληθινός πατριώτης. Επειδή φοβόταν για το μέλλον του βασιλείου του και για να κάνει ότι καλύτερο μπορούσε πήγε να συμβουλέψει τον βασιλιά. Προς έκπληξη του η συμβουλή του όχι μόνο δεν ακούστηκε αλλά τον εξορίσανε. Κατά την κατάρρευση του βασιλείου και λόγο της εξορίας του, ο Ch’u Yuan, από απόγνωση και πόνο, έπεσε στα νερά του Mi Lo ποταμού.
Ο κόσμος του Ch’u αγαπούσε τον Ch’u Yuan. Πενθούσαν πάνω από το σημείο που πέθανε και περνούσαν πολύ ώρα προσπαθώντας να διώξουν τα ψάρια και τους δράκους του νερού από το σώμα του, φωνάζοντας μέσα από τις βάρκες τους, χτυπώντας τα νερά και τα τύμπανα τους. Και για να είναι σίγουροι πως ο Ch’u Yuan δεν θα πεινάσει τύλιγαν ρύζι μέσα σε φύλα και τα έριχναν στο ποτάμι. Κέικ ρυζιού τρώνε και σήμερα ως μέρος του φεστιβάλ με προς βάρκες δράκους.
Το φεστιβάλ με τις βάρκες δράκους γιορτάζεται ¨την Πέμπτη του Πέμπτου¨ – την Πέμπτη μέρα του πέμπτου μήνα. Το κόκκινο είναι το κυρίαρχο χρώμα στις βάρκες γιατί είναι το χρώμα του αριθμού πέντε και συμβολίζει τη ζέστη, το καλοκαίρι, και την φωτιά. το μήκος των βαρκών είναι μεταξύ 10 έως και 30 μέτρα αλλά τόσο φαρδιά όσο να χωράνε δύο άτομα ο ένας δίπλα στον άλλο. Κάποιες από τις αρχικές τελετές παίρνουν χώρα και σήμερα όπως ¨το Ξύπνημα του Δράκου¨ βάζοντας κουκίδες στα μάτια των δρακοκεφαλών σε κάθε βάρκα. Αυτή η τελετή γίνετε για να καθαρίσουν και να ευλογήσουν την περιοχή των αγώνων τόσο τους αγωνιζόμενους όσο και τις βάρκες. Αυτό δίνει στις βάρκες και τα πληρώματα τους τη δύναμη του Δράκου και την ευλογία της θεάς της θάλασσας.
Φυσικά πολλά έχουν αλλάξει κατά την διάρκεια του φεστιβάλ. Το πλήθος δεν πετάει πλέον πέτρες στους αγωνιζόμενους και δεν είναι απαραίτητος ο αναποδογυρισμός κάποιας βάρκας και τουλάχιστον ενός πνιγμένου το οποίο θεωρούταν θυσία στους θεούς και ήταν παραδόξως σημάδι καλής τύχης.
Σήμερα οι αγώνες με τις βάρκες δράκους υπάρχουν ως μια μορφή διασκέδασης. Δεν είναι απαραίτητος μια τελετή που πραγματοποιείτε για να τρομάξουν το κακό και για ένα καλότυχο χρόνο αλλά μια ψυχαγωγία που διδάσκει στον κόσμο κάποια πράγματα για την κινέζικη ιστορία και κουλτούρα. Δεν είμαστε τόσο προκατελειμένοι όπως στο παρελθόν αλλά σίγουρα είναι διασκεδαστικό να προσποιούμαστε.