Υπάρχει όμως και μια άλλη πτυχή της ιστορίας:
Η οργάνωση φάντασμα, όπως είχε αποκληθεί η 17Ν, στα χρόνια της δραστηριότητάς της είχε χορέψει στο ταψί την αστυνομία, τις εγχώριες και ξένες μυστικές υπηρεσίες, είχε γίνει ο pain in the ass της πανίσχυρης CIA. Κατά τη δεκαετία του ʼ90 είχαν γίνει πλέον τόσο θρυλικοί, που υπήρξε αμερικάνικο συγκρότημα του χώρου του Hard Core, με το όνομα Ε.Ο. 17Ν!!!
Εκμηδένισαν τα μέτρα ασφαλείας στρατοπέδων, υπήρξαν άριστοι πυροτεχνουργοί, χόρευαν σαν τους ποντικούς μέσα στʼ αστυνομικά τμήματα και ο καημένος ο «Ψιτ-ψιτ» ακόμα δεν μπορεί να κοιμηθεί τις νύχτες. Όσες φορές ήρθαν σʼ επαφή με την αστυνομία, έδειξαν ότι διέθεταν δύναμη πυρός και συγκεκριμένο σχέδιο για το πώς θα τη χρησιμοποιήσουν, έτσι σε όλες τις περιπτώσεις βγήκαν νικητές και ξέφυγαν. Όλα αυτά απαιτούν σκληρή στρατιωτική εκπαίδευση και σχεδιασμό και αυτό είναι αναμφισβήτητο.
Το πρώτο πράγμα που μπορεί κάποιος να σκεφτεί, είναι ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι που παρουσιάστηκαν, δεν έχουν γεμίσει κανενός το μάτι πως είναι τέτοια κομμάντα (πέστε μου ότι ο Χριστόδουλος Ξηρός και ο Θεολόγος Παλιαδέλης ήταν νίντζα στα νιάτα τους και θα στείλω τον Πανίσχυρο Μεγιστάνα των Νίντζα να σας βρει, ρε την κατάρα μου να ʽχετε
) και σίγουρα δεν έχουν τη στόφα «ροκ σταρ», ούτε μοιάζουν καμωμένοι από το υλικό που φτιάχνονται οι μύθοι. Ακόμη όμως κι αν δεχτούμε ότι πράγματι όλοι αυτοί στα νιάτα τους ήταν νίντζα και στην πορεία ξέπεσαν, σε βαθμό που όλοι μαζί είχαν γίνει εντελώς αγνώριστοι, ακόμη και για τον Ψιτ-ψιτ, που τους έβλεπε μέρα παρά μέρα στον ύπνο του επί τόσα χρόνια,
δεν έχουμε μάθει τίποτε σχετικά με το πού εκπαιδεύτηκαν κι από ποιους. Δεν ξέρω εάν έχετε εσείς ακούσει κάτι.
Εκείνη την εποχή, οι Αμερικάνοι πίεζαν την Ελλάδα με μοχλό την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Εάν οι αμερικανικές αρχές δεν ενθάρρυναν τους Αμερικανούς τουρίστες να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, υπήρχε κίνδυνος οικονομικής αποτυχίας, σε μια ήδη χρεωμένη χώρα, κανείς μάλιστα δεν ήθελε να σκέφεται την περίπτωση μποϋκοτάζ με την οποία οι Αμερικάνοι απειλούσαν. Τα χρήματα που διακυβεύονταν ήταν πάρα μα πάρα πολλά. Γνωρίζω ότι τα λεφτά αγοράζουν σχεδόν τα πάντα, όμως επίσης γνωρίζω ότι τα πολλά λεφτά μπορούν νʼ αγοράσουν οτιδήποτε.
Έχω σκεφτεί πολλές φορές εάν θα καθόμουν στη φυλακή για δέκα χρόνια εφόσον μου έδιναν για τον κόπο μου μερικά εκατομμυριάκια ευρώ. Γιατί όχι, όταν θα έβγαινα μάλιστα θα ήμουν και ήρωας στα μάτια πολλών. Μπορώ να υποθέσω λοιπόν ότι αυτοί που συνελήφθησαν, πήραν χοντρά λεφτά προκειμένου να αναλάβουν την ευθύνη της οργάνωσης. Είναι γνωστό ότι ακόμη και στο χώρο των νονών της νύχτας, υπάρχουν άνθρωποι που η δουλειά τους είναι να μπαίνουν φυλακή, προκειμένου να μη συλλαμβάνεται το αφεντικό τους. Πολύ δε περισσότερο εάν ήταν άνθρωποι για των οποίων τις γούνες διέθετε η ασφάλεια πολλά ράμματα από άλλες μικροοργανώσεις και δεν είχαν πιθανόν και πολλές επιλογές.
Από την άλλη και οι Αμερικάνοι είχαν κάθε συμφέρον να δεχτούν ότι η οργάνωση πιάστηκε και να δώσουν και πολλά συγχαρητήρια στην Ελληνική Κυβέρνηση, αφού από το deal της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων, θα έβγαζαν ούτε λίγο, ούτε πολύ, 1.4 δις ευρώ!!
Είναι άραγε αυτή μια εύλογη υπόθεση, ή αποτελεί συνωμοσιολογία;
