Ο άνθρωπος και η συμπεριφορά του είναι αποτέλεσμα βιολογικών και κοινωνικών ταυτόχρονα παραγόντων,απλά οι βιολογικοί παράγοντες επιδρούν σε μικρότερο ποσοστό και η συμπεριφορά του και στο μεγαλύτερο ποσοστό δέχεται την επίδραση των περιβαλλοντικών -κοινωνικών,εξωτερικών παραγόντων.Ας πούμε,σε μια ασθένεια έχεις εσύ μια μικρή προδιάθεση βιολογική κ.τ.λ. να την αποκτήσεις αλλά το μεγαλύτερο μέρος της θα εξαρτηθεί απο ποικίλλους παράγοντες κυρίως περιβαλλοντικούς και φυσικά στο πώς αλληλεπιδράς εσύ με αυτούς τους παράγοντες οπότε,είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης προσωπικών χαρακτηριστικών και χαρακτηριστικών του περιβάλλοντός σου.Από κει και θα εξαρτηθεί αν θ'αποκτήσεις εσύ αυτή την ασθένεια.Ποτέ δεν φταίει ένας παράγοντας για κάτι.Ούτε και υπάρχει συνταγή "εσύ κάνεις αυτό,θα πάθεις αυτό" ή "θα διορθώσεις αυτό έτσι".
Στη φύση του ανθρώπου είναι η επιθυμία για δύναμη και υπεροχή όπως βλέπουμε στους πολιτικούς ηγέτες και όπως υπάρχει και στα ζώα που αναφέρεις.Απλά,η διαφορά με τα ζώα είναι ότι στη φύση ειναι προδιαγεγραμμένη και ήδη αποδεκτή μια "ιεραρχία" έτσι που τα δυνατότερα ζώα να εξουσιάζουν τα αδυνατότερα,το οποίο είναι αναμενόμενο και φυσιολογικό και οδηγεί την κατάσταση σε μια ισορροπία.Και αυτό είναι δεδομένο και αποδεκτό από όλα τα ζώα στη φύση.Όμως,αυτό δεν είναι κακό.Ούτε και στην περίπτωση των ανθρώπων επομένως δεν ειναι κακή η επιθυμία για δύναμη,είναι προβλεπόμενο ένστικτο και δικαίωμα του ανθρώπου και καθόλου καταδικαστέο.Το θέμα είναι αν με την απόκτηση δύναμης ο άνθρωπος προσπαθήσει να κάνει κακό στους άλλους ανθρώπους και να επιβάλει την εξουσία του σ'αυτούς αδικώντας τους,τότε αυτό είναι καταδικαστέο.Γιατί έχουμε δει ότι υπάρχουν και ηγέτες οι οποίοι απέκτησαν εξουσία και προσπάθησαν μέσω αυτής να κάνουν καλό στους συμπολίτες τους και να τους βοηθήσουν.Δηλ. δεν σημαίνει ότι όποιος κυβερνά είναι διεφθαρμένος,αλλιώς πώς θα κυβερνούνταν οι χώρες;Θα ήμασταν τότε μήπως ζούγκλα;Απλά,εξαρτάται από το ήθος ενός ανθρώπου το πώς θα ασκήσει την εξουσία και αν θα είναι αλαζόνας ή όχι.Ενώ με τα ζώα δεν υπάρχει τέτοιο θέμα,υπάρχει αλτρουισμός.Οι άνθρωποι χειρίζονται με τον εγκέφαλο διαφορετικά τις καταστάσεις.
Απλά,η θρησκεία ή κάποιες φιλοσοφικές θεωρίες υποτιμούν αυτό το χαρακτηριστικό του ανθρώπου και υπερτονίζουν την ταπεινότητα του ανθρώπου και τη μη διεκδίκηση των υλικών αγαθών ή της δύναμής του απέναντι σε ανθρώπους και καταστάσεις.Όμως,η ηθική δεν έχει σχέση με τη δύναμη κι ούτε θα πρέπει να τη δαιμονίζει αλλά να τη θεωρεί μια φυσιολογική ροπή του ανθρώπου και να του διδάσκει πώς να τη χρησιμοποιεί σωστά.Αυτό είναι το θέμα.
Η πρωτόγονη κοινωνία ήταν οργανωμένη ώστε να θεωρείται κοινοτική,ζούσαν φυλές μαζί και προσπαθούσαν να επιβιώσουν μέσα στη φύση και οποιοσδήποτε μπορούσε να βλάψει τον άλλο.Ύστερα περάσαμε στις οργανωμένες με πολίτευμα κοινωνίες όπου εναλάσσονταν δημοκρατία με ολιγαρχία.Η σωστή λειτουργία του πολιτεύματος εξαρτάται από τους ηγέτες και από τη σχέση τους με τους πολίτες.Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα'πρεπε να υπάρχουν ηγέτες.Επομένως,και αυτό το ζήτημα είναι απόρροια των εκάστοτε κοινωνικοοικονομικών παραγόντων και συνθηκών και της εποχής σε συνδυασμό με τη φύση του πολιτεύματος και τον χαρακτήρα του κάθε ηγέτη και δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την κατοχή εξουσίας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
