Όλες οι σχέσεις και δη οι γάμοι είναι σχέσεις συμβιβασμού. Το τέλειο δεν υπάρχει. Αν λοιπόν το καλό παιδί που λες ήταν άντρακλας πιο πριν και έφευγε από το τσατ χωρίς καληνύχτα θα έχει τον ονειρικό γάμο; Ε ρε wake up call που θα φάτε μερικοί... Οι γάμοι που δεν εμπεριέχουν ίχνος στρατηγικής (τον αγαπώ, δε ζω χωρίς αυτόν, είναι πανέμορφη, είμαστε κι οι δυο φτωχοί αλλά θα μας ταϊζει η αγάπη μας και λοιπά τσιτάτα) είναι σχεδόν σίγουρο οτι θα αποτύχουν. Αν στην απόφαση του γάμου δεν μπει κυρίως η λογική, βράστα. Κι εσύ ο ίδιος είχες πει οτι είχες διάφορες σχέσεις, είδες οτι όλο αυτό δε βγάζει κάπου, επέλεξες μια κοπέλα που σού κάνει και θα είστε καλά μαζί και παντρεύτηκες. Αυτό λογική δεν ήταν; Στρατηγική δεν ήταν; Νομίζεις πραγματικά οτι θα περάσεις τη ζωή σου στο γάμο χωρίς γκρίνια; Τώρα η εκμετάλλευση δεν ξέρω πού κολλάει. Δεν χρειάζεται όλοι οι άντρες που ήταν καλοί και βρήκαν γυναίκα στα 35 όπως λες να έχουν θεοποιήσει τη γυναίκα. Μπορεί να έχουν μυαλό και να γνωρίζουν γιατί έφτασαν ως εδώ και να φέρονται με λογική.
Και προφανώς ξεχνάτε κάποιοι οτι τα θέλω των ανθρώπων αλλάζουν με τα χρόνια οπότε λογικό είναι στοιχεία που οι γυναίκες στα 20 προσπερνούσαν, στα 30 να είναι ελκυστικά. Το κακό πού είναι; Οτι δε θα θεωρείσαι πλέον κακό παιδί και ΑΝΤΡΑΣ; Δε σε πιέζει κανείς να παντρευτείς. Μείνε κακό παιδί για πάντα να αλλάζεις τις γυναίκες όταν δε σου δίνουν αυτό που θες.
Θα διαφωνησω εδώ. Η λέξη συμβιβασμός εμπεριέχει την έννοια πως αποδέχθηκες κάποιον άνθρωπο κατώτερο των προσδοκιών σου μόνο και μόνο γιατί σε πιεζανε εξωγενείς παράγοντες όπως ο χρόνος για παράδειγμα.
Είμαι εντελώς αντίθετος σε σχέσεις που δημιουργούνται με αυτές τις νοοτροπίες και ιδιαίτερα για σοβαρές σχέσεις που οδεύουν σε οικογένεια. Εγώ προσωπικά δεν θα παντρευομουν ποτέ μια γυναίκα που δεν με ελκύει σαν γυναίκα ότι άλλο θετικό στοιχείο και να είχε. Θεωρώ πως σε μια σχέση το βασικό κομμάτι είναι η ερωτική έλξη και μετά έρχονται όλα τα άλλα ως συνοδευτικά.
Όσον αφορά το τέλειο, αυτό προφανώς δεν υπάρχει αλλά δεν νομίζω πως ευσταθεί να πούμε ότι ο άνθρωπος αναζητά το τέλειο. Συνήθως αυτό που κάνουμε είναι να βλέπουμε έναν άλλο άνθρωπο, να τον γνωρίζουμε και αν μας δημιουργήσει έλξη να κάνουμε σχέση μαζί του. Δεν νομίζω πως κανείς ερωτεύεται με shopping list, για τους περισσοτερους έρχεται αυθόρμητα πάνω στην συναναστροφη με τον άλλο, γιατί πάνω απ'ολά είναι συναίσθημα, δηλαδή δεν είναι συνειδητή επιλογή, θα πρέπει να σου το δημιουργεί ο άλλος. Δεν μπορείς να πεις ουτε πως αύριο θα ερωτευτώ, ούτε πως αύριο θα σταματήσω να είμαι ερωτευμένος. Αν δεις λοιπόν έναν άνθρωπο ο οποίος ανταποκρίνεται στις προσδοκίες σου και σου βγάζει ερωτική έλξη, δεν βλέπω πως το να κάνεις σχέση μαζί του θα ήταν συμβιβασμός απλά και μόνο επειδή σίγουρα στα 7 δις ανθρώπων εκεί έξω θα υπάρχει και κάποιος άλλος ανωτερος σε όλους τους τομείς.
Όσον αφορά τα κριτήρια μιας σοβαρής σχέσης, δεν πιστεύω πως είναι διαφορετικά από αυτά μιας σχέσης της πλάκας, είναι απλά ένα υπερσυνολο αυτών. Το να μοιραστείς την ζωή σου με κάποιον είναι μια πολύ μεγαλύτερη επένδυση από το να μοιραστείς ένα βράδυ η πέντε μήνες και γι αυτό προφανώς μπαίνουν και άλλα κριτήρια στην μέση. Για παράδειγμα το να είναι κάποιος οικονομικά σοφρων, είναι ένα απαραίτητο κριτήριο κατ εμέ για μια σοβαρή σχέση στην οποία θα μοιραστείς μαζί του το βίος σου αλλά δεν έχει καμία επίπτωση σε μια χαλαρή σχέση και άρα το να το απαιτήσεις εκεί δεν έχει νόημα και το μονο που κανει ειναι να περιορίζει τις επιλογές σου.
Το να παντρευτείς όμως έναν άντρα ο οποίος δεν σου βγάζει καμία ερωτική έλξη σαν άντρας επειδή έχει πολλά χωράφια είναι συμβιβασμός. Αντίστοιχα συμβιβασμός είναι το να παντρευτείς και έναν άντρα απλά και μόνο επειδή σου δημιουργεί ερωτική έλξη ενώ βλέπεις πως δεν έχει όλα τα υπόλοιπα κριτήρια που απαιτούνται για μια σοβαρή σχέση.
Το αν θα συμβιβαστεί λοιπόν κάνεις ή όχι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο σοβαρά παίρνει την όλη υπόθεση της δημιουργίας οικογένειας. Εγώ προσωπικά επειδή την παίρνω αρκετά σοβαρά δεν πρόκειται να το κάνω αν δεν βρω ένα αντίστοιχα σοβαρό άτομο ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι δεν θα το κάνω ποτέ, διότι η οικογένεια είναι μια τεράστια επένδυση χρόνου και κοπου που απαιτεί να θυσιάσεις πολλά άλλα πράγματα που θα έκανες αν δεν παντρευοσουν ποτέ και δεν νομίζω πως κανένας σοφρων άνθρωπος παίρνει ελαφρά την καρδία την απόφαση να αφιερώσει τα επόμενα 40 χρόνια της ζωής του καλλιεργώντας ένα χωράφι, χωρίς να έχει ελενξει πρωτα αν το χωράφι είναι γόνιμο.
Και ναι, κατανοώ πως επειδή είμαι άντρας έχω μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια για να πάρω τέτοιες αποφάσεις από μια γυναίκα η οποία έχει μεγαλύτερη πίεση χρόνου και άρα μεγαλύτερο κίνητρο συμβιβασμού, αλλά και πάλι το θεωρώ εξίσου λάθος. Άλλωστε και οι γυναίκες στα χρόνια νεότητας τους έχουν μια υπερπληθωρα ευκαιριών για σχέσεις και άρα έχουν την δυνατότητα να βρουν κάτι αξιόλογο αν δεν το αφήσουν για τελευταία στιγμή κυνηγώντας άλλες χίμαιρες.
