Δεν τα θεωρώ τελείως παράλογα αυτά που λες. απλά δεν έχεις προχωρήσει κι έτσι μένεις να κοιτάς τα παλιά. Αλλά αν δεν νιώθεις έτοιμη να μπλέξεις σε άλλη σχέση, κομπλέ κι αυτό. Σημασία έχει να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου, να μη χρειάζεσαι κάποιον δίπλα σου για να νιώθεις ολοκληρωμένη. Προσωπικά άμα νιώσω ότι ο άλλος ξενερώνει μαζί μου και δε με θέλει πια (και χωρίζουμε), αυτόματα ξενερώνω κι εγώ. Τι να τον κάνω κάποιον που δε με θέλει; Ναι, θα σου λείψουν κάποια πράγματα στην αρχή αν ο άλλος σου είχε γίνει συνήθεια, αλλά με τον καιρό θα συνηθίσεις την απουσία του και θα προχωρήσεις. Αν ο άλλος δεν σε εκτίμησε αρκετά για να μείνει και έφυγε, τότε δεν τον χρειάζεσαι. Πέρσι το καλοκαίρι που είχα χωρίσει ήμουν χάλια, μου πήρε μήνες να το αποδεχτώ. αλλά ξέρω πως πήρα τον χρόνο μου να στεναχωρηθώ και να χαλαστώ και μετά ήμουν εντάξει. Αντιθέτως, εκείνος το παιζε κομπλέ και αδιάφορος μετά τον χωρισμό και τα χριστούγεννα με ήθελε πίσω. Ε μετά από το περσινό χάλι, τώρα δύσκολα χτυπιέμαι και οδύρομαι για γκόμενο. Δεν ερωτευόμαστε κάθε μέρα. Θα σου περάσει, είναι το μόνο σίγουρο. Ο χρόνος βοηθάει. Δεν πειράζει να τον θυμάσαι που και που, σε όλους συμβαίνει. Απλά μη κάθεσαι να σαπίζεις και να αναλώνεσαι για πάρτη του. Κάνε πράγματα για εσένα και σιγά σιγά όλα θα πάρουν τον δρόμο τους.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.