Ο ρομαντισμός κατά τη γνώμη μου είναι συστατικό της σχέσης και ποτέ η ίδια η σχέση. Τι εννοώ; Φανταστείτε ένα γλυκό που είναι στο στάδιο της ετοιμασίας. Ρίξτε υπερβολική ζάχαρη και πέντε κιλά σιρόπι και θα έχετε σιρόπι με γλυκό και όχι γλυκό με σιρόπι. Όλα θέλουν τις δόσεις τους. Και ο σάχλας σαλιάρας υπάρχει, αλλά και ο ανέραστος υπάρχει. Το θέμα είναι να μη βρίσκεται κάποιος στα άκρα αλλά σε μια εξισσορόπηση ρομαντισμού/μη ρομαντισμού.
Δεν έχει σημασία αν είσαι γυαλάκιας, χοντρός, κοντός, νταλικέρης, γαλατάς, νταβατζής, βρωμόστομος ή ευγενικός. Όλοι μπορούν να είναι ρομαντικοί και μάλιστα με το δικό τους τρόπο. Δε θα μιλήσω πολύ για μένα. Την εικόνα μου τη βλέπετε, ξέρετε πως μιλάω, πως συμπεριφέρομαι, αυτό όμως δε με κάνει μη ρομαντικό. Ξέρω σε ποιά άτομα προσγειώνω τα λόγια μου και τις μπουνιές μου και ξέρω πως αγαπάνε μια γυναίκα. Το ίδιο πιστεύω και για σας. Παρά τα όσα είστε και δείχνετε, κάποτε είστε ρομαντικοί, άλλοι πιό λίγο κι άλλοι πιό πολύ από μένα.
Εκείνο που δε μπορώ είναι το στυλάκι "αχ καλέ κοπελιές είμαι ρομαντικός και φαίνομαι από χιλιόμετρο μακριά, κοιτάξτε με, δε σας ρίχνω;" που αυτόματα κατά τη γνώμη μου μειώνει ενα άλλο σημαντικό συστατικό ενός ισορροπημένου άντρα, απλούστατα... την αντρίλα. Δε νομίζω οι πιό πολλές γυναίκες να θέλουν ενα "στα χαρτιά αρσενικό" που τρέχει ξωπίσω τους όλη μέρα με ενα μπουκέτο και βλέπει "Το πλοίο της αγάπης" σε επαναλήψεις 24/7. Ε όχι, βγάζω το πρωινό μου με τέτοια άτομα. Αντίστοιχα και για τις κοπέλες αν και εκεί υπάρχει μια ανοχή λόγω ιδιοτήτων του φύλου (μέχρι να φτάσει κι εκείνη στο επίπεδο της σάχλας που βρίσκει τον πρίγκηπα και του φυλάει τα μπόσικα 24/7/365).
Το άλλο άκρο "$$%$^% αγάπες και βλακείες" και λοιπά γαλλικά... Για κάτσε ρε φιλάρα, εσύ δε θα ζευγαρώσεις ποτέ; Μόνος σου θα τα κάνεις τα παιδιά σα τις αμοιβάδες; Τη γυναίκα πως θα τη ρίξεις; Με ρόπαλο στο κεφάλι και σύρσιμο στη σπηλιά σου; Θέλει και λίγη γλύκα, αλλά όχι είπαμε εσύ είσαι ο Κρο-Μανιόν και δεν το κατέχεις το ζήτημα... Εκεί κι αν βγάζω το πρωινό μου...
Στο κάτω κάτω όλα είναι και προσωπικά σε ένα μεγάλο βαθμό. Κι εγώ το μωρό μου το λατρεύω, θα το πω μία δύο τρείς, θα το φωνάξω γιατί το γουστάρω αλλά δε θα ντυθώ και στα ρόζ να χοροπηδάω σαν λαγός στο δρόμο και να τραγουδάω "Μάτια μου γλυκά μου μάτια, ο έρωτάς σου μ' έκανε κομμάτια" σαν κανελωμένη συναγρίδα.
