Τα ακούω όλα όσα λες, αλλά όλα αυτά δεν με πείθουν ότι το εν λόγω επάγγελμα είναι χρήσιμο για την κοινωνία.
E δεν με πειράζει προφανώς αν σε πείθουν. Σε forum είμαστε, έγραψες κάποια πράγματα που θεωρώ πως δεν στέκουν λογικά οπότε βρήκα αφορμή να γράψω και εγώ τι πιστεύω πάνω σε αυτό. Ας διαβάσει όποιος θέλει να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Επιπλέον, ναι, δεν με βλάπτουν εμένα προσωπικά σαν Ηλία (βέβαια και μόνο από εκεί φαίνεται πόσο νοσηρή είναι η οπτική σας για τον κόσμο - αν επηρεάζει κάτι τον κωλο μου, αλλιώς δεν ασχολούμαι) αλλά σίγουρα ο κόσμος θα ήταν καλύτερος αν όλοι εργάζονταν σε επαγγέλματα λειτουργικά και χρήσιμα για τον κόσμο.
Μπα, πολύ πιο νοσηρό φαντάζει να θεωρείς αυτονόητο πως θα πρέπει να καταργήσουμε και να στείλουμε να "σπάνε πέτρες" ανθρώπους που κάνουν επαγγέλματα που με βάση έναν δικό σου αξιακό κώδικα είναι παρασιτικά για την κοινωνία. Πόσο μάλλον όταν όπως σου επισήμανα, η κριτική σε έργα τέχνης είναι κάτι που διαχρονικά υπάρχει σε όλους τους πολιτισμούς (χωρίς να έχει εν γένει βλαπτικές επιδράσεις στο σύνολο της κοινωνίας μιας και χρησιμοποίησες ως αντιπαράδειγμα τον τζόγο και τα ναρκωτικά).
Tώρα άμα είναι να μπούμε σε διαδικασία αξιολόγησης χρησιμότητας επαγγελμάτων εκεί και αν μπορεί να γίνει εντελώς αυθαίρετη η συζήτηση. Ούτε το ποδόσφαιρο ως θέαμα είναι απαραίτητο για την επιβίωση του κόσμου και σίγουρα υπάρχει πολύ κόσμος που το θεωρεί αδιάφορο ή/και μπορεί να το κατακρίνει -ορθώς κατά την γνώμη μου- για βλαπτικές επιδράσεις στο σύνολο της κοινωνίας. Το καταργούμε και αυτό άμα είναι; Πιο λογικό μου φαντάζει να το αναπροσαρμόζαμε ώστε να ελαχιστοποιηθούν όσο γίνεται τα αρνητικά του, αλλά παράλληλα να συνεχίσει προφανώς να υπάρχει αφού προσφέρει κάποια οφέλη σε τόσο κόσμο.
Το μόνο σίγουρο είναι πως από τότε που αναπτύχθηκε πολιτισμός, προέκυψαν και επαγγέλματα που, ναι, θεωρητικά μπορείς να ζήσεις και χωρίς την ύπαρξη τους, αλλά άμα δεις την μεγαλύτερη εικόνα προσφέρουν αναμφίβολα άλλα οφέλη για την ευημερία των ανθρώπων. Εκτός αν οραματίζεσαι μια κοινωνία που οι άνθρωποι θα ζουν μόνο για να καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες επιβίωσης. Δεν νομίζω πως έχει προκύψει κάτι τέτοιο ποτέ στην ιστορία του ανθρώπου (μιλώντας για φυσιολογικές καταστάσεις, όχι πχ μια κοινωνία που βιώνει κάποιες ακραίες συνθήκες).
Δεν είπα ότι όλοι όσοι διαβάζουν κριτικές τέχνης είναι ψευτοκουλτουριάρηδες αλλά ότι οι ψευτοκουλτουριάρηδες διαβάζουν κριτικές τέχνης. Σιγά μην κάνω και ποιοτική έρευνα πεδίου για να δείξω αυτό που βλέπουν τα μάτια μου, για το πόσο δήθεν, ψώνια και στην πραγματικότητα ακαλλιέργητοι είναι οι θολοκουλτουριάρηδες.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 3 Ιανουαρίου 2026
Αν το ζήτημα σου είναι "ποσοτικό" (τι ποσοστό από τους αποδέκτες των κριτικών τέχνης ανήκουν στην κατηγορία που όρισες) εννοείται πως έχει σημασία να μην παραθέτεις anecdotal evidence ως πειστήριο γιατί είναι ξεκάθαρο λογικό σφάλμα.
Αν εν τέλει δεν σε επηρεάζουν τα "χαρακτηριστικά" του κοινού που διαβάζουν κριτικές ωστέ να τις χαρακτηρίσεις άχρηστες τοτε δεν είχε νόημα να αναφερθείς σε "ψευτοκουλτουριάρηδες" του σήμερα in the first place.
Απλή λογική σκέψη κάνω !
Aπλά όπως θα είδες από την συζήτηση εγώ υποστηρίζω πως η κριτική στην τέχνη δεν είναι
ΓΕΝΙΚΑ ( για αυτο και η αναφορά μου σε παραδείγματα του παρελθόντος και σε άλλους πολιτισμούς) άχρηστη και "παρασιτική" ενώ ο ilias90 λέει πως την θεωρεί εξ’ορισμού τα προαναφερθέντα. Δεν βλέπω να διαφωνείς και εσύ και ο valder (από οσο διάβασα ένα χθεσινό του μήνυμα) στο κεντρικό μου νόημα.
Η συζήτηση για την σύγχρονη κριτική στην τέχνη είναι άλλο θέμα.
Γενικά πάντως, η πολιτική λίγο πολύ βρίσκεται παντού, οπότε είναι δύσκολο – ειδικά στο κομμάτι του σχολιασμού των μηνυμάτων μιας ταινίας – να υπάρξει μια εντελώς ανεπηρέαστη κριτική. Ο άνθρωπος που γράφει την κριτική έχει εκ των πραγμάτων έναν ιδεολογικό προσανατολισμό.
Και εδώ που τα λέμε, όλοι μας για διάφορους λόγους έχουμε κάποια ιδεολογική προκατάληψη. Για παράδειγμα, είναι απολύτως αναμενόμενο ένας υποστηρικτής του ΚΚΕ που διαβάζει τον Ριζοσπάστη να περιμένει πιο θετικές κριτικές, στο κομμάτι του κινηματογράφου, για μια ταινία που αναδεικνύει θετικά την ΕΣΣΔ.
Βέβαια, πέρα από το κομμάτι της ιδεολογίας — που έτσι κι αλλιώς δεν αφορά καν τις περισσότερες ταινίες του σήμερα — υπάρχει και το τεχνικό κομμάτι, όπου είναι σαφώς πιο εύκολο ένας άνθρωπος πιο καταρτισμένος πάνω στην τέχνη πχ του σινεμά να εντοπίσει και να σου υποδείξει πράγματα που ο μέσος θεατής μπορεί να μην προσέξει: σκηνοθετικές επιλογές, ρυθμό, μοντάζ, φωτογραφία, χρήση ήχου, ερμηνείες.
