Όταν ήμουν μικρή ρωτούσα τον μπαμπά μου για διάφορα θέματα που έβλεπα στην τν. Κάποτε, λοιπόν, τον είχα ρωτήσει για έναν υπουργό παιδείας που ήταν τότε υπουργός.
-Ποιος είναι αυτός;
-Ο τάδε.
-Δάσκαλος είναι;
-Όχι.
-Τι είναι;
-Δικηγόρος.
-Εεεεεεε;
Δηλαδή και στο υπουργείο υγείας δεν είναι γιατρός ο υπουργός;
-Όχι.
-Και τι είναι;
-Πολιτικός μηχανικός.
-Πώς γίνεται αυτό;
-Γίνεται. Ο πρωθυπουργός βάζει όποιον θέλει για υπουργό. Αυτός επιλέγει τους συνεργάτες του.
-Δεν καταλαβαίνω. Δηλαδή ο πρωθυπουργός μπορεί να βάλει για υπουργό και κάποιον που ούτε καν τον ψήφισε ο λαός; Έναν οποιονδήποτε;
-Ακριβώς. Όποιον κρίνει κατάλληλο για τη θέση.
-Μα δεν πρέπει να είναι και βουλευτής ταυτόχρονα; Να έχει πάρει και την έγκριση από το λαό;
-Όχι. Και καλύτερα έτσι γιατί αποφεύγονται τα ρουσφέτια. Διαφορετικά οι υπουργοί θα ήταν υποχείρια των ψηφοφόρων.
-Ναι αλλά δεν θα έπρεπε να είχαν τουλάχιστον μια μικρή σχέση με το χώρο; Πώς αλλιώς μπορούν να βοηθήσουν αν δεν ξέρουν οι ίδιοι τα προβλήματα από πρώτο χέρι;
Απλά κούνησε το κεφάλι του αινιγματικά.
-Δεν ξέρω. Τι να σου πω. Ίσως και να έχεις δίκιο.
Τελικά ποια είναι τα κριτήρια που πρέπει να έχει κάποιος για να διορίζεται υπουργός σε ένα υπουργείο; Πέρα από τις τεχνοκρατικές του γνώσεις, δεν πρέπει να έχει σχέση και με το χώρο για τον οποίο έχει ορκιστεί να προστατεύει τα συμφέροντά του;
Στο υπουργείο παιδείας δεν πρέπει να είναι υπουργός ένας εκπαιδευτικός;
Στο υπουργείο γεωργίας ένας γεωργός;
Στο υπουργείο υγείας ένας γιατρός;
Στο υπουργείο αμύνης ένας στρατιωτικός;
Στο υπουργείο τουρισμού ένας ξενοδόχος;
Στο υπουργείο οικονομικών ένας οικονομολόγος;
Στο υπουργείο δικαιοσύνης κάποιος νομικός;
"Και πρωθυπουργό βεβαίως,
Καλοί και οι τεχνοκράτες, αλλά μήπως θα έπρεπε να δοκιμάσουμε τι μπορούν να κάνουν και πιο απλοί άνθρωποι;
Γιατί μέχρι τώρα...τους είδαμε και τους "μορφωμένους". Να μην πω, τώρα, τρανταχτά παραδείγματα υπουργών που υπηρέτησαν κατά καιρούς σε λάθος υπουργεία και έφεραν τα πάνω κάτω.
VIDEO
Τι λέτε;
