Η "επιστήμη" των οικονομικών έχει προσφέρει τίποτα καλό στην ανθρωπότητα;
Δουλειά των οικονομολόγων ποια είναι; Εκτός από να εξηγούν "αὔριο γιατί αὐτὸ τὸ ὁποῖο προέβλεψε ἐχθὲς δὲν μπόρεσε νὰ γίνῃ σήμερα".
οκ, δεν είναι δικαιολογία αυτό. Όλες οι επιστήμες έχουν τις δικές τους δυσκολίες.
Θα τολμήσω να πω την ταπεινή μου γνώμη.
Δόκιμο είναι ο διαχωρισμός της σκέψης μας, σε κάποια επίπεδα.
Και τι εννοώ;
Εχουμε να αναλύσουμε την επιστήμη, τους οικονομολόγους και την αμείλικτη πραγματικότητα που βιώνουμε. Αλλωστε η πραγματικότητα είναι η κινητήριος δύναμη για να μπούμε στην ανάλυση του ρόλου των οικονομολόγων.
Ο ρόλος των οικονομολόγων, είναι η δημιουργία οικονομικών μοντέλων.
Ο ρόλος της κορυφής της πυραμίδας, είναι η παραγγελία αυτών των μοντέλων.
Και πάμε στους πολιτικούς.
Βλέπω να είναι ομάδες που αποτελούνται στην πλειοψηφία από «αριβίστες» τα τελευταία χρόνια και σαφώς υπακούουν στις εντολές της κορυφής της πυραμίδας. Εξ’ ού και τα κομματικά χρώματα που έχουν γίνει ένα μεγάλο ουράνιο τόξο. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και μην αφήσουμε τον Καρατζαφέρη στην άκρη γιατι και αυτός συνέδραμε στην εφαρμογή του υπο υπαγόρευση οικονομικού μοντέλου.
Αρα, απομυθοποίηση των κομμάτων.
Αρα, οι οικονομολόγοι αποτελούν εργαζόμενους σε πειραματικούς θαλάμους, δίχως την ουσιαστική επίγνωση των καταστροφικών αποτελεσμάτων από τους υπολογισμούς τους. Αλλωστε αν γνώριζαν τα αποτελέσματα των θεωρητικών πράξεων τους, πιστεύω ότι θα έβλεπαν το μέγεθος της καταστροφής που προκαλούν.
Βέβαια, υπάρχει και η νομοθετική πρακτική, η οποία πολλές φορές καταργεί ή μάλλον ρυθμίζει προς το χειρότερο την οικονομική θεωρία, κάνοντας την να διαφέρει κατά πολύ από την εφαρμογή της στην πράξη.
Για να μη μακρηγορήσω, θα κάνω προσπάθεια σύγκρισης της έννοιας που είχε η επιστήμη πριν δύο χιλιάδες χρόνια και την έννοια που έχει τώρα.
Τότε σπούδαζε ο άνθρωπος τα πάντα, αν συγκρίνουμε αυτό που σπουδάζει σήμερα.
Οπότε, είναι κάτι άλλο η επιστήμη με την εξειδίκευση που αποκτά ο σύγχρονος άνθρωπος.
Οι οικονομολόγοι αποτελούν εργαλείο του συστήματος και ένα μεγάλο μέρος αυτών, ασχολείται με την λογιστική των εταιριών. Όχι των περιπτέρων βέβαια.
Υ.Γ. δεν είναι αμελητέο και το γεγονός ότι το τραπεζικό σύστημα, βρίσκεται στην ουσία έξω από ελέγχους ουσιαστικούς. Δηλαδή, άλλο είναι η οικονομική θεωρία και κάτι εντελώς διαφορετικό είναι η πράξη. Χρειάζεται η πράξη και την νομοθετική ρύθμιση – κάλυψη.
Αναφερόμενος στην
μόχλευση, θα πω ότι δεν έχω βρει ως σήμερα ανθρώπους που την έχουν κατανοήσει.
Είναι εφαρμόσιμη θεωρία των οικονομολόγων.
Δηλαδή,
εσωτερικές πράξεις του τραπεζικού συστήματος, δίνουν το δικαίωμα στις τράπεζες να δανείσουν-δημιουργήσουν εκ του μή όντως, το πολυπόθητο χρήμα, σε όλους μας. Από τον τελευταίο πολίτη μέχρι το πολύπαθες κράτος.
ο ανεξέλεγκτος πλούτος που δημιουργήθηκε με την χρήση της μόχλευσης, είναι προϊόν οικονομολόγων. Η κατάχρηση του όμως δεν θα ήταν δυνατό να γίνει αν οι πολιτικοί δεν υπάκουαν στην εκποίηση των τραπεζών που ανήκαν στο Δημόσιο.
Και ο λόγος απλός.
Το κράτος δεν θα μπορούσε να εξαντληθεί οικονομικά. Τουλάχιστον όχι σε αυτόν τον άτακτο ρυθμό.
Το αμέσως επόμενο βήμα, είναι ότι η δημόσια περιουσία, δεν θα μπορούσε να εκποιηθεί (αλλάξει χέρια) τόσο γρήγορα και απο εκ της μόχλευσης πλουτεύσαντες ανθρώπους. Και τόσο σιωπηλά και τραγικά.
Δίχως την παραμικρή συμβολή στην καλυτέρευση της οικονομικής κατάστασης μας.
Δηλαδή, ενός κακού μύρια έπονται. 
