Ειμαι της αποψης, πως η ευδοκιμηση ενος ανθρωπου σε καθε τομεα της ζωης του, ειναι αρρητα συνδεδεμενη και με την αρετη της αυτοκυριαρχιας.
Οταν καποιος αγεται και φερεται απο τα ενστικτα και τα παθη του θεωρειται ή οχι "δουλος" αυτων και συνεπως οχι "ελευθερος"?
Η «ελευθερια» δεν ειναι ομως προυποθεση καθε προσωπικης δημιουργιας?
Ο Γκαιτε λεει οτι: «Οποιος αφηνει την ψυχη του ερμαιο των αισθησεων, βλεπει σε λιγο το λογικο του να γινεται ερμαιο των ανεμων»
Ποιο ειναι το νοημα και η σημασια της αυτοκυριαρχιας για εσας?
Πειθαρχουν τα συναισθηματα και οι επιθυμιες σας στη λογικη?
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.