Το πρώτο σας τσιγάρο

Η ξαδέλφη μου μου έλεγε τις προάλλες ότι θα πάρει στη μητέρα της ένα χάπι που σε βοηθάει να κόψεις το τσιγάρο.
Μου είπε ότι το κουτί κάνει 60 ευρώ.

Για ποιο λένε;
Βοηθάει;

Έχω μητέρα μανιακή καπνίστρια επίσης των 2 πακέτων τη μέρα.
Έστω να μειωθεί ρε παιδιά!
 
Λοιπόν παιδιά, αυτά μου είπαν είναι:
b67e7cdf-2982-4275-8ef2-941f2cae6968.jpg

Κάνουν 60 ευρώ και είναι φυτικά.
Η θεία ενημερώθηκα πως από 12 με 15 τσιγάρα τη μέρα, κάνει μόνο 3 πλέον. Ότι δεν το ζητάει.
 
Λοιπόν παιδιά, αυτά μου είπαν είναι:
b67e7cdf-2982-4275-8ef2-941f2cae6968.jpg

Κάνουν 60 ευρώ και είναι φυτικά.
Η θεία ενημερώθηκα πως από 12 με 15 τσιγάρα τη μέρα, κάνει μόνο 3 πλέον. Ότι δεν το ζητάει.
 
Λοιπόν παιδιά, αυτά μου είπαν είναι:
b67e7cdf-2982-4275-8ef2-941f2cae6968.jpg

Κάνουν 60 ευρώ και είναι φυτικά.
Η θεία ενημερώθηκα πως από 12 με 15 τσιγάρα τη μέρα, κάνει μόνο 3 πλέον. Ότι δεν το ζητάει.
Ρώτα γιατρό καλύτερα.
Αν η ίδια δε θέλει να τα κόψει, δύσκολα να της το επιβάλεις
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Το πρώτο (και τελευταίο) τσιγάρο (που δεν κάπνισα ποτέ).
Ήμασταν Γ' Λυκείου, τότε που όλοι οι μπούμερ, ως έφηβοι, κάπνιζαν στην 5ήμερη. Έρχονται κάποιοι <<ψευτόμαγκες> εκεί που ήμασταν με την κολλητή μου και μας δίνουν ένα τσιγάρο αναμένο, να το δοκιμάσουμε. Η φίλη μου, το πήρε, κάνει μια ψευτοτζούρα. Της λένε οι μάγκες : <δεν το κάνεις καλά. Πρέπει να ρουφάς μέσα τον καπνό, να έτσι, να πεις: Ααααχ ένας παπάς> και έδειξαν. Το παίρνει η κολλητή μου και πάει να κάνει ακριβώς το ίδιο <ααααχ...διακοπή γκουχ γκουχ γκουχ......>. Αυτά τα χαζά γελούσαν. Η φίλη μου έπεσε στην παγίδα και κόντεψε να πνιγεί! Γύρισαν μετά σε μένα <Τούβλο, θες και συ μια τζούρα;>. <όχι>, τους είπα. Αυτό ήταν το πρώτο μου τσιγάρο! Φυσικά ούτε η φίλη μου, ούτε εγώ καπνίσαμε ποτέ
 
Τελευταία επεξεργασία:
Ήμασταν Γ' Λυκείου, τότε που όλοι οι μπούμερ, ως έφηβοι, κάπνιζαν στην 5ήμερη. Έρχονται κάποιοι <<ψευτόμαγκες> εκεί που ήμασταν με την κολλητή μου και μας δίνουν ένα τσιγάρο αναμένο, να το δοκιμάσουμε. Η φίλη μου, το πήρε, κάνει μια ψευτοτζούρα. Της λένε οι μάγκες : <δεν το κάνεις καλά. Πρέπει να ρουφάς μέσα τον καπνό, να έτσι, να πεις: Ααααχ ένας παπάς> και έδειξαν. Το παίρνει η κολλητή μου και πάει να κάνει ακριβώς το ίδιο <ααααχ...διακοπή γκουχ γκουχ γκουχ......>. Αυτά τα χαζά γελούσαν. Η φίλη μου έπεσε στην παγίδα και κόντεψε να πνιγεί! Γύρισαν μετά σε μένα <Τούβλο, θες και συ μια τζούρα;>. <όχι>, τους είπα. Αυτό ήταν το πρώτο μου τσιγάρο! Φυσικά ούτε η φίλη μου, ούτε εγώ καπνίσαμε ποτέ
Ακριβώς το ίδιο με τον παπά και την εκδρομή (αλλά στη β' γυμνασίου εγώ, μην τυχόν και δεν κάνω τη μαλακία από νωρίς), πνίγηκα, είπα δε θα το ξανακάνω ποτέ και το έκανα από 14,5 μέχρι 31. Ευτυχώς μετά το έκοψα μαχαίρι.

Μου λείπει πάρα πολύ μερικές φορές. Νομίζω οτι το οτι έκοψα το τσιγάρο έχει προσδιορίσει κατά μεγάλο ποσοστό την τροπή κοινωνικά που πήρε η ζωή μου. Αν κάπνιζα, θα ήμουν απείρως πιο κοινωνική.

Τί να πεις, κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις.
 
Το πρώτο τσιγάρο ήταν κυριολεκτικά λίγους μήνες πριν και μόλις έχοντας τελειώσει τον στρατό. Δεν με ενθουσίασε. Δεν είχε κανένα effect πέρα του ότι έκανε τον λαιμό μου να μοιάζει φουγάρο μετά. Εκ τότε δεν κάπνισα ποτέ ένα ολόκληρο μόνος μου ξανά, μόνο μερικές τζούρες από φίλους/ες και ως εκεί. Δεν είναι κάτι ωραίο.

Never again.
 
Ακριβώς το ίδιο με τον παπά και την εκδρομή (αλλά στη β' γυμνασίου εγώ, μην τυχόν και δεν κάνω τη μαλακία από νωρίς), πνίγηκα, είπα δε θα το ξανακάνω ποτέ και το έκανα από 14,5 μέχρι 31. Ευτυχώς μετά το έκοψα μαχαίρι.

Μου λείπει πάρα πολύ μερικές φορές. Νομίζω οτι το οτι έκοψα το τσιγάρο έχει προσδιορίσει κατά μεγάλο ποσοστό την τροπή κοινωνικά που πήρε η ζωή μου. Αν κάπνιζα, θα ήμουν απείρως πιο κοινωνική.

Τί να πεις, κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις.
Το ξανατόλμησες μετά τον παπά! Εσύ δεν το βάζεις εύκολα κάτω.:smoke:
Αλλά αυτό που λες με την κοινωνικότητα, πρώτη φορά το ακούω. Δηλ, πώς συνδέεται; Πηγαίνετε παρέες να καπνίσετε και εκεί σας ενώνει η κοινή <<αμαρτία>>; Ή η στέρηση σε βασάνιζε τόσο πολύ, σου έπαιρνε όλη την ενέργεια;
Γιατί;
Και γω δεν έχω καπνίσει ούτε ένα, αλλά θα με χαρακτήριζα πολύ κοινωνική.
 
Αλλά αυτό που λες με την κοινωνικότητα, πρώτη φορά το ακούω. Δηλ, πώς συνδέεται; Πηγαίνετε παρέες να καπνίσετε και εκεί σας ενώνει η κοινή <<αμαρτία>>; Ή η στέρηση σε βασάνιζε τόσο πολύ, σου έπαιρνε όλη την ενέργεια;
Γιατί;
Και γω δεν έχω καπνίσει ούτε ένα, αλλά θα με χαρακτήριζα πολύ κοινωνική.
Παλιά που κάπνιζα μπορούσα να βγω και με μια παρέα που δεν πολυήθελα με το σκεπτικό "έλα μωρέ θα ακούσω τη μουσική μου, θα πιω κάτι, θα φάω κάτι, θα κάνω δυο τσιγάρα και θα περάσω καλά". Αυτό δεν μπορούσα πλέον να το κάνω χωρίς τη βοήθεια του τσιγάρου κι έτσι σιγά σιγά δεν είχα boost να ανεχτώ κόσμο που δεν πολυπήγαινα κι έτσι απομακρύνθηκα κοινωνικά. Παλιά θα πήγαινα σε μια ταβέρνα να πιω ένα κρασάκι, τώρα δε μου λέει κάτι.

Τέλος πάντων ήταν στραβό το κλίμα, τό 'φαγε κι ο γάιδαρος.
 
Παλιά που κάπνιζα μπορούσα να βγω και με μια παρέα που δεν πολυήθελα με το σκεπτικό "έλα μωρέ θα ακούσω τη μουσική μου, θα πιω κάτι, θα φάω κάτι, θα κάνω δυο τσιγάρα και θα περάσω καλά". Αυτό δεν μπορούσα πλέον να το κάνω χωρίς τη βοήθεια του τσιγάρου κι έτσι σιγά σιγά δεν είχα boost να ανεχτώ κόσμο που δεν πολυπήγαινα κι έτσι απομακρύνθηκα κοινωνικά. Παλιά θα πήγαινα σε μια ταβέρνα να πιω ένα κρασάκι, τώρα δε μου λέει κάτι.

Τέλος πάντων ήταν στραβό το κλίμα, τό 'φαγε κι ο γάιδαρος.
μεγαλώνοντας, γινόμαστε πιο επιλεκτικοί στις παρέες μας. Δηλ πλέον, με μια παρέα που δεν πολυθέλουμε, δε βγαίνουμε, ούτε εγώ βγαίνω. Λέω, τώρα θα χάσω το απόγευμά μου μ'αυτούς; Αν έχεις και οικογένεια, χίλιες φορές κάθεσαι με την οικογένεια, παρά με όσους δεν ...πολυθέλεις. Ίσως δηλ δε φταίει το τσιγάρο.
Κάποιοι είναι πιο εσωστρεφείς, δεν είναι στραβό. Έτσι είστε!
 
@Himela θα συμφωνήσω με την @touvlo.
Πιστεύω περισσότερο αλλαγή επειδή μεγάλωσες (καλά όχι πολύ! :mastigio) είναι παρά περί ότι αφορά την "κοινωνιολογία του τσιγάρου" (κατά πως λέμε "κοινωνιολογία του καφέ").

Είναι σαν να αναπολείς τα ραγδαία αισθήματα (ερωτικά ή άλλα) της εφηβείας.
Δεν μπορείς να τα βρεις πλέον ως ενήλικας παρά να τα αναπολείς.
Κάτι τέτοιο παίζει όταν συγκρίνεις τον εαυτό σου με παλιά και το αποδίδεις πχ την εντονότερη κοινωνικότητα στο τσιγάρο.

Λέω τώρα, δεν σου κάνω ψυχογράφημα, απλά διαπιστώσεις που αφορούν όλους μας.
 
Παλιά που κάπνιζα μπορούσα να βγω και με μια παρέα που δεν πολυήθελα ........... Αυτό δεν μπορούσα πλέον να το κάνω χωρίς τη βοήθεια του τσιγάρου............. κι έτσι απομακρύνθηκα κοινωνικά.
Δεν νομίζω ότι η μεταστροφή μου από καπνιστή σε μη καπνιστή επηρέασε έστω και ελάχιστα την κοινωνική μου συμπεριφορά.

1767975845499.png
 
Ακριβώς το ίδιο με τον παπά και την εκδρομή (αλλά στη β' γυμνασίου εγώ, μην τυχόν και δεν κάνω τη μαλακία από νωρίς), πνίγηκα, είπα δε θα το ξανακάνω ποτέ και το έκανα από 14,5 μέχρι 31. Ευτυχώς μετά το έκοψα μαχαίρι.

Μου λείπει πάρα πολύ μερικές φορές. Νομίζω οτι το οτι έκοψα το τσιγάρο έχει προσδιορίσει κατά μεγάλο ποσοστό την τροπή κοινωνικά που πήρε η ζωή μου. Αν κάπνιζα, θα ήμουν απείρως πιο κοινωνική.

Τί να πεις, κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις.
Ε ξεκινα να σκας κανενα που και που παλι, να παρει λιγο χρωμα η γκριζα ζωη.
 
@Himela θα συμφωνήσω με την @touvlo.
Πιστεύω περισσότερο αλλαγή επειδή μεγάλωσες (καλά όχι πολύ! :mastigio) είναι παρά περί ότι αφορά την "κοινωνιολογία του τσιγάρου" (κατά πως λέμε "κοινωνιολογία του καφέ").

Είναι σαν να αναπολείς τα ραγδαία αισθήματα (ερωτικά ή άλλα) της εφηβείας.
Δεν μπορείς να τα βρεις πλέον ως ενήλικας παρά να τα αναπολείς.
Κάτι τέτοιο παίζει όταν συγκρίνεις τον εαυτό σου με παλιά και το αποδίδεις πχ την εντονότερη κοινωνικότητα στο τσιγάρο.

Λέω τώρα, δεν σου κάνω ψυχογράφημα, απλά διαπιστώσεις που αφορούν όλους μας.
Για μένα συγκεκριμένα πιστεύω οτι επηρέασε και πολύ. Δε με πειράζουν τα ψυχογραφήματα, μου αρέσουν! :yes:
Ε ξεκινα να σκας κανενα που και που παλι, να παρει λιγο χρωμα η γκριζα ζωη.
Ούτε να το μυρίσω.
 
Back
Top