Αν μια ερμηνεια μιας γυναικας ειναι υστερικη σε μια υποθεση που σαφως δικαιολογειται η οποιαδηποτε υστερια, δε θα ελεγα οτι ειναι κατι αρνητικο.Δεν θα παρει οσκαρ, αλλα ουτε προκαλουσε γελιο κιολας. Απο ποτε μια μανα που χανει τα παιδια της και τα ψαχνει και εχει φρικαρει με οσα συμβαινουν (δε θελω να αποκαλυψω) προκαλει γελιο;
Προφανως και αυτην την ερμηνεια ηθελαν, αλλιως θα της ελεγαν να κανει κατι αλλο. Οι υπολοιπες, οπως του Cage ηταν μια χαρα.
Και φυσικα το οτι υπαρχουν νουμερα στο σεναριο και το οτι εχουμε ξαναδει πολλες φορες νουμερα, δεν σημαινει απαραιτητα οτι ειναι και κακο. Απλά οχι μια εντελως νεα ιδεα. Ωστοσο ο Proyas και παλι εκανε την διαφορά, αφου τα νουμερα ειναι απλα ενα μεσο για το μηνυμα της ταινιας (και δεν εχουν χρησημοποιηθει ετσι), και "σουπερ ηρωας" δεν υφισταται. Αν επικεντρωθουμε σε αυτα, χανουμε την ουσια του εργου, που μπορει λογω του σεναριου που σε κεντριζει, να ειναι για πιτσα, αλλά αυτο που εχει να πει το εργο και που ειναι στο τελος, ειναι σαφως κατι σοβαρο. Ειχε λιγο εργωδη ροη σεναριακα. Αυτο επρεπε να το αποφυγει..
Σιγουρα δεν ειναι στο υψος του The Crow, ή Dark City (μαλλον η καλυτερη ταινια του), αλλά για μενα σιγουρα δεν παιρνει και 3/10 επειδη ο ιδιος σκηνοθετης εχει κανει καλυτερες. Μια ταινια πρεπει να την κρινουμε σαν αυτονομη. Αλλιως θα πρεπε να θαψουμε και εργα πολλων αλλων επειδη εχουν κανει και καλυτερα. Για μενα παιρνει ενα 6/10, με χαρακιά στο χερι του Proyas που δεν διαλεξε κατι λιγο πιο ψαγμενο σεναριακά, και πιο σκοτεινο οπως μας εχει συνηθισει και κανει καλα.
