Aχ, το spotlight ήταν εξαιρετικό και δεν το εκτιμούν αρκετά κατά τη γνώμη μου!
Btw, έκανα το ίδιο με την αδελφή σου όταν είδα το a star is born, όχι μόνο με το shallow αλλά και με τα υπόλοιπα τραγούδια, οπότε δεν την κατηγορώ.
Συμφωνώ απόλυτα για το Spotlight. Πολύ δυνατή και τολμηρή ταινία. Ήθελα και το Όσκαρ Β' Ανδρικού να πάει στον Ruffalo, αλλά δεν έκατσε =/
Συμφωνώ ότι και ο Viggo ήταν πολύ καλός. Και ήταν πολύ όμορφο ντούο γενικότερα, οπότε και αυτός αν το πάρει το αξίζει. Απλά ο Malek με άγγιξε λίγο παραπάνω, θες γιατί βρήκα πιο απαιτητικό τον ρόλο, δεν ξέρω.
Ο Μalek έκανε όντως μία πολύ καλή δουλειά. Απλά δε θα ήθελα η δυσκολία του εγχειρήματος να τον καταστήσει νικητή. Ο Viggo έχει (για εμένα) μία φυσική απλότητα στις ερμηνείες του, και κάνει το δύσκολο να μοιάζει εύκολο. Θεωρώ ότι είναι ένα μεγάλο χάρισμα το οποίο ήρθε η ώρα να αναγνωριστεί και με το χρυσό αγαλματίδιο.
Περί Roma τώρα...Αν δεν είχε προηγηθεί όλο αυτό το χάιπ θα είχα πολύ πιο θετική άποψη πιστεύω, αλλά δεδομένου αυτού, με απογοητεύσε. Βαρέθηκα, σε μερικά σημεία η πλοκή κυλούσε πάρα πολύ αργά. Ωραία η καλλιτεχνική άποψη αλλά σου καθόταν λίγο στο στομάχι μετά από λίγο.
Σκηνοθεσία/εικόνα πάντως είναι δυνατό χαρτί. Εσύ τι πιστεύεις;
Η ταινία μου άρεσε. H σκηνοθεσία ήταν μαγευτική - η εναλλαγή των πλάνων μεταξύ στατικών και κίνησης μου άρεσε πάρα πολύ. Με τον Cuaron δεν είμαι πολύ αντικειμενική, γιατί κάθε φορά που βλέπω κάτι δικό του, νιώθω σαν να μου έχει διδάξει πώς πρέπει να βλέπω ταινίες.
Το Cinematography νομίζω το έχει ήδη.
Η ιστορία ήταν επίσης ενδιαφέρουσα. Δυστυχώς, δεν είχα το απαραίτητο context για τα καθέκαστα εκείνης της περιόδου στη χώρα, οπότε ένα μικρό κομμάτι του παζλ έλειπε. Παρ' όλα αυτά, με κέντρισε ο συνεχής παραλληλισμός στις ζωές των δύο γυναικών. Τα βασικά γεγονότα που συμβαίνουν στην μία εκδηλώνονται και στην άλλη λίγο αργότερα. Βλέπουμε τον έντονα διαφορετικό χειρισμό των δύο, την αντιμετώπιση των καταστάσεων. Θεωρώ απροσεξία να συγκεντρωθούμε μόνο στην Cleo, αφού το δίπολο Cleo - Sofia δίνει μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Η δεύτερη δικαιολογημένα περνά απαρατήρητη αρχικά, αλλά είναι και εκείνη ένας βαθιά ανθρώπινος και καλογραμμένος χαρακτήρας.
Για το αν θα πάρει το Καλύτερης ταινίας δε ξέρω - θέλω να δω και το Blackkklansman πρώτα, το οποίο φαίνεται ΠΟΛΥ ενδιαφέρον.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω καθόλου [unpopular view coming up] είναι γιατί συμπεριλήφθηκε το Bohemian Rhapsody σε αυτή την κατηγορία. Είδα την ταινία, αγαπώ τους Queen, και μου άρεσε, χωρίς να ενθουσιαστώ μόνο και μόνο επειδή είμαι φαν. Αν δηλαδή, αφαιρέσουμε τους Queen από την εξίσωση και θεωρήσουμε ότι η ταινία μιλάει για μία φανταστική μπάντα, τότε η ταινία είναι μετριότατη! So, no.
Μιας και έπιασα αυτή την ταινία, ίσως είναι και ένα ακόμη σχόλιο πάνω σε αυτό που έγραψε ο jj! περί πολιτικής ορθότητας. Υπό αυτό το πρίσμα η ταινία θα έπρεπε να μην αναφερθεί καθόλου, αφού ο σκηνοθέτης της Bryan Singer εμπλέκεται σε σκάνδαλο και έχει μηνυθεί για σεξουαλική κακοποίηση.
Για τον Λάνθιμο δεν ξέρω τι να πω. Η ταινία είναι πιο viewer-friendly, αφού δεν έχει βάλει το χεράκι του στο σενάριο, οπότε έχει αξιώσεις.
