σηφη (μου), φαντα-ζει, κομηξ
Δε ξέρω,
το δάσος με τις άδειες κονσέρβες
το είδατε?
Αν δε το είδατε μη το βλέπετε.
αν το είδατε δέστε το,
αλλά και πάλι...
μη τον είδατε τον παναή,
πρωταγωνιστεί ένας παναής
που έχει έρθει από άλλο πλανήτη
(συνορεύει με τον πλανήτη με τα
γαλάζια γαρύφαλλα).
Πιο καλό όμως είναι το σίκουελ,
το δάσος με τις πεταμένες καπότες,
γιατί δίνεται η αίσθηση στον θεατή της
επιστροφής στον προορισμό ενός
καουτσουκένιου κομματιού (λατεξ)
που προφυλάσσει το ανθρώπινο γένος
από τα δεινά της ανεπιθύμητης διαιώνισης,
τη σύνδεση από τη παραγωγή στην γαμανάλωση
και πάλι πίσω.
Είναι η συγκινητική σκηνή που το παραπεταμένο
προφυλακτικό κείτεται δίπλα στο κορμό του πατέρα του
και ζωοδότη.
Μια ταινία με νοηματική εμβέλεια.
Όπως εξάλλου και οι υπόνομοι της Νέας Υόρκης,
ένας τόπος με νεκρές επιθυμίες,
που όμως πολλά συμβαίνουν
ασχέτως ότι δε φαίνονται
γιατί τα μυστικά έχουν δολοφονηθεί
από μερικά άρρωστα εξωγήινα ποντίκια.
Να'στε όλοι κακά.
