Πελοπίδα σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο που διέθεσες να μου απαντήσεις (κάνει μπαμ ότι ήταν αρκετός!
)
όλα αυτα που μου λες μέσες άκρες τα έχω σκεφτεί κι εγώ....
Δεν είμαι σίγουρη αν το ζητούμενο μου είναι ότι αν είναι να τα παρατήσω όλα αν θα το κάνω επειδη αυτό που θα ακολουθήσω θα είναι κερδοφόρο ή μη επίπονο κλπ....
Η ουσία βρίσκεται αλλού....
Στο αν τελικώς θα αποφασίσω να κάνω ένα τέτοιο βήμα στη ζωή μου, ανεξάρτητα απ το τι ακριβώς θα είναι αυτό το νέο αντικείμενο που θα κάνω.
Νωρίτερα μου ήρθε ένα πμ από ένα φίλο εδώ μέσα, που δεν ήθελε να αναλύσει στο δημόσιο κάποια πράγματα, σεβόμενος απεριόριστα (και τον ευχαριστώ) την κατάσταση που βρέθηκα πριν λίγο καιρό....
Το πμ του με έβαλε σε κάποιες επιπλέον σκέψεις, που το εναρκτήριο λάκτισμα είχε δώσει χτες ο Νικόλας.
Πριν λιγο καιρό λοιπόν που περίμενα απλά ότι θα γίνω μαμά, δε με ένοιαζε καθόλου μα καθόλου το θέμα της δουλειάς μου....
Είχε μείνει πάρα πολύ πίσω και το μόνο που με ένοιαζε ήταν να κάνω αυτό που κάνω σωστά και τίποτα περισσότερο...
Οι προτεραιότητα μου ήταν μία και μόνη... θα γίνω μητέρα!
Όταν αυτό το δεδομένο - ξαφνικά - βγήκε απ τη ζωή μου κι ήρθαν τα πάνω κάτω, δημιουργήθηκε ένα μεγάλο κενό...
Το κενο που νωρίτερα γέμιζε η σκέψη του ότι θα γίνω μητέρα.
Δεν ξέρω αν το θέμα που είχε ανοίξει στο παρελθόν ο φίλος kynofilos αφορούσε εμένα αλλά τώρα πλέον είμαι σε θέση να μιλήσω για την απώλεια μου.
Σήμερα, μπορώ να ψυχολογίσω με ηρεμία τον εαυτό μου και να πω ότι προσπαθώ να καλύψω το συναισθηματικό κενό της απώλειας μου, με κάποιο τροπο.
Εκεί που θα ξεσπάσω είναι η δουλεια μου, γιατί η δουλειά μου δεν με εχει απογοητεύσει ποτε, γιατί νιώθω πολύ σίγουρη ότι με ότι καταπιαστώ θα τα καταφέρω, γιατί είναι ουσιαστικά αυτό το οποίο δε με φοβίζει.
Η ανάγκη για αλλαγη στη ζωή μου, πηγάζει σε μεγάλο βαθμό απ την ρουτίνα των 15 χρόνων αλλά.... σε συνδιασμό με την απώλεια και τον πόνο που βίωσα, υπάρχει πραγματικά η αναγκαιότητα για κάτι το συνταρακτικά διαφορετικο εκτος απ το κούρεμα μου
Μπορεί και να το τολμήσω... απλά και μόνο επειδή το έχω ανάγκη... ή μπορεί και όχι... γιατί απλά μέρα με τη μέρα αποδεχομαι και καλυτερα και περισσοτερο το γεγονός ....
Συνεχίζω να προσπαθώ να αναλύσω τα αισθηματα μου, τις σκέψεις μου και τις ανάγκες μου, στηριζόμενη κατά πολύ στη δική σας βοήθεια.
