Χμμμ, έχει τύχει να είναι άνισοι οι όροι...
Γενικά μπορώ να παραδεχτώ ότι είμαι λίγο κακομαθημένη, και λόγω παρέας και λοιπά, σχεδόν πάντα είχε ο άλλος αντίστοιχη οικονομική κατάσταση. Ή οι γονείς του.
Η προηγούμενη σχέση μου ήταν με έναν άνθρωπο 14 χρόνια μεγαλύτερό μου, με οικονομικό επίπεδο "προς τα πάνω".
Εγώ έρχομαι από οικογένεια, που ποτέ δε μου στέρησε τίποτα. Δε με είχαν με μεταξωτά βρακιά και επίχρυσα κουτάλια, αλλά να 'μαστε καλά, και ταξίδια έκανα μικρή, και τη μόρφωσή μου υποστήριξαν με το παραπάνω (από σχολείο μέχρι ιδιαίτερα, ενασχολήσεις και γυμναστήρια και ξένες γλώσσες...), άρα ποσώς με πτόησε, που λίγο αφού τα φτιάξαμε πήρε ένα ακριβό σπορ αμάξι, για παράδειγμα...
Λόγω διαφοράς ηλικίας, δε νιώθαμε ωραίο να πληρώνουμε μισά-μισά, το εστιατόριο για παράδειγμα, αλλά του έκανα πολλά δώρα και πού και πού πλήρωνα εγώ μικροπράγματα (πχ σινεμά), άρα επίσης πότε δεν ένιωσα ότι με συντηρεί. Οκ, πιο πολλά έδινε, αλλά ανάγκη δεν τον είχα.
Ε, παρ' όλα αυτά κάπου έδειχνε ότι η εικόνα του εαυτού του που είχε (και που θα ήθελε να έχει) ήταν του πιο ευκατάστατου, που παρέχει στο πιπίνι διάφορα (σοβαρά με έβλεπε, αλλά... χμ)... Και για παράδειγμα, κάποια στιγμή μιλάγαμε για ταξίδια.
Και μου πετάει "γιατί μωρό μου, αν πάμε Eurodisney και μας πληρώσω εγώ το καλό ξενοδοχείο μέσα στην πόλη και λοιπά, κι ας κάνει 3000 ευρώ..."
και μου ξύνισε. Σε φάση, μεγάλε... μπορεί να είμαι φοιτήτρια με χαρτζηλίκι, αλλά αν θέλεις να με πας ταξίδι, πάρε κρυφά τα εισητήρια και πήγαινέ με. Μη μου ανακοινώνεις το ρεπερτόριό σου.
Ε, μιλάω και για θέματα ισότητας, λίγο, αλλά... ναι, τα λεφτά μπαίνουν χαλαράααα στη σχέση, όσο μεγάλος κι αν είναι ο έρωτας.
Πάω να ξαναδιαβάσω το μήνυμά μου, γιατί νομίζω ότι γράφω ασυναρτησίες...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.