Γενικές σκέψεις:
Φαντάζομαι (χωρίς να έχω διαβάσει εξαντλητικά ολόκληρο το τόπικ) πως οτιδήποτε είναι ενάντια στα δικά μας πιστεύω ή στο δικό μας "ύψος" μπορεί και να μας εξοργίζει με έναν δικό του ιδιαίτερο τρόπο.
Πιστεύω πως αυτό συμβαίνει επειδή έχουμε ανάγκη να νιώθουμε πως κατέχουμε το σωστό, το δίκαιο, το πρέπον κτλ. Αν αυτό που πιστεύεις θεωρείς πως είναι λάθος, ...απλά παύεις να το πιστεύεις σωστά? Άρα "δικαίως" νιώθουμε πως πιστεύουμε το σωστό, είναι η δικαιολογία "ζωής" μας... (ελπίζω να γίνομαι κατανοητή).
Ψάχνω εδώ και μέρες να βρω κάτι που να αξίζει να αναφέρω, που μέσα μου να είναι ανυπέρβλητο που να μην το δέχομαι (άρα να μην το καταλαβαίνω) με τίποτα, που να μου γυρίζει τα άντερα.
Κάθε μέρα περνάνε από το μυαλό μου διάφορες σχετικές σκέψεις με το τόπικ αλλά καμία δεν είναι τόσο απόλυτα "απόλυτη". Για όλους βρίσκω δικαιολογίες... (Αυτό με έχει φάει στη ζωή μου
) ακόμα και για τον άνδρα που χειροδικεί ενάντια στη γυναίκα του ακόμα και για τους φανατικους πιστους διαφόρων θρησκειών ακόμα και...the list is endless.
Χωρίς να πιστεύω πως οι άνθρωποι είμαστε άμοιροι ευθυνών, νιώθω πως πολλές φορές (αν όχι όλες) οι επιλογές μας έχουν να κάνουν με τον τρόπο που μάθαμε να ζούμε και με τα ερεθίσματα που είχαμε γύρω μας. Γι' αυτό και ο θεούσος είναι αυτός που είναι, γι' αυτό και η μαντηλοφορούσα έχει τις απόψεις που έχει κτλ, κτλ...
Ακόμα και όταν τελικά σου δωθούν τα κατάλληλα ερεθίσματα (μόρφωση κτλ) ακόμα και τότε δεν είναι εύκολο να αλλάξεις. Σκεφτείτε, εδώ τόπο διαμονής αλλάζεις και δυσκολεύεσαι, πόσο μάλλον να αλλάξεις ιδέες...
Πολυλογίζω, μη μου δίνεται σημασία...
1. Δεν αντέχω αυτούς που με τα πιστεύω τους επιρρεάζουν τι δική μου ζωή. Ή την κάνουν πιο δύσκολη με το να είναι αυτοί που είναι:
π.χ. Μισώ τους φανατισμένους πιστούς κάθε Θρησκείας, αλλά σέβομαι την επιλογή τους να πιστεύουν όπου εκείνοι κρίνουν σωστό, ...αρκεί να μην έρθουν έξω από κανένα σινεμά και δε με αφήσουν να δω τον Τελευταίο Πειρασμό ή τον Κώδικα Ντα Βίντσι.
2. Δεν αντέχω όσους έχουν αποκρυσταλλωμένες απόψεις και δεν είναι ανοιχτοί στη γνώση όποια κι αν είναι η ηλικία τους κι όποιες κι αν είναι οι περγαμηνές τους.
3. Δεν αντέχω κάθε μορφή βιας προς όποιον κι αν απευθύνεται.
4. Δεν αντέχω τη βλακεία (τουλάχιστον αυτήν που μπορώ να αντιλυφθώ, γιατί αλοίμονο, για κάποιους κι εγώ βλάκας θα είμαι)...
5. Δεν αντέχω αυτούς που εν γνώση τους κάνουν κακό σε συνανθρώπους τους,πρόθεση το κέρδος. (Γιατρούς,δικηγόρους, δημοσιογράφους κτλ).
