Δεν είναι λίγες οι φορές που διαβάζω ως επιχειρήματα κατά π.χ. της ομοφοβιάς ότι η ελευθερία των ομοφυλοφίλων είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη. Σαφώς και συμφωνώ με αυτό, δηλαδή ότι είναι δικαίωμα και ότι πρέπει να είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο
Ωστόσο τελευταία άκουσα την άποψη ότι σε μια ελεύθερη κοινωνία ένας ομοφοβικός (ή ρατσιστής) πρέπει να έχει το δικαίωμα να εκφράσει τις απόψεις του (προκαταλήψεις) του και η παρέμβαση του κράτους έχει την ίδια επιρροή και σε αυτή την παρέμβαση (εννοούσε τα αποτελέσματα των μη ελευθέρων αγορών) . Και στην τελική αφήνοντας το κράτος να επιβάλει το πολιτικά ορθό και σε αυτή την περίπτωση του δίνουμε την "άδεια" να δώσει ένα πιο ευρύ φάσμα στο τι θεωρούμε δημόσιο χώρο (το privacy ξανά χτυπά;

)
Είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα πτυχή (φαντάζεστε να μου επιβάλλονταν να συμπαθήσω τους σοσιαλιστές (στην Ελλάδα γνωστοί και ως αριστεροί)

Χαχα! - Αστειάκι, πως κάνετε έτσι! ). Ωστόσο η προστασία των μειονοτήτων αν δεν πραγματοποιηθεί σε τέτοιο επίπεδο φοβάμαι ότι πολύ απλά δεν θα καταφέρουμε να τους προστατεύσουμε. Πότε στην ιστορία (αδύναμη) μειονότητα κατάφερε να προστατεύσει τον εαυτό της;
Εσείς πιστεύετε ότι κράτος πρέπει να επεμβαίνει στην ομοφοβία και στον ρατσισμό; Για παράδειγμα πρέπει να ασχοληθεί με την γρια που αρνείται να ενοικιάσει το διαμέρισμα σε gay ή μετανάστη; Σε αυτή την περίπτωση θεωρείτε ότι η υποθετική αυτή ηλικιωμένη εκφράζει απλά την ομοφοβία της;
Υ.γ.: Το θέμα δεν είναι γενικό θέμα περί ομοφοβίας και ρατσισμού.