Γιατί να μην ζητήσουμε αποζημίωση και απο τους Άγγλους που έμπλεξαν την χώρα μας σε ένα πόλεμο απο τον οποίο δεν αποκόμισε κανένα εδαφικό ή οικονομικό όφελος παρα μόνο ζημίες.Αν δεν είχαμε αυτη την στρατηγική θέση στο Αιγαίο δεν θα μας είχε αγγίξει ο Β παγκόσμιος.
Ας ζητήσουμε λοιπόν αποζημίωση απο τους Γερμανούς,τους Άγγλους,τους Τούρκους,τους Πέρσες ή ας παραλογιστούμε ακόμη περισσότερο ας ζητήσουμε απο την Εύα, αυτή φταίει στο κάτω-κάτω για όλα.
Το δημοσίευμα που μόνο σκοπό είχε να πουλήσει περισσότερα τεύχη το περιοδικό(και σε καμμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει την γνώμη ενός ολόκληρου λαού) θα έπρεπε να μας κανει να αναρωτηθούμε γιατί μας βλέπουν έτσι κι όχι να προτείνουμε το δάχτυλο και να λεμε εσείς είστε χειρότεροι.Δλδ αν ήταν σε ισπανικό περιοδικό τι θα κάναμε?
παρόλο που δεν διαφωνώ τόσο με τα παραπάνω υπάρχει και μια έκφραση που λέει "μην μου πατάς το κάλο". Δλδ, όλοι αυτοί οι άγγλοι γάλλοι πορτογάλοι μπορεί να μας ενέπλεξαν με το "έτσι θέλω" σε έναν τέτοιο πόλεμο
όμως δεν πήραν actually πλούτο χώρας και δεν εξανάγκασαν τη χώρα να "δώσει δάνειο" δυσθεώρητο εν καιρώ πολέμου, το οποίο δεν επιστράφηκε ποτέ.
Άκουσα διάφορες συζητήσεις και σχόλια τελευταία και απόψεις σαν αυτές ('ναι ναι για όλα φταίνε οι άλλοι') αλλά και από την ανάποδη ('είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα'). Το γεγονός ότι έχουν περάσει τα χρόνια δεν αναιρεί ότι κάποια πράγματα ξεπληρώνονται για...πάντα.
Και τούρκοι τον προ-προηγούμενο αιώνα μας είχαν υποδηλουμένους αλλά αυτό δεν αναιρεί ότι όταν η Ευρώπη κατέβαινε από τα δέντρα εμείς, εξαιτίας αυτής της κατάστασης... τα ξαναανεβαίναμε.
Το πώς διαχειριστήκαμε την κατάσταση από κει και πέρα είναι άλλη ιστορία. Εκεί θα με βρεις σύμφωνη ότι η Γερμανία,
έχοντας τον πλούτο που είχε "δανειστεί" κατά τη διάρκεια του πολέμου, 'εκμεταλλεύτηκε' την εργατικότητα και την πειθαρχία του γερμανικού λαού και έκανε άλματα, ενώ η Ελλάδα, ξεκινόντας
και πάλι από το μείον, έμπλεξε σε έναν κυκεώνα κακών πολιτικών και κακών κυβερνήσεων (και, αν θες... αδιάφορων πολιτών και καλοπερασάκηδων ανθρώπων) και στην καλύτερη των περιπτώσεων έμεινε απλώς στάσιμη, αλλά αυτό δεν αναιρεί ότι ξεκινούσε με ...γκολ από τα αποδυτήρια.
Παρόλαυτα η συσχέτιση γερμανικών αποζημιώσεων και λοιπής οικονομικής κατάστασης είναι μάλλον ατυχής κατά τη γνώμη μου και για μάλλον αυτό που είπε ο γιωργάκης [καλά καλά---ο πρωθυπουργός μας(!)] στη βουλή είναι σωστό. Είναι ατυχές να "θυμηθούμε" τώρα το θέμα. Είναι σαν να είμαστε παιδάκια που μας μαλώνουν γιατί σπάσαμε το βάζο με το γλυκό και εμείς δικαιολογούμαστε με το επιχείρημα "ναι, αλλά προχτές είχες σπάσει εσύ όλο το σερβίτσιο με τα πορσελάνινα πιάτα". Και τα δύο πρέπει να συζητηθούν και να λυθούν, αλλά ανεξάρτητα το ένα από το άλλο.