Ενα καλό που θυμάμαι αλλα δεν ήταν ραντεβού.Διακοπές με παρέα στην Μήλο,έξοδος για καφέ με παιδιά που είχαμε γνωρίσει εκεί κι ανάμεσα τους κάποιος που μου άρεσε.Είχα καταφέρει να χωρεσω σε ένα τέλειο λευκό λινό παντελόνι το οποίο ίσα που κούμπωνε μετά απο 15μέρες κραιπάλη και πιώματα.Με το καλησπέρα σας που στρογγυλοκάθομαι ακριβώς απέναντι του μπιννννννννν το κουμπί του παντελονιού εκτοξέυεται κάτω απο το τραπέζι
Δεν κατάλαβε κανείς τι έγινε απλά επι 2μιση ώρες καθόμουν σταυροπόδι σαν να είχα πάθει αγκύλωση, μετά δανείστηκα μια ζακέτα κι έδεσα στην μέση μου προκειμένου να φύγουμε
Αυτό δεν ήταν γκάφα δική μου αλλά έγινα ρεζίλι.Πιτσιρίκα (γύρω στα 14) ζαχάρωνα τον γιο αυτών που είχαν το μινι μάρκετ απέναντι απο το πατρικό μου.Έχω κατέβει λοιπόν το μεσημεράκι που δεν είχε δουλειά να του κάνω παρέα κι ενώ μιλάμε μια χαρά σκάει μύτη το αδερφάκι μου
έξαλλο αρχίζοντας να φωνάζει:Εδώ είσαι;Σε ψάχνει η μαμά,είπε πρώτα να έρθεις να μαζέψεις όλα αυτά που είναι πεταμένα στο δωμάτιο σου και μετά να κάνεις βόλτες
Μόλις φτάσαμε σπίτι τον έδειρα(τότε ακόμη μπορούσα
).
Κι ένα τλτ που θυμάμαι (γιατί έχω κάνει πολλάαααα
) έχω βγει με κάποιον μόλις πρωτοξεκίνησα να οδηγώ και κάνουμε βόλτα με το δικό μου αμάξι.Τεσπα οδηγώ και συζητάμε και προσπαθώ να είμαι άνετη,σε καποιο φανάρι βγάζω απο το ντουλαπάκι μαντηλάκι να καθαρίσω το γυαλιά μου κι εξακολουθώ να του μιλάω,κάποια στιγμή χαμηλώνω το βλέμμα και συνηδειτοποιώ ότι καθαρίζω το γυαλιά μου με σερβιετάκι
Ευτυχώς μετά απο αυτό μας έπιασε και τους δύο νευρικό γέλιο και χαλάρωσα
Επίσης σταμάτησα να βαζω σερβιετάκια στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου απο φόβο μην με σταματήσει η τροχαία και μαζί με την άδεια τους δώσω και κανένα carefree(είμαι λιγάκι αφηρημένη
)
