Αν υπάρχει αντίστοιχο θέμα, ζητώ συγγνώμη.
Παρευρέθηκα πρόσφατα σε μια ημερίδα στην οποία σε κάποια στιγμή έγινε νύξη για το πόσο ευαισθητοποιημένοι (δεν!) είμαστε γύρω από κάποια ζητήματα.
Μου δημιουργήθηκαν λοιπόν, πολλές απορίες-ανησυχίες γύρω από το θέμα της ευαισθητοποίησης.
Θεωρείτε πως είμαστε ευαισθητοποιημένοι οι Έλληνες ως έθνος;
Για τον εαυτό σας, τι θα λέγατε;
Νομίζω ότι πολλές φορές η ευαισθησία μας μένει μόνο στα λόγια και δεν κάνουμε τίποτα στην πράξη θεωρώντας πως αυτό το «κάτι» είμαστε αναρμόδιοι να το προσφέρουμε εμείς οι ίδιοι ή ότι σε ατομικό επίπεδο δεν μπορούμε να επιτύχουμε πολλά πράγματα.
Ακόμη, θεωρώ, ότι όταν κάτι δεν μας αφορά άμεσα δεν εμπλεκόμαστε σε ιδιαίτερο βαθμό για τον προφανή λόγο ότι «δεν μας αφορά».
Λόγου χάρη, αν βρίσκεστε σε ένα λεωφορείο και κάθεστε κανονικά στην θέση σας, και από δίπλα στέκεται όρθια μια ηλικιωμένοι κυρία θα σηκωθείτε για να καθίσει η κυρία; Σε θεωρητικό επίπεδο οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, θα απαντήσουν «Ναι». Το έχει εφαρμόσει κανείς; Έχετε κάνει κάτι ανάλογο δείγμα αλληλεγγύης και ενίοτε ευαισθητοποίησης;
Υγ. Δεν αναφέρομαι σε δείγματα φιλανθρωπίας, αλλά αλληλεγγύης.
Σίγουρα ήθελα να ρωτήσω και άλλα, αλλά μην σας κουράσω!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.