εμ, μιας και δε λένε να κλείσουν οι ματούμπες
ας τη δω ειδικός ψυχολόγος σχεσιολόγος κι όπου σκατά με βγάλει:
- στο βαθμό που μπαίνουμε στην αρένα των σχέσεων, πρέπει να έχουμε το σθένος
να αντέχουμε τις εκατέρωθεν ασυνενοησίες, αλλιώς πιες μια μπύρα, φάε μια πίτσα
και αφού χωνέψεις κάλεσε μια ρωσίδα να σου αναλύσει πόσα G πιάνει ένα MIG.
-- Ο χρόνος δείχνει και (υ)φαίνει καλύτερα και τις προθέσεις και τις απόψεις και τα αισθήματα,
αν δε δώσεις χρόνο σε κάτι και βιαστείς μπορεί να ξεφουσκώσει σαν βουβό μπαλόνι.
Και ένα βουβό μπαλόνι, περιέργως πως, είναι πιο δυνατή εικόνα από κάποιο που τσιρίζει..
--- Μην υπερικτιμάτε τους 4 ή 5 που σχολιάζουν διαρκώς στα αγαποθέματα
και άρα μην υποτιμάτε εκείνους τους σιωπηλούς που δεν παίρνουν καμία θέση.
(όχι γιατί θέλουν να έχουν την ηθική καθαρότητα θέσεων μη τυχόν και λασπωθούν με το άδικο).
Γνωρίζουν ότι δε ζούν σε πλανήτη αγγελικά πλασμένο,
γνωρίζουν ότι άλλο παιδεία διαλόγου κι άλλο τι πιστεύω για τους άλλους δια του προσωπικού
φίλτρου.
--- ο έρωτας έχει δώσει σημάδια ότι διαθέτει όλο εκείνο το αφερέγγυο υλικό όπου
αφού σε διογκώσει, σε μεταπλάσει και σε κάνει υποχείριο του στο τέλος σε ξεβράζει
στην όχθη της διανόησης (δε πήγαινα για ψάρεμα καλύτερα? λολ) και σε αυτόν
έχουν δαπανηθεί κάποιοι σαν τον Σαιξπηρ, για μια νησίδα αξιοπρέπειας...
οκ μπορεί να μη τον ζήσεις αλλά μπορεί να σε ζήσει κι αφού πεθάνεις, ένα πράγμα.
----τρώμε φάπες εξακολουθητικά που έλεγε κι ο χατζιδάκης,
κι όσο πιο πολλές φάπες τρώμε τόσο πιο πολύ
σηκώνουμε μούρη στους επόμενους, κλινική ψύχωση?
μαζοχισμός που υποβόσκει?
ή απλώς το μάνιουαλ του έρωτα?
----- όταν πιέζεις μια κατάσταση που απαιτεί αποφόρτιση, επέρχεται το "στραπατσάρισμα".
Το να μην αφήνεις να αποφορτιστεί, θα πει πως δεν είσαι ώριμος να δεχτείς ότι πάσχεις
από τον καρκίνο της ελεγείας του θυμού..γιατί περι ελεγείας πρόκειται.
Στον πραγματικά ελεύθερο, δεν περνάει από το μυαλό η λέξη "ζοριλίκι", ούτε εκφράσεις
τύπου "τον πνίγει το άδικο". Αν πνίγονται κι οι 2 από άδικο αυτό στο χωριό μου το λένε
υπεκφυγή του χωρισμού και δε μιλάμε για σχέση μεταξύ 2 αλλά μεταξύ 4 (+οι εγωϊσμοί)
------ ο ερωτευμένος είναι αμέριμνα δυστυχής που ξεχνιέται στο αγγελικό και μαύρο
φως του έρωτά του, του ερωτικού τοπίου, των ερωτικών αναθυμιάσεων κι αυτό είναι
εμένα που με κάνει να παθαίνω την πλάκα μου...
-------- Οι περισσότεροι στέκονται μόνο στα ελλάσσονα στραβά του να είναι σε μια σχέση
(δηλ "χέση"

) χωρίς ποτέ να διανοηθούν να μπουν στον κόπο να δουν τι λέει βαθύτερα
η καρδιά τους, σαν άλλοθι για τη βαρεμάρα τους να μπουν μέσα σε καμιά άλλη καρδούλα.
(εδώ φωτογραφίζω άτομα του φόρουμ, χοχο)
Μιζέρια.
Να υπάρχει αρνητική κρητική όταν υπάρχει άποψη τριβής αλλά όχι με μηδενικό συντελεστή,
όλα υπο το γνώμονα βέβαια "υπάρχει η δική σας αλήθεια, η δική μου αλήθεια και η αλήθεια"
και διάφορα άλλα, όμως βαριέμαι τις διατυπώσεις,
προτιμώ να σκέφτομαι ότι είναι καλύτερα να γεύεσαι
πρόσκαιρες αγάπες παρά ο σκληρός και ανισόρροπος απολογισμός
του να κλαις για όσα δε σου δόθηκαν από έναν..
Κάπως έτσι είμαι, αν το πάμε σε "rather than" .
Μην αναβάλλουμε μια σχέση αγάπης γιατί είναι ζεστά και γνώριμα στο καβούκι μας.
Κι όταν πια είμαστε κάτω από τα σεντόνια, πάρτην αγκαλιά και νιώσε την ανάσα της,
και μη την αφήσεις ποτέ...
(συγκινήθηκα

)
σουτιέν (άσχετο)
^^για την απαραίτητη ψυχολογική αποφόρτιση του μομέντουμ.
