Θα ήταν εθελοτυφλία και υποκριτικό να ισχυριστούμε ότι μια μερίδα των επιχειρηματιών δεν είναι πραγματικά ικανοί, ίσως και οι ικανότεροι, να αναλάβουν την πολιτική της Ελλάδας. Αποδεδειγμένα ο επιχειρηματικός κόσμος είναι ο μοναδικός, στην Ελλάδα, που έχει καταφέρει να παράγει πλούτο, μάλιστα μοιάζει ότι μπορούν να επαναλάβουν τον εαυτό τους ...
Σύμφωνα με τους κανόνες της δημοκρατίας, εάν δεχτούμε για χάρη της συζήτησης πως αυτή είναι δήθεν το πραγματικό ζητούμενο της σύγχρονης διακυβέρνησης, η νομοθετική (βουλή) και η εκτελεστική (κυβέρνηση) εξουσία δεν έχουν ως σκοπό τους την υπεράσπιση των συμφερόντων μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας, αλλά τη διευθέτηση των αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων μεταξύ όλων των κοινωνικών ομάδων ανεξαιρέτως.
Οι επιχειρήματίες, όχι μόνο στην Ελλάδα, έχουν αποδείξει πράγματι ότι μπορούν να παράγουν πλούτο, έχουν ωστόσο επίσης περίτρανα αποδείξει ότι αυτόν τον πλούτο δεν έχουν σκοπό να τον μοιραστούν με κανέναν άλλον, αλλά τον επιθυμούν αποκλειστικά για τον εαυτό τους. Ένα τέτοιο κόμμα λοιπόν, θα δημιουργούσε μάλλον περαιτέρω κοινωνικές ανισσότητες και συνεπώς συγκρούσεις, παρά θα επέφερε ευημερία σωστά μοιρασμένη μεταξύ των πολιτών.
Άλλωστε, δεν βλέπω ποιον λόγο θα είχαν να ιδρύσουν ένα κόμμα προσπαθώντας απροκάλυπτα να μας κυβερνήσουν, ενώ έχουν εδώ και χρόνια επιτύχει να κυβερνάν παρασκηνιακώς, μέσω πολιτικών τύπου μαριονέττας, τους οποίους επιχορηγούν, εκλέγουν και κατόπιν ελέγχουν απόλυτα, σε βαθμό οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων να έχουν εξυπηρετήσει κατ' εξοχήν τα δικά τους συμφέροντα, εις βάρος όλων των υπολοίπων. Γιατί λοιπόν να εκτεθούν δημοσίως;
Το γεγονός μάλιστα ότι οι πολιτικές των σύγχρονων κυβερνήσεων εξυπηρετούν εξόφθαλμα τα συμφέροντα των επιχειρηματιών, εξηγεί θαυμάσια, τόσο το για ποιο λόγο εκείνοι παράγουν πλούτο για την πάρτη τους, όσο και τον πραγματικό λόγο για τον οποίο όλη η υπόλοιπη κοινωνία βρέθηκε στα όρια της πτώχευσης. Είναι γεγονός ότι πολιτικές εξυπηρέτησης ανισοτήτων έχουν πάντοτε αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα...
