Αυτεξούσιο ή χειραγώγηση;

Νωεύς

Τιμώμενο Μέλος

Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι Μαθητής και μας γράφει από Άγιο Πνεύμα (Σέρρες). Έχει γράψει 5.713 μηνύματα.
Κατά μία σχολή σκέψης, το βασικό αίτημα του κοινωνικοποιημένου ανθρώπου είναι η χειραφέτησή του, ως συγκεκριμένο και μοναδικό πρόσωπο. Το ζήτημα της χειραφέτησης, με τη σειρά του, προβάλλει και αναδεικνύει τη δυνατότητα ή μη του αυτεξούσιου κάθε ανθρώπινου προσώπου.
Από την άλλη υπάρχει η παραδοσιακή και επικρατούσα ιστορικά αντίληψη, ότι η ανάγκη κοινωνικοποίησης του ανθρώπου επιβάλλει την χειραγώγησή του παιδιόθεν. Οικογένεια, Σχολείο, θρησκευτική περιχαράκωση(με τους σχετικούς οργανισμούς της- πνευματική εξουσία- ιερατείο), κρατική δέσμευση(διοικητική εξουσία), συγγένεια, φυλή, έθνος, συναποτελούν το πλέγμα των κατά συνθήκη μηχανισμών χειραγώγησης κάθε ιστορικού κοινωνικού σχηματισμού, με το οποίο ελέγχεται και γίνεται αποδεκτή ή απορρίπτεται κάθε ανθρώπινη μονάδα του. Το ανθρώπινο άτομο έτσι, χειραγωγημένο ή υπό χειραγώγηση, αναγνωρίζεται και κρίνεται από την προσωπικότητά του, ήτοι από το προσωπείο που διαμόρφωσε, υπό την επήρεια του προαναφερθέντος πλέγματος. Υπ' αυτή την έννοια, η επιδίωξη του αυτεξουσίου "εντός των τειχών", γενικά αντιμετωπίζεται ως αντικοινωνική.
Ποια είναι η δική σας γνώμη;:redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η δική μου γνώμη εκφράζεται λακωνικώς με έναν στίχο των manic street preachers : <<εγώ απότυχα να αλλάξω τον κόσμο και ο κόσμος απέτυχε να αλλάξει εμένα>> (κάπως έτσι) . Με άλλα λόγια πιστεύω (όχι που θα έμενε ο σιδ στην λακωνικότητα) , ότι συνήθως η επιτυχημένη κοινωνικοποίηση κρύβει πίσω της εν μέρει χειραγώγιση του ατόμου . Βέβαια αν και το παιχνίδι έχει σίγουρα κανόνες , όλοι μας ξέρουμε παραδείγματα ανθρώπων που έθεσαν τους δικούς τους , με πρώτο κίνητρο αλλά και πρώτο όφελος , ότι δεν χρειάστηκε να υποταχθούν στους ήδη υπάρχοντες κανόνες . Και βέβαια η κοινωνία τους ακολούθησε (μερικοί λένε ότι τους αφομοίωσε κιόλας)

θα ήθελα να το αναλύσω περισσότερο αλλά μάλλον δεν ανήκω σε αυτούς :)

όπως και να έχει , διάλεξε μία υπογραφή , έχεις κοτσάρει εκεί ολόκληρο λεύκωμα :mad:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η δική μου γνώμη : <<εγώ απότυχα να αλλάξω τον κόσμο και ο κόσμος απέτυχε να αλλάξει εμένα>> (κάπως έτσι) ...

:hmm:(αναρρωτιέμαι):" Το εμείς είναι άθροισμα ή γινόμενο δύο ή και περισσότερων εγώ; Ή μήπως είναι ένα άλλο εγώ, απαλλαγμένο παντελώς από -ισμούς;":redface:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το πραγματικο ερωτημα ειναι οτι αν η κοινωνια σού προσφερε μια χειραγωγημενη ηθικη, μια χειραγωγημενη συνειδηση, ανηκεις στο <εμεις>> ,επειδη ανατραφηκες με συγκεκριμενα κοινωνικα ερεθισματα και σε ωθησαν καθορισμενα κινητρα στην εθελουσια ενταξη σου σαυτο το ευρυ συνολο,τοτε πως θα μπορεσεις τελικα να καταλαβεις οτι το αυτεξουσιο ειναι ψευδαισθηση ή υπαρκτο στοιχειο σου,πως θα αντιληφθεις οτι η αυτονομια ειναι αναλωσιμη εννοια,ισως και αποκρυπτογραφημενη,γιαυτο χρειαζεται να την αναζητησεις και να την μετουσιωσεις σε πραγματικα δικες σου πραξεις;;
Ειναι δυσκολο εγχειρημα να αμφισβητησεις την κοινωνικη <<ελευθερια>> που σου προσφερεται και βιωνεις,ποσο μαλλον να αποδειξεις εν τελει οτι αποτελει ενα χειραγωγημενο κομματι του εαυτου σου,ισως και ολοκληρος ο εαυτος σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 4 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top