Έχω φίλους που το κάνουν για πολλά χρόνια (αν και κυρίως φιλοξενούν άλλους, δεν φιλοξενούνται οι ίδιοι πολύ συχνά). Τους αρέσει πολύ, έχουν να διηγηθούν πολλές ωραίες ιστορίες και έχουν κάνει φίλους από όλο τον κόσμο. Εγώ είχα κάνει προφίλ, αλλά ποτέ δεν ασχολήθηκα επειδή, αφού το φιλοσόφησα, κατάλαβα ότι δεν θα με εξέφραζε πραγματικά να το κάνω.
Δεν με προβληματίζει τόσο η ασφάλεια (θα αλληλεπιδρούσα μόνο με άτομα με καλές συστάσεις) όσο άλλα ζητήματα. Ας πούμε η καθαριότητα. Όπως και να το κάνουμε ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος, καθώς τα standards είναι διαφορετικά στις διάφορες χώρες. Μου αρκεί το να μου μυρίσει κάπως το σπίτι ή να βρεθώ σε τουαλέτα που να μην είναι 100% καθαρή για να ξενερώσω.
Επίσης έχω και το άλλο κόλλημα. Θέλω το privacy μου. Και, μένοντας με άλλους, όσο να 'ναι πρέπει να ακολουθήσεις τους ρυθμούς τους, κυρίως αν μένουν σπίτι σου και θες να είσαι καλός οικοδεσπότης. Εγώ αν έχω ξυπνήσει από τις 7, είμαι όλη μέρα στους δρόμους και την άλλη μέρα έχω πάλι να ξυπνήσω στις 7, σόρρυ, αλλά το μόνο που θέλω είναι να κάνω μπάνιο και να πέσω σαν τούβλο στο κρεβάτι. Σε τέτοιες περιπτώσεις το socializing με κρασάκι και εξομολογήσεις μου φαίνεται καταναγκαστικό εργό και, απλά, συγγνώμη, δεν θα πάρω!
Μήπως είμαι μίζερη; Μήπως είναι το ότι η έρημη γενιά του 1981 δεν θεωρούμαστε ακριβώς νιάτα;

Θα σας γελάσω, αλλά, όπως και να έχει, η όλη φάση δεν με εμπνέει.