Foxconn: Η δουλειά σκοτώνει!

[Great Chaos]

Δεν έχει πολλές ημέρες που η παρακάτω είδηση απασχόλησε τα ελληνικά ΜΜΕ. Συγκεκριμένα, μεγάλη κινέζικη εταιρεία που εδρεύει στην Ταϊβάν, αλλά έχει εργοστάσια σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου, μαστίζεται από μαζικές αυτοκτονίες εργαζομένων, οι οποίοι, μην μπορώντας να αντέξουν τις καταθλιπτικές, όπως λένε οι ίδιοι, συνθήκες εργασίας, τον δεσποτισμό και την καταπίεση, σε συνδυασμό με τους πολύ χαμηλούς μισθούς, πηδούν από τα παράθυρα του κτιρίου στο οποίο αυτή στεγάζεται. Συγκεκριμένα, από την αρχή του έτους έχουν αυτοκτονήσει κατά αυτόν τον τρόπο 10 υπάλληλοι.

Η εταιρεία φυσικά αποδίδει τις αυτοκτονίες σε ψυχολογικά προβλήματα των εργαζομένων, τα οποία δεν δημιούργησε εκείνη, αλλά και στην νεαρή τους ηλικία, μεταξύ 18 έως 24 ετών, που είναι λέει "ηλικίες ευεπίφορες στις αυτοκτονίες". Η εταιρεία, στην προσπάθειά της να περιορίσει το κύμα αυτοκτονιών, το οποίο βλάπτει σοβαρά τη δημόσια εικόνα της (όχι επειδή λυπάται για τους νεκρούς), επέβαλε στους εργαζομένους να υπογράψουν δήλωση, δεσμευόμενοι πως δεν θ' αυτοκτονήσουν. Φαίνεται λοιπόν πως δεν θα δίσταζε να κυνηγήσει όσους καταπατήσουν τη συμφωνία, ακόμη και μετά τον τάφο τους, κάτι που εάν δεν ήταν τραγικό, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ξεκαρδιστικό, σαν σκηνή βγαλμένη από φουτουριστική ταινία. Επίσης, τοποθέτησε δίχτυα έξω από τα παράθυρα, για να μαζεύουν όσους εργαζομένους αποδειχτούν λάτρεις των extreme sports κι αποφασίσουν να ...πάρουν τον αέρα τους με πιο ανορθόδοξο του συνήθους τρόπο.

Αυτό είναι το μέλλον των εργασιακών σχέσεων, αυτό είναι το όραμα των εργοδοτών παγκοσμίως, εκεί καταλήγουν μέτρα όπως αυτά που επιβάλλει το ΔΝΤ και στην Ελλάδα. Η ανυπαρξία του παραμικρού, εργασιακού ή ανθρώπινου δικαιώματος και η στυγνή εκμετάλλευση του εργαζομένου, ο οποίος θεωρείται αναλώσιμος, δίκην στυμμένης λεμονόκουπας, η καταπίεση κι ο ανθρώπινος εξευτελισμός, οδηγούν τους εργαζομένους σε απόγνωση και η δουλειά, από εργασία μετατρέπεται σε δυσβάσταχτο μαρτύριο, το οποίο ο άνθρωπος θα πρέπει να υποστεί επί σαράντα και πλέον έτη, με αποτέλεσμα η ζωή να χάνει τελικώς το νόημά της.

Εάν κανείς συνδυάσει όλα τα παραπάνω με τα πάρα πολλά εργατικά ατυχήματα που συμβαίνουν στην Ελλάδα αλλά και αλλού σε ετήσια βάση, λόγω άρνησης των εταιρειών να ξοδέψουν τα πολύτιμα κεφάλαιά τους σε μέτρα προστασίας των υποζυγίων τους, τις ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας στις οποίες εργαζόμενοι υποβάλλονται υποχρεωτικά και χωρίς να τολμούν να μιλήσουν, σχηματίζεται ένα ζοφερά ανατριχιαστικό και απάνθρωπο σκηνικό.

Πιστεύετε πως τα κεφάλαια θα πρέπει να είναι υπεράνω των ανθρώπων; Οι εργαζόμενοι δεν δικαιούνται ανθρώπινων δικαιωμάτων; Θα δεχόσασταν να δουλέψετε σε μια τέτοια εταιρεία; Θα μπορούσατε να αντέξετε τις εν λόγω συνθήκες χωρίς ν' αυτοκτονήσετε ή να γίνετε δολοφόνοι;

Η δουλειά σκοτώνει. Αντισταθείτε!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

...
Η δουλειά σκοτώνει. Αντισταθείτε!!

Μ' άλλα λόγια, η αποδοχή σήμερα της μισθωτής δουλείας ισοδυναμεί με αυτοκτονία. Αυτοκτονεί, το υπόλοιπο ανθρωπιάς που διατηρεί ακόμη και κάθε δούλος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Η δουλειά σκοτώνει. Αντισταθείτε!!

Υπερβολη το βρισκω. Θεωρω πως πιανουμε τα ακρα τωρα. Ειμαστε στην Ελλαδα καταρχας κι οχι εκει.
Αλλα οχι και οτι η δουλειά σκοτωνει! Ισα ισα, χωρις εργασια κι αναπτυξη και δημιουργικοτητα, το ατομο χανει κομματια του εαυτου του.
Οκευ, το γεγονος οτι εχουν τρελάνει(κυριολεκτικα ετσι?Το βλεπουμε καθε μερα τον κοσμο να τα χει παιξει) τον κοσμο με τους μισθους, υπερωριες και κακες συνθηκες, ειναι κακο. Οφειλονται αλλαγες αμεσες. Μην ερθει τωρα καποιος και μου πει για την τραπεζα που εκαψαν διοτι οταν κατεβηκα στην πορεια ημαστε εγω κι ο κουκος.
Λοιπον ναι, εχουν αλλαξει τα πραματα, ταχουν κανει μπαχαλο εδω.
Η δικη μου η γενια μοιαζει να το αποδεχεται και να μη γκρινιαζει, ετσι μαθαμε και συνηθιζουμε, στο περα δωθε. Οι της δεκαετιας '60 ονειροπολουν για ροκ εν ρολ κι επανασταση, ωραια εποχη τοτε αλλα καμμια σχεση με σημερα. Οτι πλεον δεν υπαρχει μονιμοτητα και η δουλεια εχει γινει αναποσπαστο κομματι της ζωης του καθενος, ισως και στα πλαισια της προσωπικης ζωης, αλλα αυτο ειναι στην κριση του καθενα για το πως πρεπει να το διαχειριστει.

Πιστεύετε πως τα κεφάλαια θα πρέπει να είναι υπεράνω των ανθρώπων; Οι εργαζόμενοι δεν δικαιούνται ανθρώπινων δικαιωμάτων; Θα δεχόσασταν να δουλέψετε σε μια τέτοια εταιρεία; Θα μπορούσατε να αντέξετε τις εν λόγω συνθήκες χωρίς ν' αυτοκτονήσετε ή να γίνετε δολοφόνοι;

Ποιος ξερει τι τους κανουν εκει και φρικαρουν οι ανθρωποι. Δε βλεπω ομως πουθενα να μας λεει η ειδηση τι ακριβως τους εκαναν. Συγκεκριμενα βλεπω
''ορισμένες αυτοκτονίες συνδέονταν περισσότερο με προσωπικά προβλήματα.
εργάζεται δώδεκα ώρες ημερησίως, έξι μέρες την εβδομάδα. «Η ατμόσφαιρα στο εργοστάσιο είναι τόσο τεταμένη και καταθλιπτική, δεν έχουμε το δικαίωμα να μιλήσουμε μεταξύ μας»



Δε μας διδει ομως πληροφοριες/λεπτομερειες. Τι εννοει προσωπικα προβληματα? Αυτος που γραψε την ειδηση, την αφησε ατελη και με πολλα ερωτηματικα. Προφανως, αποσο καταλαβαινω, προκειται για νοοτροπια πολιτισμου εκει και ο κοσμος σαλταρει. Οι ανθρωποι φυσικα και οφειλουν να εχουν δικαιωματα. Δεν το διαπραγματευομαστε αυτο.

Α, κατι τελευταιο.
Η δουλεία σκοτώνει, οχι η δουλειά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάριλυ]

Σε πόση απελπισία πρέπει να έχει έρθει ένας νέος άνθρωπος για να βρίσκει αυτή τη λύση στο πρόβλημά του?
Η δουλειά τελικά είναι τόσο μεγάλο μέρος της ζωής μας που δεν πρέπει καθόλου να υποτιμούμε τα αποτελέσματα που έχει στην ψυχολογία και στην ποιότητα ζωής μας. Είναι ένας "μικρός γάμος" για να μην πω μεγάλος, αφού κατά κάποιο τρόπο την παντρευόμαστε και είναι τις περισσότερες φορές δύσκολο να την αλλάξουμε. (ιδιάιτερα στις σημερινές συνθήκες)

Δεν κρύβω πως κι εγώ η ίδια αντιμετωπίζω μεγάλο πρόβλημα με τη δουλειά μου αφού δεν μου αρέσει καθόλου, νιώθω δυστυχισμένη και το χειρότερο είναι πως δεν βλέπω διέξοδο να την αντικαταστήσω με κάτι που με ικανοποιεί σαν αντικείμενο αλλά και βιοποριστικά. Νιώθω πραγματικά εγκλωβισμένη ενώ ταυτόχρονα όλοι μου λένε πως πρέπει να είμαι ικανοποιημένη που έχω και δουλειά.

Μου είναι αδύνατο να δεχτώ, όσα εκατομμύρια άνθρωποι κι αν ζουν μ'αυτόν τον τρόπο, ότι είναι φυσιολογικό να δουλεύεις τουλάχιστον 9-10 ώρες τη μέρα με χρήματα που απλά σου επιτρέπουν να ζεις, να "υπακούς" σε ανώτερους, να περνάς τη μέρα σου σε μια καρέκλα μπροστά από μια οθόνη και να πνίγεσαι στη ρουτίνα. Με πιάνει κατάθλιψη στη σκέψη ότι θα περάσω τα επόμενα 37 χρόνια έτσι. Υπό αυτό το πρίσμα μπορώ να πω ότι τους καταλαβαίνω τους δύσμοιρους κινέζους.

Η δουλειά σκοτώνει. Αντισταθείτε!!

Είμαι πανέτοιμη να το κάνω. Σε παρακαλώ πάρα πολύ αν έχεις ιδέες για το πως θα το κάνουμε μοιράσου τες. Το σύστημα δυστυχώς είναι πολύ έξυπνα δομημένο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Μαριλυ τι δουλεια κανεις αν επιτρεπεται και τι δουλεια θα ηθελες να κανεις αν ηταν, οπως λες, στο χερι σου?
Αν σου φαινεται πολυ προσωπικη η ερωτηση, μην την απαντησεις σε παρακαλω. Απλως μου δημιουργουνται αποριες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάριλυ]

Μαριλυ τι δουλεια κανεις αν επιτρεπεται και τι δουλεια θα ηθελες να κανεις αν ηταν στο χερι σου?

Δουλεύω σε τράπεζα και αν ξαναγινόμουνα τώρα 18 θα σπούδαζα μια ξένη γλώσσα για να κάνω τώρα μαθήματα και μεταφράσεις.
Μου αρέσουν πολύ οι ξένες γλώσσες και είναι μια δουλειά που δεν έχει τόση ρουτίνα αφού κάθε μέρα διαφέρει το πρόγραμμά σου, επικοινωνείς με τους μαθητές, δεν έχεις συνεχώς αφεντικό πάνω από το κεφάλι σου και ίσως έχεις και περισσότερο ελεύθερο χρόνο το καλοκαίρι. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό να κάνω τέτοια στροφή τώρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

...

Α, κατι τελευταιο.
Η δουλεία σκοτώνει, οχι η δουλειά.

Δουλειά και εργασία, μπορεί να είναι συνώνυμα, αλλά δεν παράγωγουν το ίδιο αποτέλεσμα και υπό τις ίδιες συνθήκες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Δουλεύω σε τράπεζα και αν ξαναγινόμουνα τώρα 18 θα σπούδαζα μια ξένη γλώσσα για να κάνω τώρα μαθήματα και μεταφράσεις.
Μου αρέσουν πολύ οι ξένες γλώσσες και είναι μια δουλειά που δεν έχει τόση ρουτίνα αφού κάθε μέρα διαφέρει το πρόγραμμά σου, επικοινωνείς με τους μαθητές, δεν έχεις συνεχώς αφεντικό πάνω από το κεφάλι σου και ίσως έχεις και περισσότερο ελεύθερο χρόνο το καλοκαίρι. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό να κάνω τέτοια στροφή τώρα.

Τραπεζικος.
Ναι, ειναι ενδιαφερον το επαγγελμα του καθηγητη/δασκαλου, εχει και κατα ακομα κι αυτο. Οι καθηγητες ειναι εκμεταλλευσιμοι πλεον. Δε τους σεβεται κανεις. Αν σκεφτεις πως θεωρειται λειτουργημα, παρα επαγγελμα.Ας ταφησουμε ομως αυτο για την ωρα.. Οσα προβληματα εχει ο καθηγητης εχεις κι εσυ.
Μπουρδες μπροστα σε αλλα σοβαρα.
Εισαι 26. Ειναι αργα να τελειωσεις ξενη γλωσσα και σιγα σιγα να καταπιαστεις? Δε λεω πως ειναι ευκολο, ομως οχι ακατορθωτο. Αν μου λεγες οτι θελεις να γινεις δικηγορος η οικονομολογος, ισως να σου λεγα πως δεν ειναι αργα, αλλα με καποια δυσκολια. Βεβαια, ειδικα εσυ παραπονα δεν πρεπει να εχεις οταν στα λιμανια και στα εργοστασια δουλευουν οι ανθρωποι κατω απο αντιξοες συνθηκες, πραγματικα ανθυγιεινες και... με τασεις αυτοκτονιας. Μηπως λοιπον υπερβαλλεις κι εσυ αφου εχεις τον καθαρο χωρο σου, τον αξιοπρεπη μισθο σου, την τιμια δουλεια σου και ειναι αμαρτια να καταριεσαι?
Δε λεω ολοι περναμε τις φασεις μας στη δουλεια και βλαστημαμε, ομως η ουσια μετραει.
Ολες οι εργασιες εχουν υπερ και κατα. Ακομα κι αυτες στα λιμανια αμοιβονται καλυτερα απο εμας, ομως κατω απο τι συνθηκες? Τραγικες. Παρολαυτα δε πρεπει να τα βαζουμε με την τυχη και το κρατος μονιμως για μια επιλογη μας.

Μηπως το προβλημα δεν ειναι λοιπον η επιλογη της δουλειας, αλλα οι συνθηκες εργασιες στους χωρους, το περιβαλλον?

Δουλειά και εργασία, μπορεί να είναι συνώνυμα, αλλά δεν παράγωγουν το ίδιο αποτέλεσμα και υπό τις ίδιες συνθήκες

Δε νομιζω να διαφωνησαμε...

Εγω θα ηθελα πολυ ενας που θα μπαινει και θα γραφει να μας λεει και τι δουλεια κανει.
Στον πρωτο λιμενεργατη, θα πιασω κουβεντα. Εκει νομιζω θα καταλαβει κανεις τι θα πει ανοχη και καταντια εξαιτιας του κρατους, αυτου που ολοι εμεις εχουμε επιλεξει να χουμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάριλυ]

Ναι ειναι ενδοιαφερον το επαγγελμα του καθηγητη/δασκαλου, εχει και κατα ακομα κι αυτο. Οι καθηγητες ειναι εκμεταλλευσιμοι πλεον. Δε τους σεβεται κανεις. Αν σκεφτεις πως θεωρειται λειτουργημα, παρα επαγγελμα.
Ας ταφησουμε ομως αυτο για την ωρα..
Βλεπω εισαι 26. Θεωρεις ειναι πολυ αργα να τελειωσεις στον επομενο χρονο μια ξενη γλωσσα και σιγα σιγα να καταπιαστεις με αυτο? Δε λεω πως ειναι ευκολο, ομως οχι ακατορθωτο, ειδικα αυτο που ζητας. Αν μου λεγες οτι θελεις να γινεις δικηγορος, τοτε ισως να σου ελεγα και παλι πως δεν ειναι αργα, αλλα με καποια δυσκολια.
Βεβαια, ειδικα εσυ κι εγω παραπονα δεν πρεπει να χουμε ειδικα οταν στα λιμανια και στα εργοστασια δουλευουν οι ανθρωποι κατω απο αντιξοες συνθηκες, πραγματικα ανθυγιεινες και... με τασεις αυτοκτονιας. Μηπως λοιπον υπερβαλλεις κι εσυ αφου εχεις τον καθαρο χωρο σου, τον αξιοπρεπη μισθο σου, την τιμια δουλεια σου και ειναι αμαρτια να το καταριεσαι?
Δε λεω ολοι περναμε τις φασεις μας στη δουλεια και βλαστημαμε, ομως η ουσια μετραει.
Ολες οι εργασιες εχουν υπερ και κατα. Ακομα κι αυτες στα λιμανια αμοιβονται καλυτερα απο εμας, ομως κατω απο τι συνθηκες? Τραγικες.
Παρολαυτα δε πρεπει να τα βαζουμε με την τυχη και το κρατος μονιμως. Η δουλεια ας γινεται χερι με χερι.
(ωχ καρατζαφερη μου θυμισε αυτο! γραψτε λαθος, ποδι με ποδι.)

Μηπως το προβλημα μας δεν ειναι λοιπον η επιλογη της δουλειας μας αλλα οι συνθηκες εργασιες στους χωρους, το περιβαλλον?


Δε νομιζω να διαφωνησαμε...

Εγω θα ηθελα πολυ ενας που θα μπαινει και θα γραφει να μας λεει και τι δουλεια κανει.
Στον πρωτο λιμενεργατη, θα πιασω κουβεντα. Εκει νομιζω θα καταλαβει κανεις τι θα πει ανοχη και καταντια εξαιτιας του κρατους, αυτου που ολοι εμεις εχουμε επιλεξει να χουμε.

Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου. Σίγουρα έχει κι αυτό το επάγγελμα τις δυσκολίες του όπως όλα, το θέμα είναι ποια μειονεκτήματα είναι διατεθειμένος να δεχτεί ο καθένας μας. Και επίσης σίγουρα υπάρχουν δουλειές με πολύ χειρότερες συνθήκες αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Για μένα το θέμα είναι ακριβώς η λάθος επιλογή δουλειάς και πώς αυτό επηρεάζει την καθημερινότητα μου. Το να συγκριθώ με ένα λιμενεργάτη δεν θα με κάνει να νιώσω καλύτερα, όπως και το να συγκριθώ με ένα πανεπιστημιακό δεν θα με κάνει να νιώσω χειρότερα. (καλά, αυτό το τελευταίο μπορεί λίγο )Και ας σταματήσω εδώ γιατί είμαι εκτός θέματος και σε λίγο θα έρθει κανείς να με πει και κακομαθημένο που έχω δουλειά και παραπονιέμαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

Εγω θα ηθελα πολυ ενας που θα μπαινει και θα γραφει να μας λεει και τι δουλεια κανει.
Στον πρωτο λιμενεργατη

Δε νομίζω ο λιμενεργά να καθόταν στο νετ
τόσες ασκοπες ώρες
για να συζητήσει αυτο το σημαντικό θέμα
με τους αξιότιμους κκ συνομιλητές

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Δε νομίζω ο λιμενεργά να καθόταν στο νετ
τόσες ασκοπες ώρες
για να συζητήσει αυτο το σημαντικό θέμα
με τους αξιότιμους κκ συνομιλητές

Εγω ομως με αυτον θελω να μιλησω και να με σειρει μαζι του μια μερα στη δουλεια του.
Ξερεις κατι ρεμπ? Δεν μπορω τη μιζερια. Συγνωμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

Εγω ομως με αυτον θελω να μιλησω και να με σειρει μαζι του μια μερα στη δουλεια του.
Ξερεις κατι ρεμπ? Δεν μπορω τη μιζερια. Συγνωμη.

Οκ, και εγω δεν μπορώ την ομελέττα φούρνου.

Δεν γίνεται να είμαστε όλοι υπάλληλοι του μπαμπά μας.
Σίγουρα κάποιος θα πέσει και στον ...μπαμπούλα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Οκ, και εγω δεν μπορώ την ομελέττα φούρνου.

Δεν γίνεται να είμαστε όλοι υπάλληλοι του μπαμπά μας.
Σίγουρα κάποιος θα πέσει και στον ...μπαμπούλα.

Εισαι υπαλληλος του μπαμπα σου?
Κωλοφαρδε.
Και εις ανωτερα.
Η δεν εχει πιο πανω?

αρα δεν εχεις αποψη απο μπαμπουλες. allez, τι θες? να ζηλεψουν οι αλλοι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

Και εις ανωτερα.
Η δεν εχει πιο πανω?

Εμμμ... Πωσδενεχει. Από το να ψήνω καφέ, μπορεί να προαχθώ στην αγορά τσιγάρων

allez, τι θες? να ζηλεψουν οι αλλοι?

ε ναι, αυτό ήθελα
προφανως-
...με ξεσκέπασες
Ειδες; να επαγγελμα προσοδοφόρο. "ανακριτής"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Μόλις έβλεπα το Capitalism του Michael Moore και μπαίνω εδώ και βλέπω αυτό το θέμα. Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να γίνει, ειλικρινά. Είναι τόσο τέλεια δομημένο το σύστημα, που όλα φαντάζουν αδύνατα. Η μόνη δύναμη που μας έχει απομείνει είναι στην ψήφο μας κι αυτή συνήθως δεν την χρησιμοποιούμε σωστά. Και δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να κάνω, εκτός από εκείνη την ιδέα που είχε μια φίλη μου να οργανώνουμε σεμινάρια σε σχολεία και πολιτιστικά κέντρα και να ενημερώνουμε τον κόσμο για τα δικαιώματά του - αλλά και πάλι δεν νομίζω πως μπορεί έτσι να γίνει κάτι ιδιαίτερο δυστυχώς

ΥΓ: Μάριλυ μη τα παρατάς. Όσο δεν έχεις οικογένεια και παιδιά (που μπορεί να πληρώσουν πολύ ακριβά μια επιλογή σου) ψάξτο μήπως βρεις άλλη άκρη. Μάθε μια ξένη γλώσσα και ψάξε να βρεις το πρώτο σου ιδιαίτερο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάριλυ]

Μόλις έβλεπα το Capitalism του Michael Moore και μπαίνω εδώ και βλέπω αυτό το θέμα. Δεν ξέρω τι θα μπορούσε να γίνει, ειλικρινά. Είναι τόσο τέλεια δομημένο το σύστημα, που όλα φαντάζουν αδύνατα. Η μόνη δύναμη που μας έχει απομείνει είναι στην ψήφο μας κι αυτή συνήθως δεν την χρησιμοποιούμε σωστά. Και δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να κάνω, εκτός από εκείνη την ιδέα που είχε μια φίλη μου να οργανώνουμε σεμινάρια σε σχολεία και πολιτιστικά κέντρα και να ενημερώνουμε τον κόσμο για τα δικαιώματά του - αλλά και πάλι δεν νομίζω πως μπορεί έτσι να γίνει κάτι ιδιαίτερο δυστυχώς

ΥΓ: Μάριλυ μη τα παρατάς. Όσο δεν έχεις οικογένεια και παιδιά (που μπορεί να πληρώσουν πολύ ακριβά μια επιλογή σου) ψάξτο μήπως βρεις άλλη άκρη. Μάθε μια ξένη γλώσσα και ψάξε να βρεις το πρώτο σου ιδιαίτερο..

Ξέρω αγγλικά (proficiency) και δουλέυω τα ισπανικά μου. Το σκέφτομαι σοβαρά πλέον αυτό που λες. Να το κάνω σε συνδυασμό με τη δουλειά μου και βλέπω.

Εγώ έχω φτάσει να σκέφτομαι πως μια λύση θα ήταν να επιστρέψουμε όσοι το επιθυμούμε σε χωριά. Να μειώσουμε το κόστος ζωής και να δημιουργήσουμε κοινότητες αυτάρκεις για να χρειαζόμαστε όλο και λιγότερο τις πολυεθνικές και τα δάνεια των τραπεζών. Πολύ ουτοπικό το ξέρω αλλά χαμογελάω και μόνο στην πιθανότητα να αλλάξει η κοινωνία όπως είναι σήμερα και ο τρόπος ζωής.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Ξέρω αγγλικά (proficiency)

Το συστημα αλλαζει και συντομα θα χρειαζεσαι πτυχιο Αγγλικης Φιλολογιας για να διδαξεις (Καιρος ηταν γιατι ο καθενας οποτε δεν ειχε τι να κανει, το ριχνε στα μαθηματα). Τρεχα να προλαβεις να βγαλεις αδεια.
Οσο για το χωριο, αν ειναι να φυγουν ολοι και να ερημωσει η Αθηνα, λεω να μεινω εδω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

...

Εγω θα ηθελα πολυ ενας που θα μπαινει και θα γραφει να μας λεει και τι δουλεια κανει.
...

Συμπαραστάτης του κάθε λιμενεργάτη κι όχι μόνον...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Συμπαραστάτης του κάθε λιμενεργάτη κι όχι μόνον...

Παντα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vagelis_K]

Μου είναι αδύνατο να δεχτώ, όσα εκατομμύρια άνθρωποι κι αν ζουν μ'αυτόν τον τρόπο, ότι είναι φυσιολογικό να δουλεύεις τουλάχιστον 9-10 ώρες τη μέρα με χρήματα που απλά σου επιτρέπουν να ζεις, να "υπακούς" σε ανώτερους, να περνάς τη μέρα σου σε μια καρέκλα μπροστά από μια οθόνη και να πνίγεσαι στη ρουτίνα. Με πιάνει κατάθλιψη στη σκέψη ότι θα περάσω τα επόμενα 37 χρόνια έτσι. Υπό αυτό το πρίσμα μπορώ να πω ότι τους καταλαβαίνω τους δύσμοιρους κινέζους.

Θα συμφωνήσω και θα προσθέσω και τις 1-2 ώρες ταξίδι την ημέρα (εξαρτάται πόσο τυχερός είσαι και αν μένεις κοντά στην δουλειά σου - για μένα είναι 2 ώρες) που μαζί με την προετοιμασία μπορεί να φτάσει τις 13 ώρες. Με 7 ώρες ύπνο σου μένουν 4 ώρες να φας και να αράξεις λίγο μέχρι να σε πάρει ο ύπνος και μετά πάλι τα ίδια. Άντε σε καλές μέρες να βγεις και για κανένα ποτάκι. Ακόμα δεν έχω παιδιά αλλά δεν μπορώ να φανταστώ πως θα είναι να περνάω τόσο λίγη ώρα μαζί τους. Στην προϋγούμενή μου δουλειά δούλευα 70 ώρες την εβδομάδα. Δεν είναι ζωή αυτή παιδιά. Πιστεύω ότι για να είναι ο κόσμος ευτυχισμένος πρέπει να δουλεύει 4-6 ώρες την ημέρα. Αυτά μόνο στην φρουτοπία όμως, οπότε τα κεφάλια μέσα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.