Αναζωογονήστε τη σχέση σας

[Katerinaki:)]

Ολοι σε καποια φαση της ζωης μας θα αισθανθηκαμε οτι η σχεση μας δεν ''τραβαει'' αλλο...ενα νημα ετοιμο να κοπει...αυτο αισθανομαι και εγω τελευταια με το αγορι μου εχοντας μια μακροχρονια σχεση...

πως θα καταφερω να ξεφυγουμε απο προβλεπομενες συμπεριφορες,ρουτινα,κλπ; το συζητησαμε και αποφασισαμε να δωσουμε μια τελευταια ευκαιρια ο ενας στον αλλο...
θελω να κανουμε καινουρια πραγματα,να εξαψω και εγω περισσοτερο το ενδιαφερον του...
θα ηθελα τη βοηθεια σας...απλες καθημερινες προτασεις και συμβουλες...
ευχαριστω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dimimtri]

Να κάνεις καινούρια πράγματα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Diana Fire]

Καταρχην εφοσον το συζητησατε και οι δυο και αποφασισατε να δωσετε δευτερη ευκαιρια,χρειαζεται μεγαλη προσπαθεια και απο τους δυο ωστε να μην καταληξει η σχεση σας οπως εφτασε σ αυτο το σημειο..Προτεινε του πραγματα που δεν τα χατε δοκιμασει ως τωρα..Για παραδειγμα,ξεκινηστε μια νεα δραστηριοτητα,καινουργια hobbies,καποιο αθλημα η οτιδηποτε αλλο ξερεις πως θα του αρεσει..Προτεινε του διαρκως νεα πραγματα και δες κατα ποσο μενει ευχαριστημενος και κατα ποσο η κατασταση της σχεσης σας παρουσιαζει βελτιωση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

Να δοκιμάζετε μα κάνετε πράγματα που δεν είχατε κάνει ξανά μαζί όσο τρελά και αν φαίνονται.. Μην μπαίνετε στη διαδικασία πχ πάμε φια καφέ, πάμε σινεμά κτλ κτλ και καταργήστε τυχόν στέκια που έχετε. Γίνεται κάθε φορά που βρίσκεστε να κάνετε και κάτι τελείως διαφορετικό??
Και ίσως φταίει ότι ακριβώς βρισκόσασταν πολύ.. Δοκιμάστε πχ να μην βλέπεστε συνέχεια... Βγείτε έξω ο καθένας και με τους φίλους του ή και με την κοινή σας παρέα αν έχετε... Με λίγα λόγια, δημιουργήστε την εντύπωση της .. "απουσίας'....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Νομίζω (no offense) οτι αν είναι αυτή η πραγματική ηλικία σου θα πρέπει να αρχίσεις να σκέφτεσαι τι σε αναγκάζει να κρατάς μια μακροχρόνια σχέση και να προβληματίζεσαι λες κι είσαι 40 χρονών. Μια σχέση δεν πρέπει να μας προβληματίζει, πρέπει να κυλάει ομαλά. Αν δε σε καλύπτει, σκέψου μήπως καλύτερα να το διαλύσετε και να γνωρίσετε νέους ανθρώπους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prinCess.]

Νομίζω (no offense) οτι αν είναι αυτή η πραγματική ηλικία σου θα πρέπει να αρχίσεις να σκέφτεσαι τι σε αναγκάζει να κρατάς μια μακροχρόνια σχέση και να προβληματίζεσαι λες κι είσαι 40 χρονών. Μια σχέση δεν πρέπει να μας προβληματίζει, πρέπει να κυλάει ομαλά. Αν δε σε καλύπτει, σκέψου μήπως καλύτερα να το διαλύσετε και να γνωρίσετε νέους ανθρώπους.

Δε συμφωνώ καθόλου.
Τι ρόλο έχει η ηλικία; Δηλαδή είσαι 17, μπορείς να χωρίσεις άνετα, αλλά αν είσαι 40 δε μπορείς γιατί θα μείνεις στο ράφι και δύσκολα θα βρεις κάποιον άλλον;
Εξάλλου σε όλες τις μακροχρόνιες σχέσεις συμβαίνει αυτό. Κάποια στιγμή η σχέση θα γίνει μονότονη, λόγω των συνθηκων, αλλά αυτός δεν πρέπει να είναι λόγος να "φεύγουμε" τόσο εύκολα.

Και σε περίπτωση που το δεχόμουν αυτό που λες, τόσο εύκολα λες "χωρίζουμε" σε έναν άνθρωπο που είναι δίπλα σου τόσα χρόνια; Εγκαταλείπεις χωρίς καμιά προσπάθεια επειδή μπορείς να βρεις άλλον καλύτερο;

Αν θέλουν και οι δυο τους να ξανανάψουν τη φλόγα ΜΠΟΡΟΥΝ! Άλλα θα πρέπει να το θέλουν και να το προσπαθήσουν πολύ.
Το πώς θα το βρουν οι ιδίοι, γιατί διαφέρει από ζευγάρι σε ζευγάρι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Δε συμφωνώ καθόλου.
Τι ρόλο έχει η ηλικία; Δηλαδή είσαι 17, μπορείς να χωρίσεις άνετα, αλλά αν είσαι 40 δε μπορείς γιατί θα μείνεις στο ράφι και δύσκολα θα βρεις κάποιον άλλον;
Εξάλλου σε όλες τις μακροχρόνιες σχέσεις συμβαίνει αυτό. Κάποια στιγμή η σχέση θα γίνει μονότονη, λόγω των συνθηκων, αλλά αυτός δεν πρέπει να είναι λόγος να "φεύγουμε" τόσο εύκολα.

Και σε περίπτωση που το δεχόμουν αυτό που λες, τόσο εύκολα λες "χωρίζουμε" σε έναν άνθρωπο που είναι δίπλα σου τόσα χρόνια; Εγκαταλείπεις χωρίς καμιά προσπάθεια επειδή μπορείς να βρεις άλλον καλύτερο;

Αν θέλουν και οι δυο τους να ξανανάψουν τη φλόγα ΜΠΟΡΟΥΝ! Άλλα θα πρέπει να το θέλουν και να το προσπαθήσουν πολύ.
Το πώς θα το βρουν οι ιδίοι, γιατί διαφέρει από ζευγάρι σε ζευγάρι.

Εγώ συμφωνώ σε αυτό που λες, αλλά φοβάμαι οτι θα έρθει στιγμή στη ζωή της που θα μετανιώσει ίσως για το ζόρι που τράβηξε στα 17 της, σε μια ηλικία που (υποτίθεται οτι) είναι ξέγνοιαστη.

Δεν της είπα να χωρίσει για να βρει καλύτερο. Της είπα να μην περάσει αυτήν την ξέγνοιαστη περίοδο της ζωής της κάνοντας προσπάθειες για μια σχέση που προφανώς δεν τραβάει άλλο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prinCess.]

Εγώ συμφωνώ σε αυτό που λες, αλλά φοβάμαι οτι θα έρθει στιγμή στη ζωή της που θα μετανιώσει ίσως για το ζόρι που τράβηξε στα 17 της, σε μια ηλικία που (υποτίθεται οτι) είναι ξέγνοιαστη.

Δεν της είπα να χωρίσει για να βρει καλύτερο. Της είπα να μην περάσει αυτήν την ξέγνοιαστη περίοδο της ζωής της κάνοντας προσπάθειες για μια σχέση που προφανώς δεν τραβάει άλλο.

Αν χωρίσει όμως, θα έρθει η στιγμή που θα μετανιώσει που δε προσπάθησε έστω και λίγο. Και αν τελικά όλα πάνε καλά, θα χαίρεται για το ότι κατάφερε στα 17 της να "σώσει" μια σχεση.
Εξάλλου Himela, ξέγνοιαστη ξε-ξέγνοιαστη τα συναισθήματα δεν αλλάζουν. Από τη στιγμή που αποφάσισαν ότι θέλουν να δώσουν μια ευκαιρία στη σχέση τους σημαίνει ότι υπάρχει διάθεση για το καλύτερο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Είναι "άδικο" για μένα στα 17 σου να έχεις ήδη μια μακροχρόνια σχέση που έχει καταντήσει ρουτίνα και να προσπαθείς με κόλπα να τη σώσεις. Χάνεις τη ξεγνοιασιά της ηλικίας αυτής.

Κατάφερε να σώσει μια σχέση στα 17 της; Σιγά το κατόρθωμα για αυτήν την ηλικία. Πήγε εκδρομές, συναυλίες, έκανε νέους φίλους, σεξ, ταξίδια; Here's the achievement.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

Με αυτή την λογική γιατί θα πρέπει μόνο στα 17 να είναι ξέγνοιαστη η ηλικία? Μια ζωή την έχουμε και αν δεν την γλεντήσουμε που λέει και το άσμα.. Οπότε την ίδια αντιμετώπιση θα μπορούσε να κρατήσει σε κάθε σχέση ανεξάρτητα από την ηλικία της... Γιατί όμως στα 40 να πρέπει να το δει διαφορετικά?!?
Και αν αυτή η σχέση είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό για εκείνη? Αν είναι προτεραιτότητα? Αν είναι το άλλο της μισό - που αν δεν κάνω λάθος διάβασα σε άλλο topic ότι είσαι υπέρμαχη αυτής της θεωρίας- γιατί να κρατήσει μία πιο χαλαρή στάση??


Από την άλλη εγώ πιστεύω ότι τα πράγματα παίρνουν την αξία που τους δίνουμε εμείς. Και εσύ του έχεις δώσει πολύ αξία. Κυνήγησέ το, αλλά είτε είσαι 17, είτε 37 αν δεν καθίσει η κατάσταση, μην σκάσεις... Ο προορισμός στη ζωή μιας γυναίκας δεν είναι ο άντρας, και ένας άντρας δεν ολοκληρώνει καμία γυναίκα. Είσαι από μόνη σου κάτι το ολόκληρο και αυτό θα πρέπει να το αναγνωρίζεις και να το σέβεσαι σε όποια ηλικία και αν βρίσκεσαι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prinCess.]

Είναι "άδικο" για μένα στα 17 σου να έχεις ήδη μια μακροχρόνια σχέση που έχει καταντήσει ρουτίνα και να προσπαθείς με κόλπα να τη σώσεις. Χάνεις τη ξεγνοιασιά της ηλικίας αυτής.

Κατάφερε να σώσει μια σχέση στα 17 της; Σιγά το κατόρθωμα για αυτήν την ηλικία. Πήγε εκδρομές, συναυλίες, έκανε νέους φίλους, σεξ, ταξίδια; Here's the achievement.

Όχι. Δεν είναι έτσι.
Το κοιτάς από πολύ μακριά το θέμα.

Εξάλλου όλα αυτά που λες μπορείς να τα κάνεις ενώ εχεις και τη σχέση, και μπορείς να τα κάνεις και όλη σου τη ζωή. Δεν υπάρχει ηλικία. Το βλέπεις λανθασμένα.
Το θέμα είναι να προσπαθήσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Μα προφανώς δε θα πρέπει ποτέ να προβληματιζόμαστε τόσο ώστε να αρρωστήσουμε για μία σχέση. Είναι όμως το ίδιο αν είσαι 17 κι αν είσαι 37 (πχ) παντρεμένη με παιδιά κι ο γάμος σου έχει βαλτώσει; Δε θα πρέπει η συμβουλή να είναι διαφορετική;

@ Λάουρα: Έχω παράδειγμα για αυτό που λέω. Η μαμά μου ήταν με τον μπαμπά μου από τα 15 της. Όταν οι φίλες της έκαναν ταξίδια, εκδρομές, πλάκες κλπ κλπ, αυτή ήταν κλεισμένη στο σπίτι με τον γκόμενο... Νομίζω φαντάζεσαι την κατάληξη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

Είναι "άδικο" για μένα στα 17 σου να έχεις ήδη μια μακροχρόνια σχέση που έχει καταντήσει ρουτίνα και να προσπαθείς με κόλπα να τη σώσεις. Χάνεις τη ξεγνοιασιά της ηλικίας αυτής.

Κατάφερε να σώσει μια σχέση στα 17 της; Σιγά το κατόρθωμα για αυτήν την ηλικία. Πήγε εκδρομές, συναυλίες, έκανε νέους φίλους, σεξ, ταξίδια; Here's the achievement.

Οι προτεραιότητες του καθενός είναι διαφορετικές. Και εγώ 17 γίνομαι σε ένα μήνα και δεν βλέπω καθόλου σαν achievement, going on holidays and having sex with new friends. Θεωρώ ότι αυτή είναι η ψευδαίσθηση της ελευθερίας που συνοδεύει αυτά τα χρόνια...
But that's not the point...

Αν πραγματικά θέλεις να προσπαθήσεις κάνε το αλλά μην επιτρέψεις στην όποια έκβαση να σε επηρεάσει περισσότερο από ότι πρέπει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Ολοι σε καποια φαση της ζωης μας θα αισθανθηκαμε οτι η σχεση μας δεν ''τραβαει'' αλλο...ενα νημα ετοιμο να κοπει...αυτο αισθανομαι και εγω τελευταια με το αγορι μου εχοντας μια μακροχρονια σχεση...

πως θα καταφερω να ξεφυγουμε απο προβλεπομενες συμπεριφορες,ρουτινα,κλπ; το συζητησαμε και αποφασισαμε να δωσουμε μια τελευταια ευκαιρια ο ενας στον αλλο...
θελω να κανουμε καινουρια πραγματα,να εξαψω και εγω περισσοτερο το ενδιαφερον του...
θα ηθελα τη βοηθεια σας...απλες καθημερινες προτασεις και συμβουλες...
ευχαριστω...

Εμένα με λυπεί να διαβάζω αυτά τα πράγματα από ένα κοριτσάκι 17 χρονών...

(Κατερινάκι, μην το πάρεις προσωπικά, έτυχε και χρησιμοποίησα τα λεγόμενά σου).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Καταρχήν, η ξεγνοιασιά στις μικρές ηλικίες είναι μύθος. Το βλέπουμε έτσι αργότερα, επειδή το συγκρίνουμε με τις πολύ μεγαλύτερες σκοτούρες που έχουμε πλέον.
Ο μικρότερος όμως δεν έχει τέτοιο μέτρο σύγκρισης, και του φαίνονται εξίσου βουνό με το όσο μας φαίνονται εμάς τα δικά μας.
Και σε έναν υποσιτισμένο στον 3ο κόσμο, οι δικές μας σκοτούρες θα του φαίνονταν περίπατος. Ο καθένας μας είναι όσο ξέγνοιαστος νιώθει ο ίδιος, όχι όσο τον θεωρούν οι άλλοι που κρίνουν με τα δικά τους μέτρα και σταθμά.

Κατά δεύτερον, δεν μπορείς να πεις σε κάποιον "α, χώρισε γιατί στις μικρές ηλικίες πρέπει να είσαι ξέγνοιαστος". Προσπάθησε να μπεις λίγο στη θέση της κοπέλας Himela και θα διαπιστώσεις ότι 8α έβρισκες τη συμβουλή που της δίνεις από ουτοπική έως και εκνευριστική. Η ξεγνοιασιά δεν επιβάλλεται, ούτε από τους άλλους, ούτε από τον ίδιο τον εαυτό μας.

Πάντως αξίζει να αναλογιστούμε πιο σοβαρά γιατί πιστεύουμε ότι ένα τόσο νεαρό άτομο δεν θα πρέπει να "προσπαθεί να κρατήσει με κόλπα μια σχέση που έχει καταλήξει ρουτίνα" ενώ θα συμβουλεύαμε αυτό ακριβώς μια μεγαλύτερη, ακόμα και χωρίς παιδιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prinCess.]

Εμένα με λυπεί να διαβάζω αυτά τα πράγματα από ένα κοριτσάκι 17 χρονών...

(Κατερινάκι, μην το πάρεις προσωπικά, έτυχε και χρησιμοποίησα τα λεγόμενά σου).

wtf?

Πού είναι το κακό;

Να σου θυμίσω ότι στα 17 μπορείς να κάνεις πράγματα που θα έκανε και μια μεγαλύτερη. Δεν θεωρείσαι μπέμπα και μη κοιτάς το "καλουπάκι" των 17χρονων κοριτσιών σήμερα. Πολύ κολλάς στην ηλικία.
Και γω 17 είμαι. Και γω είχα πρόβλημα με μακροχρόνια σχέση μου, και μένα είχε φτάσει στο όριο η σχέση μου, και γω προσπάθησα να τη "σώσω" και γω τα κατάφερα και και και και...
Big deal.

Δε θα προτιμούσα να ήμουν έξω με άλλους και να ζω ξέγνοιαστα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Πάντως αξίζει να αναλογιστούμε πιο σοβαρά γιατί πιστεύουμε ότι ένα τόσο νεαρό άτομο δεν θα πρέπει να "προσπαθεί να κρατήσει με κόλπα μια σχέση που έχει καταλήξει ρουτίνα" ενώ θα συμβουλεύαμε αυτό ακριβώς μια μεγαλύτερη, ακόμα και χωρίς παιδιά.

Ο λόηος που θα μπορούσα να σκεφτώ είναι οτι δεν πρέπει παιδιά 17 ετών να συμβιβάζονται, ενώ μια μεγαλύτερη (με λιγότερες πιθανότητες πια λόγω ηλικίας) θα έπρεπε να σκεφτεί το συμβιβασμό.

Τώρα που το έγραψα δε μου φαίνεται ωραίο, αλλά είναι ρεαλιστικό αν μη τι άλλο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

Γιατί θα έπρεπε να σκεφτεί το συμβιβασμό?
Δεν της αξίζει να είναι ευτυχισμένη επειδή έχει περάσει τα 30?!?
Ή η ζωή της από εδώ και πέρα κρίνεται από έναν άντρα οπότε θα συμβιβαστεί για να τον έχει?! Και εγώ ρεαλιστικά μιλάω και ίσως γίνομαι και κυνική κάποιες φορές. Την αλήθεια μου όμως θα την πω. Πρέπει τα μυαλά μας να είναι πολλά χρόνια πίσω για να υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται ακόμη έτσι...
Ο γάμος δεν είναι η ζωή της γυναίκας ούτε ο αυτοσκοπός της!
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συμβιβαζόμαστε... Πραγματικά πιστεύεις ότι η ευτυχία στη ζωή μιας γυναίκας την φέρνει ο άντρας??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Ο λόηος που θα μπορούσα να σκεφτώ είναι οτι δεν πρέπει παιδιά 17 ετών να συμβιβάζονται, ενώ μια μεγαλύτερη (με λιγότερες πιθανότητες πια λόγω ηλικίας) θα έπρεπε να σκεφτεί το συμβιβασμό.

Τώρα που το έγραψα δε μου φαίνεται ωραίο, αλλά είναι ρεαλιστικό αν μη τι άλλο.

Με λιγότερες πιθανότητες για τι; Για παιδιά; Για να μη γεράσει χωρίς σύντροφο; Κι αν έχει αποφασίσει ότι δεν την ενοχλεί ιδιαίτερα τίποτα από τα δύο; Θα άλλαζε η συμβουλή που θα της έδινες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Με λιγότερες πιθανότητες για τι; Για παιδιά; Για να μη γεράσει χωρίς σύντροφο; Κι αν έχει αποφασίσει ότι δεν την ενοχλεί ιδιαίτερα τίποτα από τα δύο; Θα άλλαζε η συμβουλή που θα της έδινες;

Εδώ παλεύει να κρατήσει έναν άντρα στα 17, δε θα παλεύει στα 40;;;

Αν δεν την ενοχλούσε τίποτα από τα δύο, θα της έλεγα να ευχαριστηθεί τη ζωή της και να μη συμβιβαστεί ποτέ. Ουσιαστικά αυτό της λέω και τώρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.