Αγαπητή ailexc, με απογοήτευση σε είδα να υπεκφεύγεις των απαντήσεων στα καίρια ερωτήματα που έθεσα, προσπαθώντας να ποιηθείς ότι δήθεν δεν κατάλαβα τίποτε από τα γραφόμενά σου, στα οποία απαντούσα. Κάτι τέτοιο θα ήταν πιθανό, εάν τυχόν επρόκειτο για επιχειρήματα που ήταν δικά σου κατ' αποκλειστικότητα και δεν τα είχα δει άλλοτε ν' αναμασώνται ξανά και ξανά καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μου. Έτσι, εκλαμβάνω την πρόδηλη αμηχανία που αναβλύζει από τις απαντήσεις σου, ως ρίψη λευκής πετσέτας στον αγωνιστικό χώρο ή με άλλα λόγια ως "απορία ψάλτου βηξ". Θα ήθελα ωστόσο να επισημάνω ότι δεν είναι καθόλου κομψό να προσπαθείς να ξεφύγεις από αυτά που δεν μπορείς ν' αντιμετωπίσεις, υποτιμώντας τη νοημοσύνη του συνομιλητή σου.
2) Δεν υπάρχει ευεργετική μαγεία ούτε κανένα άλλο είδος μαγείας, πρώτον γιατί κάτι που δεν είναι αληθινό είναι κατ' την ίδιαν του την ουσίαν ψέμμα, και εδώ οφείλω να σε πληροφορήσω ότι η ίδια η λέξη φανερώνει το ψέμμα της (η μαγεία είναι σανσκριτική λέξη που σημαίνει "ψέμμα", "απάτη") άρα δεν βλέπω κανένα λόγο να την πιστέψω, δεύτερον επειδή ο Θεός δεν έχει ανάγκη από μαγείες γιατί αν το έκανε θα θάμπωνε τους ανθρώπους με αυτά τα θαύματα και θα Τον ακολουθούσαν υποκριτικά ενώ ξέρεις ότι θέλει να τον Ακολουθούμε με την θέληση μας, τρίτον γιατί ήρθε και δίδαξε ο Ιδιος και τέταρτον γιατί ΠΟΤΕ η μαγεία δεν μπόρεσε να αναστήσει κάποιον ενώ Αυτός το έκανε.
Πρώτον, περί ετυμολογίας:
Μαγεία, ετυμολογία και ορισμός:
Υπάρχουν δύο απόψεις για την ετοιμολογία της λέξης “μαγεία”:
1. Η νεώτερη άποψη: από την ρίζα της ινδικής λέξης ʽμάγκια (μαγκeacχ)ʼ: H λέξη αυτή σημαίνει «απάτη». Η νεώτερη αυτή άποψη αναφέρεται σε πολλά βιβλία της νεότερης Εκκλησίας.
2. Η παλαιότερη άποψη: από τις λέξεις ʽμαν κεα (μαν kea)ʼτης αρχαίας αραμαϊκής. Οι λέξεις αυτές σημαίνουν «πνευματική ενδυνάμωση».
(Πηγή ʽΜαγεία : Μύθοι και αλήθειεςʼ)
Όπως βλέπεις, πράγματι τα Σανσκριτικά είναι αρχαία Ινδικά, παρεμπιπτόντως. Επίσης, παρατηρώ ότι κράτησες την ετυμολογική εκδοχή που σε βολεύει. Εμείς είμαστε θιασώτες της παλαιότερης, από τα Αραμαϊκά, που στο κάτω κάτω, ήταν και η γλώσσα του Ιησού.
Επιπλέον, υπάρχουν τρεις ορισμοί για τον όρο μαγεία:
* Συγκέντρωση εσωτερικής ενέργειας και χρήση της για την επίτευξη κάποιου συγκεκριμένου σκοπού – γητεία (σε πολλά θρησκευτικά συστήματα , η ενέργεια αυτή προέρχεται από κάποιο στοιχείο(ελεμενταλισμός ) ή ακόμα και από το σύμπαν (κοσμισμός) . Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο «μάγος» ονομάζεται διάμεσο και ολόκληρη η διαδικασία (ροή -channeling).
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η λέξη «ενέργεια» που αναφέρεται στο παραπάνω αφορά την πνευματική ενέργεια και όχι κάποια μορφή φυσικής ενέργειας.
* H επικοινωνία με ανώτερα πνευματικά όντα τα οποία θα δώσουν στον ιερέα (αφού μεσολαβεί με το Θείο) τις δυνάμεις που θέλει, ή και ακόμα η διαταγή κάποιων πνευματικών όντων(δαίμονες , άγγελοι, αιθερικά, οντότητες στοιχείων (elemental) να κάνουν αυτά που θέλει. Η συγκεκριμένη μορφή μαγείας ονομάζεται επίκληση(κυρίως στη Σολομωνική μαγεία-Kabalah).
* Η αποκόμιση δυνάμεων και προστασίας με τη χρήση κάποιων ιερών φυλαχτών (τα οποία περιέχουν τα ιερά σύμβολα του εκάστοτε συστήματος ( όπως με το σταυρό στη Χριστιανική πίστη , τα τετράγωνα του Αμπρα Μέλιν κ.λπ.).
Όπως βλέπεις, ακόμη και η επίκληση του σταυρού ή το να φέρει κανείς επάνω του κομμάτι από "Τίμιο Ξύλο" (από τις μεγαλύτερες απάτες στην ιστορία), όπως και η προσευχή σε εικόνες, εντάσσονται σε έναν από τους ορισμούς της Μαγείας, από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει ούτε ο χριστιανός, παρά το γεγονός ότι του έμαθαν να καταριέται τη μαγεία των άλλων και να θεωρεί ως ιερουργία τη δική του.
Δεύτερον, εάν πράγματι όπως λες "ο
Θεός δεν έχει ανάγκη από μαγείες γιατί αν το έκανε θα θάμπωνε τους ανθρώπους με αυτά τα θαύματα και θα Τον ακολουθούσαν υποκριτικά", τότε για ποιον ακριβώς λόγο έκανε τα θαύματα; Δεν τα έκανε για να τον πιστέψουν οι άνθρωποι; Πόσοι θα τον είχαν ακολουθήσει εάν δεν έκανε δημοσίως κι επιδεικτικά τόσα θαύματα; Πόσοι θα τον είχαν πιστέψει ως θεό; Πόσοι θα είχαν καν πιστέψει την είδηση της Ανάστασής του; Για άλλη μια φορά φαίνεται να κρίνεις τα πράγματα με δύο μέτρα και δύο σταθμά, όπου σε κάθε συζήτηση η τυφλή πίστη παίρνει τη θέση της λογικής ανάλυσης, στην οποία δυστυχώς δεν αντέχουν τα επιχειρήματά σου.
Τρίτον, ουδέν σχόλιο, προφανώς ο καθένας διδάσκει αυτά που πιστεύει ο ίδιος και όχι μέσω αντιπροσώπου, αυτό δεν βλέπω να δίνει την παραμικρή απόδειξη περί της αλήθειας της διδασκαλίας.
Τέταρτον, δεν φαίνεται να γνωρίζεις τα επιτεύγματα της Νεκρομαντείας, αλλά εκεί θα μπορούσε κανείς να πει ότι "άλλο αθάνατος και άλλο απέθαντος". Μπορεί ωστόσο κανείς να "αναστήσει" οποιονδήποτε, εφόσον του έχει χορηγήσει το κατάλληλο δηλητήριο που προκαλεί νεκροφάνεια και έχει υπολογίσει το χρόνο που κρατά η δράση του. Το συγκεκριμένο θαύμα θα μπορούσε κάλλιστα να είναι στημένο. Η τέχνη του Θαυματοποιού και του Ψευδαισθησιουργού ήταν γνωστή στα ιερατεία αιώνες πριν από την έλευση του Ιησού στο προσκήνιο κι εγώ έχω την κακή συνήθεια να δυσπιστώ εντόνως για θαύματα που έγιναν ενώπιον ενός πλήθους έμπλεου αμορφωσιάς και δεισιδαιμονίας, πριν μερικές χιλιάδες χρόνια και καταγράφηκε από τους μαθητές εκείνου που υποτίθεται ότι το έπραξε.
Όσο για την "διττή του φύση" εννοείς (προφανώς) αυτό που οι ορθόδοξοι λένε "οι δύο φύσεις του Ιησού" εννοώντας την θεϊκή Του φύση και την ανθρώπινή Του φύση. Οι δύο αυτές φύσεις ήταν και θα είναι και στην Δευτέρα Παρουσία τελειες και γι'αυτό ακριβώς ΔΕΝ χρειάστηκε ποτέ "να κατακυριεύσει πολλές ανθρώπινες αδυναμίες" γιατί πού απλά ΔΕΝ είχε αδυναμίες από την στιγμή που συγχρόνως ήταν τέλειος Θεός, και τέλειος άνθρωπος. Αν είχε αδυναμίες όχι μονο δεν θα ήταν Θεός, όχι μόνο θα ήταν το ίδιο θνητός με μας, αλλά δεν θα μπορούσε να μας σώσει από τα νύχια του διαβόλου. (Πώς θα το έκανε; Με τι δύναμη; ) Άσε δε που θα ήταν τελείως περιττόν να Έρθει.
Κι όμως ο Ιησούς εμφανίζεται με ανθρώπινες αδυναμίες, τις οποίες προσπαθεί να υπερκεράσει. Εξοργίζεται και παίρνει το φραγγέλιο στον Ναό, τρέμει και προσπαθεί ν' αποσείσει την αποστολή του στο όρος των Ελαιών. Ακόμη περισσότερο, υπόκειται σε πειρασμούς μέσα στην έρημο, οι οποίοι εάν ήταν "τέλειος" με την έννοια που το θέτεις δεν θα τον άγγιζαν καν. Ο Ιησούς δείχνει να περνά κάποια μυητικά στάδια, όπως κάθε άνθρωπος που αναζητά την αλήθεια, τα οποία μία "τέλεια" φύση δεν θα είχε καμμία ανάγκη. Προφανώς λοιπόν εδώ ισχύει το ρητό "
Η ιδέα περί τελειότητος είναι αποκύημα ατελών εγκεφάλων".
Σύμφωνα με το δικό σου επιχείρημα λοιπόν, το ότι έχει αδυναμίες αποδεικνύει ότι δεν είναι θεός;
Αυτοαναιρείσαι ή μου φαίνεται;
4) Αφού είναι Θεός, και ο Θεός είναι τέλειως τότε πώς έχει κατώτερο εαυτό; Που τον βρήκε;
Ακριβώς επειδή είναι τέλειος, έχει και τη σκοτεινή του πλευρά, όπως και τη φωτεινή του!! Η δική σου ιδέα περί τελειότητας είναι που ουσιαστικά τον καθιστά μονόπλευρο και ατελή, αυτός είναι πιθανώς και ο λόγος που αδυνατείς να παρακολουθήσεις τη σκέψη του Δόκτορα.
Γεια και πάλι. Σόρρυ που δεν έγραψα χτες, αλλά συνήθως το σαβ/κυρ κάνω άλλα πράγματα.
Λοιπόν, αγαπητέ δόκτωρα. Το ότι μιλάμε άλλη γλώσσα είναι ολοφάνερο. Όμως το να μην ξέρεις από ορθοδοξία με την θέληση σου, άρα με την θέληση σου βρίσκεσαι σε μειονεκτική θέση εν σχέση με κάποιον που ξέρει, δεν σου δίνει την αντικειμενικότητα να συγκρίνεις πράγματα που δεν γνωρίζεις. Αυτό με τον σταυρό δεν το είπα εγώ άλλου το άκουσα. Αλλά δεν έχει σημασία. Πες ότι το λέω εγώ. Που βρίσκεις το παράξενο; Έρχεται Κάποιος και σταυρώνεται, και εσένα σε μάρανε το σχήμα της ύλης (ξύλο) που σταυρώθηκε; Ειλικρινά δεν βλέπω γιατί η ύλη είναι ποιο σπουδαία από την πράξη Του.
Κατ' αρχάς, το γεγονός ότι η "αγία" Ελένη "ανακάλυψε" τον Τίμιο Σταυρό και τούτο το εορτάζουμε ακόμη μέχρι σήμερα, όπως και το γεγονός ότι από τότε μέχρι και σήμερα έχει διεξαχθεί ένα απίστευτο εμπόριο του λεγόμενου "Τίμιου Ξύλου", με χιλιάδες τόνους αυτού να έχουν πουληθεί από επίσημες και μη πηγές (κλασικό παράδειγμα Θεοκαπηλείας), απαντά από μόνο του στην ερώτησή σου και δυστυχώς τα βέλη προέρχονται από το δικό σου στρατόπεδο, αφού εμείς οι υπόλοιποι δεν φημιζόμαστε για τις αγοροπωλησίες οστών, λειψάνων και ξυλείας κάθε είδους.
Κατά δεύτερον, το γεγονός ότι οι Ρωμαίοι είχαν σταματήσει προ πολλού την εκτέλεση διά του σταυρικού θανάτου, ενώ η "θεόπνευστος" την επανέφερε με το έτσι θέλω, σε λάθος τόπο και χρόνο, αποδεικνύει αν μη τι άλλο, ότι το σύμβολο είχε πολύ μεγάλη σημασία, αφού άλλωστε είχε προλεχθεί, όπως σου απέδειξε και ο Δόκτωρ με την εικόνα του Ορφέα που σου παρέθεσε. Εδώ λοιπόν φαίνεται κατά πόσον το σύμβολο είναι ισχυρότερο από την πραγματικότητα...
Δηλαδή όσοι διαφωνούν μαζί σου φοβούνται; Τι πράγμα; Μην τους κάνουν ντα;
Όχι, φοβούνται ότι εάν δεν αναμασήσουν τα όσα έχουν διδαχτεί μέσα στα κατηχητικά, με απόλυτη ακρίβεια, ακόμη κι όταν αυτά δεν βγάζουν νόημα, ούτε αντέχουν σε σοβαρή κριτική, θα ρίξει ο θεούλης μυζήθρα και θα τους κάνει τυρόπιτες, κατά το κοινώς λεγόμενο. Άλλωστε, ο όρος "Θεοφοβούμενος" δεν είναι δικής μας επινόησης, σωστά;
Είπαμε... αν δεν Τον δεις ως Θεό, δεν μπορείς να κατανοήσεις και την αλήθεια Του. Άρα δεν ξέρεις αν Είπε την αλήθεια. Ούτε την σημασία της. Ούτε το πόσο σημαντική είναι.
Αυτό σημαίνει δηλαδή, ότι πρέπει πρώτα να πιστέψεις και μετά να προσπαθήσεις να κατανοήσεις; Εάν λοιπόν η πίστη προηγείται της κατανόησης, τότε σε τι διαφέρει από τον χαρακτηρισμό της ως "τυφλή";
