Είναι πολλά τα λεφτά, Μάξιμε!
Αλλά επίσης, και τόσο απατηλά "αυτονόητη", για το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των "ανθρώπων της Αγοράς"("Καταναλωτών"), το δικαίωμα των Τραπεζών, να πωλούν και να αγοράζουν χρήμα! Για τον "χριστιανικό κόσμο" τουλάχιστον όμως, υπήρχε( ή υπάρχει ακόμη; ) η προσδοκία, για τον ερχομό της Ημέρας εκείνης( της Επιφανούς), κατά την οποία θα στρωνόταν( ή θα στρωθεί; ) η Τράπεζα εκείνη,όπου θα κάθονταν οι πάντες( νηστεύσαντες και μη, κατέχοντες και μη, σοφοί και μωροί, άνθρωποι και δαιμόνια κλπ), γιατί εκεί θα ίσχυε( ή θα ισχύσει; ) το "Δωρεάν λαμβάνεις, δωρεάν δίδεις"!
Μέχρι το 1917 λοιπόν, η Καθολική Εκκλησία τουλάχιστον ( δεν είμαι σίγουρος για τις Ορθόδοξες Εκκλησίες!), θεωρούσε την αγοροπωλησία του χρήματος, ήτοι τον "τόκο" που παράγει αυτή, ως "νόθον". Ο πάπας όμως Βενέδικτος ο ΙΕ΄, εκείνη τη χρονιά και ενόψει του επερχόμενου ¨μπολσεβικισμού", στην Ευρώπη κι αλλού,ευλόγησε το "νόθον" και ουσιαστικά εγκαινίασε την εποχή, που διανύουμε πλέον.
Από "πνευματική άποψη", η κίνηση εκείνη του Βατικανού, ήταν απλά, αφενός μία προσχώρηση στην ηθική του Προτεσταντισμού κι αφετέρου, από δική της αναγκαιότητα, αφού τα χρήματα που είχε δανεισθεί η πρώτη επαναστατική κυβέρνηση στης Ρωσία(Κυβέρνηση Κερένσκι), κατά ένα μεγάλο ποσοστό προέρχονταν από ελβετική τράπεζα (και) δικών της συμφερόντων. Η επέμβαση των ¨δυτικών δυνάμεων" εξάλλου τότε και ο αποκλεισμός της επαναστατημένης Ρωσίας, στις "διπλωματικο-ηθικές" αιτιάσεις της, έγινε εν πολλοίς, κι επειδή η "Οκτωβριανή Επανάσταση" που ανέτρεψε τον Κερένσκι θεωρήθηκε (από τους ¨Δυτικούς" και το Βατικανό)απλά ένα πραξικόπημα των "Μπολσεβίκων", με σκοπό να καταχραστούν τα "δανεικά", καθότι οι Κομμουνιστές διακήρυξαν "Νέα Τάξη Πραγμάτων" που δεν αναγνώριζε υποχρεώσεις από την "Παλιά"!
Η τακτική "απεγκλωβισμού" της τοκογλυφίας, είτε από τις ισχύουσες ηθικές φόρμες μίας Κοινωνίας είτε από τις ανήθικες προεκτάσεις-συνέπειές της απέναντι στην Κοινωνία, θα έλεγε κανείς πως, από τα χρόνια ακόμη που περνούσε η Δύση, από την "ελληνιστική" της περίοδο στη "ρωμαϊκή" και, στη συνέχεια, "αγγλοσαξονική", διατρέχει την "πραγματική ιστορία"( όπως λέμε "πραγματική οικονομία"!), χάρη μίας μόνιμης διελκυστίνδας:" Έχει το δικαίωμα ο Βασιλιάς να χρησιμοποιεί τους Φόρους, ώστε αυτοί να γεννούν νόθον χρήμα;".
Αλλά για περισσότερα, φίλε μου Μάξιμε, επαφίεμαι, για το άδηλον μέλλον...