Χαος καλύτερα να αφήσουμε τα ψυχολογικά τραύματα. Η συστηματική διαστρέβλωση της πραγματικότητας, και ειδικά της φυσιολογικότητας, είναι διανοητικό τράυμα. Ριζική διανοητική βλάβη. Κι αναρωτιέμαι το να τρελάνεις εντελώς ενα παιδί γαλουχόντας το ότι ο ήλιος βγαίνει απο τη δύση, είναι μικρότερο ή μεγαλύτερο τραύμα, απο το να το κάνεις πόρνη ή να το βγάλεις στα φανάρια να πουλάει χαρτομάντηλα ή να πλένει παρμπρίτζ; Αν υποθέσουμε δηλαδή την χειρότερη πιθανή μοίρα ενός ορφανού ύστερα απο το ορφανοτροφείο.
Εγώ κι εσύ παρατηρούμε την ίδια πραγματικότητα, όμως την αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά, καθώς οι ήδη παγιωμένες πεποιθήσεις μας, οι ορισμοί που ήδη έχουμε αποδεχτεί, έστω οι διαφορετικές εμπειρίες μας, μάς οδηγούν στο να προκρίνουμε ως σημαντικά διαφορετικά στοιχεία της και να υφαίνουμε μια εικόνα που διαφέρει από αυτήν που σχηματίζει ο άλλος. Ποιος από τους δύο έχει διαστρεβλωμένη εικόνα της πραγματικότητας όμως; Πιθανώς κανένας, ίσως ο ένας απ' τους δύο, πιθανότερα και οι δύο, μιας και οι πραγματικότητες που αντιλαμβανόμαστε αποτελούν απλά πεπερασμένα υποσύνολα ενός απειροσυνόλου. Ά
ραγε το ότι οι γονείς μου με μεγάλωσαν δίνοντάς μου διαφορετικές κατευθύνσεις απ' ό,τι οι δικοί σου έδωσαν σ' εσένα, με καθιστά κατά τη γνώμη σου θύμα κακοποίησης; Γιατί έχω τέτοιες αντιλήψεις; Ήταν gay οι γονείς μου; 
Ίσως λοιπόν και να πάσχω από διανοητικά τραύματα, παρά το γεγονός ότι εξίσου εύκολα κι αβασάνιστα θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ακριβώς το ίδιο και για εσένα. Η ομοφυλοφιλία δεν αποτελεί στις περισσότερες των περιπτώσεων συνειδητή επιλογή, ωστόσο η ανεκτικότητα και η ηπιότητα έναντι του διαφορετικού, όπως και η σθεναρή στάση ενάντια σε κάθε είδους μισαλλοδοξία, αποτελούν και προσωπικά αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη για τις επιλογές μου αυτές. Τελικά είναι θέμα γούστου ίσως, καθώς μάλλον προτιμώ τα δικά μου διανοητικά τραύματα από τα δικά σου.
Αν μη τι άλλο, ο πλασματικός κατά τη γνώμη σου κόσμος μέσα στον οποίο ζω διαθέτει ηρεμία, ισορροπία και κατανόηση...
Ως προς το φυσιολογικό ή μη, η άποψη ότι
το φυσιολογικό είναι απλά θέμα πλειοψηφίας, ενώ αυτό που σε κάποιο δεδομένο εξελικτικό χρόνο αποτελεί ανωμαλία, σε άλλη χρονική περίοδο μπορεί να θεωρηθεί ως το φυσιολογικό, αποτελεί κοινό τόπο στην επιστήμη της Γενετικής και της Εξέλιξης, με κλασικό παράδειγμα τα γονίδια της α αλυσίδας της ανθρώπινης αιμοσφαιρίνης.
Οι αποκλίσεις από τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά αποτελούν επίσης φυσιολογική κατάσταση, ενώ η εξάλειψή τους θεωρείται αρνητική για τον πληθυσμό, αφού έτσι μειώνεται η γενετική ποικιλότητα και συνεπώς το εξελικτικό του δυναμικό, δηλαδή η πιθανότητα να επιβιώσει ως πληθυσμός σε μεγαλύτερη ποικιλία συνθηκών του περιβάλλοντος.
Αυτό που εγώ γνωρίζω, γυρίζοντας ξανά στο κοινωνικό φαινόμενο το οποίο εξετάζουμε εδώ, αφού υπογραμμίσω την ευθεία αναλογία των διδαγμάτων των πληθυσμιακών κλάδων της βιολογίας με την επιστήμη της κοινωνιολογίας, είναι πως
στις ανθρώπινες κοινωνίες, σε όλες τις εποχές και σε όλους τους τόπους, μια μικρή όμως σημαντική μειοψηφία ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, είναι ομοφυλόφιλοι, παρά τις στυγνές απαγορεύσεις, τις διώξεις και την κοινωνική περιθωριοποίηση που συχνά επιλέχτηκαν ως μέσα για την εξάλειψη του φαινομένου. Τα μέσα αυτά έχουν αποτύχει οικτρά, καθώς δεν κατάφεραν ν' αποθαρρύνουν τους ανθρώπους ν' απαρνηθούν τη βαθύτερη φύση τους. Κάτι τέτοιο δείχνει κατά τη γνώμη μου, ότι η ομοφυλοφιλία είναι κάτι πολύ περισσότερο, πολύ πιο θεμελιώδες για την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων αυτών, από μια απλή επιλογή.
Όταν οι άνθρωποι σε πείσμα της απόρριψης, της απομόνωσης, του εξευτελισμού ή του θανάτου κάνουν επί χιλιάδες χρόνια τούτη την επιλογή -ας το δεχτώ χάριν της συζήτησης-
αυτό δείχνει κατά την ταπεινή μου αντίληψη ότι πρόκειται για κάτι πιο εσωτερικό, πιο δυνατό, πιο αδυσώπητο που τους καθοδηγεί. Κάτι που πηγάζει βαθιά απ' την ψυχή τους.
Προσωπικά τις επιλογές ψυχής, εκείνες που δεν διστάζουν να σταθούν μπροστά σε όλα τα ικριώματα του κόσμου, έχω μάθει να τις σέβομαι ευλαβικά και δεν θεωρώ ότι είμαι εγώ ο άσπιλος κι αθώος, που θα επιβάλει στους γύρω του το πως ΠΡΕΠΕΙ να αισθάνονται. Ωστόσο, ποτέ δεν αναφέρθηκα στην ομοφυλοφιλία ως κάτι το "φυσιολογικό", αφού διατηρώ κι εγώ τις επιφυλάξεις μου επ' αυτού. Ακόμη όμως κι αν δεν πρόκειται ακριβώς για το "φυσιολογικό", σίγουρα είναι κάτι το αποδεκτό. Είναι πολύ κοινό φίλε μου για νά 'ναι τραγικό.
Χαθήκαν άραγε, εξαντλήθηκαν όλα τα φυσιολογικά ζευγάρια της γής που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά και αποφάσισαν να επιστρατεύσουν και τους γκέυ προκειμένου να φύγουν τα ορφανά παιδιά απο τα ορφανοτροφεία; Και αλήθεια, μπροστά στην παντελή διαστρέβλωση των εννοιών, που θα υποστούν στο γκέυ σπίτι, ακόμη και άν είναι ζάμπλουτο, η ζωη στα ορφανοτροφεία είναι σίγουρα χειρότερη;
Κατά μεγάλη ειρωνεία, έχω διαβάσει ότι το να μεγαλώνουν τα παιδιά σε ιδρύματα, με ελλείμματα αγάπης και περισσεύματα κανόνων, με συγχρωτισμό κυρίως με άτομα του ίδιου φύλου, αυξάνει κατά πολύ την πιθανότητα κατά την εφηβεία τους ν' αναπτύξουν ομοφυλοφιλικές τάσεις, για τον ίδιο ακριβώς λόγο που τις ανέπτυσσαν οι νέοι της Αρχαίας Σπάρτης.
Εμένα αυτό που με προβληματίζει είναι ότι σχόλια σαν το παραπάνω παίρνουν 10 θετικές ψήφους ! Κάτι που αποδεικνύει σε μένα τουλάχιστον, ότι τζάμπα όσο κοπιάσαμε, τζάμπα όσα γράψαμε, ολοι εμείς οι υπόλοιποι. Απο το ένα αυτί μπήκαν απο το άλλο βγήκαν. Ζήτω η πόλωση, ζήτω η κλωτσοπατινάδα ! Η αυτοί ή εμείς !
Ίσως επειδή ο ισορροπημένος λόγος και τα εμπεριστατωμένα επιχειρήματα είναι κατά παράδοση της κοινότητάς μας θελκτικότερα από τα κηρύγματα μίσους, διχοτόμησης και κοινωνικής αγριότητας...
Δεν νομίζω πως το ύφος της γραφής μου στο παρόν θέμα καταλήγει σε κλωτσοπατινάδα, ούτε έχει ποτέ αυτό κλειδωθεί εξαιτίας των απόψεών μου. Με λίγα λόγια, θεωρώ ότι το παρόν ποστ σου με αδικεί κατάφωρα και απρόκλητα. Αλήθεια αγαπητέ μου, όταν κάποιος σου απευθύνεται με τόσο φιλικό τόνο, για να εισπράξει ως αντάλλαγμα τόση οργή, μήπως τούτο είναι σημάδι μισαλλοδοξίας από τη δική σου τη μεριά κι όχι από τη δική του;
Αυτό βλέπω. Οτι η λογική δεν έχει την παραμικρή θέση ή αξία σε όλη αυτή τη συζήτηση.
Σ' ευχαριστώ πολύ για την ευγένειά σου. Ίσως το ότι συνεχίζω να σου απαντάω αποδεικνύει περίτρανα τον παραλογισμό μου...
Η μόνη επιδίωξη είναι η επικράτηση της άποψης που επιχειρείται "με κάθε μέσο". Κάθε αντιθετη άποψη βαφτίζεται αυτόματα "ομοφοβία" ή "ρατσισμός".
Παραδόξως, έχω υπάρξει πολύ προσεκτικός στη χρήση του όρου αυτού και μάλιστα σε άλλο σχετικό θέμα έχω επισημάνει στους συνομιλητές ότι ο όρος αυτός θα μπορούσε να θεωρηθεί ιδιαίτερα προσβλητικός. Στο ποστ μου μάλιστα το οποίο παραθέτεις, έχω επιλέξει να χρησιμοποιήσω έναν μάλλον αδόκιμο όρο ("αντιομοφυλόφιλοι"), προκειμένου ν' αποφύγω τούτο τον σκόπελο. Άλλη μια κατάφωρα άδικη επίθεση...
Την ίδια στιγμή αρκεί να είναι κάποιος γκέυ, τουλάχιστον σ'αυτή τη συζήτηση, για να θεωρηθεί αυτόματα προχωρημένος, (εως διαννοούμενος), ανοικτόμυαλος και δημοκράτης!
Εφόσον έχεις παραθέσει το δικό μου ποστ, προκειμένου να καταλήξεις σε τούτα τα βαθυστόχαστα συμπεράσματα, θα θεωρήσω δικαιωματικά ότι και αυτό απευθύνεται σε μένα. Θα μπορούσα κι εγώ να προχωρήσω σε διάφορα υπονοούμενα για τη δική σου σεξουαλική ταυτότητα, ωστόσο δεν το έχω κάνει. Παραφέρεσαι κι αυτό δυστυχώς δεν σε τιμά καθόλου φίλτατε...
Λυπάμαι για λογαριασμό σου...
