Τ
Είναι προφανές σε όλους, αν και πολύ παράξενο για όποιον ξέρει να παρατηρεί, ότι ενώ η αντρική ομοφυλοφιλία αποτελεί για την antigay ομάδα κόκκινο πανί, χαρακτηρίζεται ως μίασμα, βδέλυγμα, αφύσικη, καταστροφική κλπ, αντίθετα η γυναικεία ομοφυλοφιλία περνάει στα ψιλά και πέφτει στα μαλακά. Ακόμη κι όταν κάποιες συνομιλήτριες προσπαθούν εις μάτην να εντάξουν στη συζήτηση τη γυναικεία ομοφυλοφιλία, οι antigay δείχνουν να κωφεύουν, αγνοούν τούτη την παράμετρο επιδεικτικά και επαναφέρουν τη συζήτηση στην αντρική και μόνο ομοφυλοφιλία, η οποία είναι κατ' αυτούς απαράδεκτη, συνάγοντας εκ του αντιθέτου το συμπέρασμα ότι η γυναικεία ομοφυλοφιλία είναι μάλλον αποδεκτή ή τουλάχιστον όχι τόσο επιζήμια και αφύσικη, κατά τη γνώμη τους.
Αυτό κατά την ταπεινή μου άποψη αποτελεί τη σημαντικότερη μέχρι τώρα απόδειξη που προέκυψε απ' τη συζήτηση, ότι το μένος και η απέχθεια προς την ομοφυλοφιλία, δεν προκύπτει από αγάπη για την φυσική τάξη, ή για την υγεία των καημένων των ομοφυλόφιλων, όπως διατείνονται οι antigay, αλλά οφείλεται στην αναίρεση του ΑΝΤΡΙΚΟΥ προτύπου, προϊόν φαλλοκρατικών στρεβλώσεων, που έχουν επί χιλιάδες χρόνια επιβληθεί. Το γυναικείο πρότυπο τους είναι φανερά αδιάφορο και δεν θεωρούν ότι μπορεί μ' αυτόν τον τρόπο να καταρριφθεί. Αντίθετα, η κατάρριψη, αμφισβήτηση ή αναίρεση του Αρσενικού Μύθου, προκαλεί και δημιουργεί όλες αυτές τις έντονες και συναισθηματικές, με ημιδιάφανο μανδύα λογικοφάνειας, αντιδράσεις. Το πρόβλημα είναι ολοφάνερα πολιτικό και όχι ζήτημα φυσικών όρων.
Αυτη ειναι η τάξη των πραγμάτων!
Δεν ειναι παραξενο που εστιάζουμε στην ανδρική ομοφυλοφιλία. Αυτη ειναι που "καιει" - οχι η γυναικεία.
Λίγο πολύ,ολοι αποδεχόμαστε πως η ανδρικη ομοφυλοφιλία ειναι λιγοτερο αποδεκτή απο τη γυναικεια,αφου ο ομοφυλόφιλος ανδρας αυτοματως καθισταται ανικανος να υπηρετησει / εκφρασει τη δυναμικη του κοινωνικου του ρολου - ρολου που τον ξεχωριζει απο τη γυναικα. Η ανδρικη ομοφυλοφιλια συνεπώς,θεωρειται πως αποδυναμωνει την αναπαραγωγικη δυναμικη του ανθρωπινου ειδους,μειώνει το ανδρικο κύρος / πρότυπο,ακυρώνεται ο άνδρας ως σεξουαλικός κυνηγός και ως ορίζων τα σεξουαλικα πράγματα και γενικά πλήττεται η ολη του (ισχυρή / εξουσιαστική) και περιχαρακωμένη κοινωνική εικονα που διαπερνά / στυλοβατεί (κυρίως μέσως των πολέμων και της αναδειξής του ως νικητή) τις πατριαρχικές κοινωνίες ανα τους αιώνες.
Η ανδρική σεξουαλικότητα οφείλει (ή όφειλε) να ειναι ισχυρη,επισφραγιζοντας διττά τη δύναμη του άνδρα: αφενός μεν (επιβάλλοντας) την ικανοποίηση των ενστίκτων του απο την "υποτελή" γυναικα,αφετέρου δε τη χρήση της τελευταιας ως "μηχανή" αναπαραγωγής του.
Εξ ου και το θεμα της ομοφυλοφιλιας εστιάζεται κυριως στους άνδρες. Η ολη "ζημιά" ειναι / απειλεί (σ)τις "κολώνες" του κοινωνικού οικοδομήματος.
Η γυναικεια ομοφυλοφιλία ειναι περισσοτερο κοινωνικά ανεκτή,αφου δεν (μπορει να) ειναι ενεργητική (με την εννοια της κατακτησης μεσω της "τρώσης" δια του ανδρικου οργάνου οπως η ανδρική) και δεν απειλει το ισχυρό κοινωνικό φύλο,το οποιο αποτελει τη μηχανή των κοινωνιών-αμαξιδίων ανα τους αιώνες. Η γυναικεια ομοφυλοφιλία δεν ειναι εντονα σαρκική,επιθετική οπως η ανδρική,αλλα πιο πολυ συναισθηματική και ως εκ τουτου,ήπια,ανώδυνη,ακίνδυνη,και οχι (και τόσο) αφύσικη.Το (εξισου περιχαρακωμένο-και υποτελές στο ανδρικό) γυναικείο κοινωνικό πρότυπο δε χαλάει ουτε ταράζεται - συνεπώς κανεις δε δινει σημασια. Η κοινωνία το ανέχεται σιωπηρά,κανει τα στραβά ματια - ακριβώς οπως και στην εκπόρνευση των γυναικών,αν και εκεί για αλλους λόγους....
Για αυτο άλλωστε και κατεχει περιοπτη θεση στις σεξουαλικες φαντασιώσεις των ανδρών. Βασικά,σε οτιδήποτε (σεξουαλικό) και να επιδιδόταν το (παθητικό - με την έννοια του σεξουαλικού "δέχεσθαι") θηλυκό , που εκ των πραγματων δε θα μπορουσε ποτέ να υποσκελίσει / "αγγίξει"/- απειλήσει - "απειλήσει" το ισχυρό αρσενικό,εξιτάρει το τελευταίο.
Ολα ειναι καλώς καμωμένα,καλώς δομημένα στον κόσμο της κυριαρχούσης / επιβληθείσης ανδρικής ηθικής.
Δε βλεπω γιατι - και προπάντων ΠΩΣ - θα μπορουσαμε (οι "πολέμιοι" της ομοφυλοφιλίας) να εχουμε τη συγκεκριμένη σταση,αν οχι απο τις πασιφανεις αυτες αιτίες. Γιατι ΔΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να βασιστουμε στην αναιρεση του ανδρικου προτύπου αλλα κάπου αλλου?
Η επικρατουσσα φυσική ταξη - καλώς ή κακώς - προβλέπει την πανταχόθεν (σεξουαλική,πολιτική,κοινωνική κλπ) ηγεμονια του αρσενικου. Ποιά αλλη "φυσική τάξη" ειναι παρουσα και θα μπορουσε να χρησιμοποιηθει ως μονάδα σύγκρισης?
