Αναφορικά με το ποτό, πρέπει να καταλάβεις ότι το τι ποτό αρέσει στον καθένα
1) Αλλάζει από άτομο σε άτομο και
2) Αλλάζει με το χρόνο, υπάρχουν δηλαδή ποτά που είναι acquired taste (πρέπει να τα συνηθίσεις).
εγώ το είδα αυτό επειδή η εντύπωση που μου άφησε η πρώτη μου επαφή με το ουίσκι ήταν "παναγία μ' πως το πίνουν το κρεμμιδοζούμι" που είναι η αναμενόμενη αντίδραση πρώτης φοράς καθ ενός που εκτίθεται στο εθνικό ποτό ανθρώπων που
έχουν άθλημα όπου πετάνε κορμούς δέντρων. Από τότε βέβαια άλλαξα γνώμη και τώρα πίνω και "γιατί μου έβαλες το ουίσκι στο τασάκι" laphroaig (είναι καπνιστό).
Η πορεία που ακολούθησα (την παραθέτω ως τελείως ενδεικτική για να πάρεις ιδέες) ήταν
1) Μπύρα (θα αναπτυχθεί πιο κάτω)
2) Λικέρ με γάλα (Beily's και drambuie cream (λικερ weather's original) )
3) Martini + sprite
4) Sambuca + calua
5) Χειμώνιασε και επιασα dramuie κανονικό (ουίσκυ σε "easy mode")
6) Απο εκεί στα σκληρά, jonnie (το οποιο απέρριψα) και πέρδικα (πιο αξιοπρεπής αλλα δεν υπάρχει λόγος)
7) Glenfiddich, talisker, bushmills.
Απέρριψα με συνοπτικές διαδικασίες την σκετη τεκίλα (μαργαρίτα είναι οκ αν δεν έχεις να ανησυχήσεις για τα "ου μωρή λουλου" της παρέας) και με ειδοποίησαν να μείνω μακρυα απο το jagermeister όπως ο διάολος απ το λιβάνι (χωρίς να έχω προσωπική πείρα όμως, απλά εμπιστεύομαι το παιδι)
Για τη μπύρα θέλω να κάνω ειδική μνεία. Είναι ένα ποτό που δεν πρέπει να είναι σε μία κατηγορία. Υπάρχει από την ελαφριά "την πίνω για κοκακόλα με το φαί" lager μέχρι ιρλανδέζικη stout που έχει δυνατή και γεμάτη γευση, μέχρι φοβερά ευγευστες και περίπλοκες (αλλά και δυνατές) βελγικές μπύρες. Η μπύρα πάσχει απο το γεγονός οτι στην Ελλάδα συνήθως το μαγαζί έχει τις κλασσικές 3 lager (δηλαδή ίδιες) άντε συν μία "περίεργη" (δηλαδή όχι Lager, με άλλη γεύση). Οπότε οι δυνατότητές σου είναι περιορισμένες απο την προσφορά. Αξίζει να δοκιμάσεις όμως κάτι παραπάνω, και πρέπει να θυμάσαι οτι στην ελλάδα έχουμε συνηθίσει να πίνουμε ένα είδος μπύρας και δεν είναι όλες έτσι.
