Είδα και γω θέμα με ... " άλλες " χρήσεις της γλώσσης ( μη με πείτε και μαλλιαρή )
και λέω τι στο καλό μπερδεύτηκε η Ντριμς κι αντί να το βάλει στο Ίρουτας και σεχχς το 'βαλε
εις τας Τέχνας ?
Τεςπα ... τώρα εξηγείται γιατί δεν έλαβε ουδεμία απάντηση παραυτα .
Πόσα χρόνια έχουν περάσει από τα «Ευαγγελικά»?
Τί είναι αυτό? 
Τα επεισόδια που έγιναν στην Αθήνα του 1901 και μάλιστα με νεκρούς επειδή σε μια εφημερίδα δημοσιεύθηκαν αποσπάσματα των Ευαγγελίων στη δημοτική.
Αδίκως βγάζεις το ρόπαλο ...
δεν βαριέσαι ...
αν το τραγουδούσε ο Χατζηγιάννης μπορεί και να το διαβαζαν .
Εντάξει, σήμερα στην Ελλάδα μιλάμε την ίδια γλώσσα, τη δημοτική, δεν αποκαλούμε «μαλλιαρούς» όσους δεν χρησιμοποιούν την καθαρεύουσα για να αγοράσουν ψωμί στο φούρνο, δε γινόμαστε μάρτυρες σπαρταριστών συμβάντων μεταξύ δασκάλων και λοιπών «γραμματιζούμενων» και ανθρώπων που δεν «τα πήραν τα γράμματα» στη ζωή τους.
Τσούκου , μαλλιαρούς δεν τους λέμε αλλά τους λέμε ότι του φανεί
του λωλοστεφανή έτσι και δεν γράφουν γκρίκλις .
Κάποτε όμως η γλώσσα που μιλούσε κάποιος, η γλώσσα που γνώριζε να εκφραστεί προφορικά και γραπτά ήταν σημάδι κοινωνικής τάξης, τοποθέτησης, πολλές φορές καθοριστικό για το μέλλον του.
Ακόμα και το
" σχολειό " με τονισμό στο
ο σήμαινε αριστερές καταβολές .
Τεςπα άσεμας τώρα τραγουδά η Ίννα στου κλάμμμππ ...
Λίγο αργότερα από το 1900 και την ημετέραν εμφύλιον σύρραξιν μεταξύ δημοτικιστών και καθαρολόγων, είδαμε ανθρώπους να καθορίζουν την κοινωνική τους ένταξη και εξέλιξη με βάση τη γλώσσα που μιλούσαν, ισχυρό παράδειγμα το γεγονός ότι για τους Ινδούς την εποχή της κυριαρχίας της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και τους αφρικανούς των γαλλικών και λοιπών αποικιών η γνώση και η εκπαίδευση στη γλώσσα του αφέντη αποτελούσε εισιτήριο για μια καλύτερη ζωή και κάποτε την απώλεια της ιδιαίτερης εθνικής ταυτότητας, μια μισή αλλοτρίωση, ένα διαρκές μετέωρο βήμα ανάμεσα σε 2 ζωές…
Σήμερα? Τα άκρα, δίπλα μας. Τρεις γλώσσες μιλιούνται στην Ελβετία, όλα τα προϊόντα γράφουν όλα τα στοιχεία τους στις ετικέτες στα γαλλικά, τα γερμανικά και τα ιταλικά και η χώρα και ο λαός λειτουργούν ομαλά. Παραδίπλα, στο Βέλγιο, η αντιπαλότητα μεταξύ Φλαμανδών και Βαλλόνων με μοναδικό διαχωριστικό στοιχείο τη γλώσσα, απειλεί την ίδια την ενότητα ενός κράτους στο οποίο οι μικρές καθημερινές πράξεις αποστροφής για τον «άλλο» αποκτούν μάλλον επικίνδυνη συχνότητα.
Ποια Ελβετία και πράσινες Άλπεις εδώ θες μεταφραστικό να καταλάβεις από τη μια τον
μπαρμπα Θόδωρο απο τα Τρίκαλα και τον Γιαννάκη τον εγγονό του p perase pl super s tsat r sy
Το συμπέρασμα?
Η γλώσσα, το θαυμαστό αυτό στοιχείο εξέλιξης και πολιτισμού, δεν χρησιμεύει μόνο στην επικοινωνία…
Γίνεται εργαλείο κοινωνικού προσδιορισμού, ταξικού διαχωρισμού, οχύρωσης μέσα στην ομάδα απέναντι στους «άλλους».
Γίνεται όργανο επιβολής απόψεων, επίδειξης της πολιτισμικής, πολιτικής και πολιτισμικής ταυτότητας, διαμάχης των απανταχού αιωνίως συντηρητικών και αενάως προοδευτικών δυνάμεων
Έχουμε άραγε τη δυνατότητα να το αλλάξουμε αυτό?
Που είναι ο ταξικός διαχωρισμός πλέον ?
Και στα βόρεια προάστεια και στο Πέραμα οι πιτσιρικάδες τα ίδια λένε , εδώ έκοψε ο Χατζηνικολάου
την καθαρεύουσα τι να λέμε τώρα ?
Τα πάντα έγιναν μια ευθεία κι εμείς ακόμα θεωρητικολογούμε .
Όχι πως είναι άσχημο αυτό βέβαια , αρκεί να έχει χρόνο κανείς για να θεωρητικολογεί .
Τεςπα ας απαντήσω και στο τελευταίο ερώτημα σου ..
Έχει ήδη αλλάξει , όλα έχουν αλλάξει με ταχύτητα φωτός και ενόσω εμείς ποστάρουμε ... νέες λέξεις
φράσεις , τάσεις έχουν δημιουργηθεί .
Δεν κακό , άλλωστε πλέον τα πάντα είναι απλά και εύκολα αρκεί να ομιλείς την μαλλιαρήν αγγλικήν και να ξέρεις
την χρησιμότηταν της λέξεως φακ , γακ , μακ , σακ , κλπ .
Ευτυχώς εις τοιαύτην παγκοσμιοποιημένην διάλεκτον επροσφέραμεν και ημείς το κατιτίς μας
την πλέον συμπυκνωμένην και ποικιλοτροπως χρησιμοποιούμενην λέξην εις όλα τα μήκη και πλάτη της
υφηλίου την λέξην με τα τρία άλφα και δεν αναφέρομαι φυσικά εις το Καράκας .
* geia , paw n paixw wowwwwww r sy *
