Σχέσεις εξουσίας

[DrStrangelove]

Είμαι πεπεισμένος ότι η οικειότητα και η εξουσία δεν πάνε μαζί. Για αυτό υπάρχει εξουσία στις σχέσεις μας...

εγώ είμαι πεπεισμένος ότι οι μόνες περιπτώσεις που οι σχέσεις δεν είναι εξουσίας, είναι όταν υπάρχει απόσταση, επιπόλαιες επαφές, απρόσωπη κοινωνικότητα ή το άλλο άκρο, η συνειδητή μοναχικότητα. 'Ισως ένα καλό παράδειγμα είναι οι πολυγαμικοί ή αυτοί που κάνουν σχεδόν αποκλειστικά one night stand. 'Ολοι αυτοί διατηρούν μεγάλο ποσοστό ελευθερίας κινήσεων και διαθέτουν το χάρισμα να μην ταυτίζονται ή να μην εξαρτώνται από τον άλλον συναισθηματικά, άρα και να μην εξουσιάζονται. Αντίθετα πιστεύω ότι τόσο οι οικογενειακοί δεσμοί (σχέση πατέρα - παιδιού, σχέση αδελφού με αδελφό κλπ), όσο και οι παραδοσιακές μονογαμικές σχέσεις είναι όλες σχέσεις εξουσίας. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος "οργανώνεται" μέσα στην σχέση και συνηθίζει τον άλλον και παύουν οι αποστάσεις, αναπτύσσεται κι ένας σημαντικός βαθμός εξουσίας. Δεν είναι τυχαίο που ο σοφός λαός λέει "δώσε θάρρος του χωριάτη και θ'ανέβει στο κρεββάτι"...Αν δεν υπάρχει το θάρρος και η οικειότητα δεν έχεις την ικανότητα ή την δύναμη να εξουσιάσεις τον άλλον, ούτε να απαιτήσεις οτιδήποτε. Αν πεις σε έναν άγνωστο στο μετρό "σήκω να κάτσω εγώ" θα σε περάσει για τρελλό. Αν το πεις στη γυναίκα σου ή στον άντρα ή στον πατέρα σου, θα αντιδράσει ανάλογα πόση δύναμη νοιώθει συγκριτικά με σένα και πως τον έχεις μάθει να αντιδρά. Το πόσο ταυτισμένες είναι οι σχέσεις με την εξουσία, το βλέπεις κυρίως στις οικογενειακές σχέσεις. Από τη στιγμή που η σχέση οργανώνεται ή περνάει αρκετός καιρός, προκύπτει ιεραρχία αναγκαστικά λόγω διαφορετικότητας ή ιδιοσυγκρασίας των μελών της σχέσης. Τα νεότερα μέλη είναι υποσυνείδητη απειλή για τα παλαιότερα, οι δευτερότοκοι για τους πρωτότοκους κλπ, παντού υπάρχει αυτό το θέμα εξουσία και ανισότητα. Οι παραδοσιακές σχέσεις κατά κανόνα είναι σχέσεις ανισότητας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaleidoscope]

Δεν έχω χρόνο να διαβάσω όλες τις απαντήσεις και να τις σχολιάσω, αλλά για να απαντήσω στο ερώτημα που αρχικά ετέθη, πιστεύω πως όλα στην ζωή (συμπεριλαμβανομένων των σχέσεων) είναι θέμα εξουσίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

αλλα πως η ασφαλεια δημιουργει αποσταση? για εξηγα το λιγο αυτο..

Μα πώς να μη δημιουργεί; Δες την πλειοψηφία των παντρεμένων ζευγαριών. Ζουν στο ίδιο σπίτι αλλά έχουν διαφορετικές ζωές, σκέψεις, ακόμη και διαφορετική πλευρά στο κρεβάτι. Ξέρω παντρεμένο ζευγάρι που ο άντρας κοιμάται πάντα στην δεξιά πλευρά και η γυναίκα στην αριστερή, εδώ και δεκαετίες.

Ο γάμος είναι ασφάλεια, γι αυτό απομακρύνει τα ζευγάρια. Ο άντρας όπως αγάπησε και ερωτεύτηκε εσένα, με τον ίδιο τρόπο μπορεί να αγαπήσει και να ερωτευτεί κάποια άλλη. Το ίδιο και εσύ. Χθες αγαπούσες άλλον, σήμερα αυτόν, μεθαύριο μπορεί κάποιον άλλον. Ακόμη και στατιστικά να το δούμε, κάθε φορά που "συνάπτω" μια σχέση με βάση την προηγούμενη εμπειρία μου, με βάση τα προηγούμενα δεδομένα υπάρχει 100% πιθανότητα να αποτύχει. Γι αυτό παντρευόμαστε, επειδή σε κάθε σχέση όλα είναι εναντίον. Παντρευόμαστε για την ασφάλεια, μπαίνουμε σε ένα κλουβί με χρυσαφένιους μεντεσέδες.

Ο γάμος αφαιρεί τον ερωτισμό από τους ανθρώπους, για να μη συμβεί το αναμενόμενο. Όμως άνθρωπος μη ερωτεύσιμος είναι νεκρός. Για αυτό δεν πιστεύω ότι κανένας ιερέας, ακόμα και βουδιστής ή μουσουλμάνος είναι στα καλά του. Είναι σίγουρα τρελοί και μίζεροι αυτοί οι άνθρωποι. Πάνε και κλείνονται σε μοναστήρια, αυτοκτονούν έτσι στην ψύχρα! Αν αγαπούσαν τον εαυτό τους δεν θα έκαναν τέτοια πράγματα στον εαυτό τους! Η καταπίεση του έρωτα σε νεκρώνει, το ίδιο και η μη αποδοχή του θανάτου. Όταν κάποιος της ανατολής ξεκινήσει της φιλοσοφικές αναζητήσεις, συνήθως απελευθερώνεται σεξουαλικά. Αντίθετα όταν κάποιος της δύσης ξεκινήσει της αναζητήσεις αποκτά περίεργες απόψεις για το θάνατο. Κάθε πολιτισμός οφείλει την επιτυχία του στην αφαίρεση κάποιας από αυτές τις παραμέτρους. Η αφαίρεση αυτή οδηγεί στην νέκρωση, μόνο ένα νεκρό άνθρωπο μπορείς να τον χειραγωγήσεις. Έναν χαρούμενο άνθρωπο δε μπορείς, αν του δείξεις ότι κάνει λάθος δε θα σε ακούσει επειδή είναι χαρούμενος. Πρώτο βήμα για την ποδηγέτηση είναι η δημιουργία τύψεων. Όποιος όταν έπαιρνε διαζύγιο δεν ένιωθε τύψεις ας σηκώσει το χέρι του!

Το πρώτο βήμα για να σε ερωτευτούν είναι να αγαπάς τον εαυτό σου. Στην ουσία όταν αγαπάμε κάποιον, δανειζόμαστε την αγάπη που εκπέμπει, τη ζωντάνια που εκπέμπει. Έχετε δει πότε κανέναν κλειστό άνθρωπο να αγαπάει, να αγαπιέται; Μα φυσικά και όχι, δεν είναι εφικτό αυτό! Ο γάμος αφαιρεί τη δυνατότητα από τα άτομα να είναι ερωτεύσιμα, εκτός από την ασφάλεια που προσφέρει, αφαιρεί την αγάπη. Ο μόνο ασφαλής άνθρωπος είναι ο άνθρωπος στον τάφο. Για αυτό ο γάμος είναι επικίνδυνος, μετατρέπει τα άτομα σε νεκρούς. Πως μπορείς να αγαπάς έναν νεκρό; Έβλεπα την ταινία Valhalla Rising. Ένιωσα ότι οι πολεμιστές δεν ήταν πολεμιστές επειδή αγαπούσαν τη μάχη αλλά λόγου του γοήτρου της έλλειψης ασφάλειας.

Το ερωτευμένο μη παντρεμένο ζευγάρι, στην τελική, έχει μια πολυτέλεια. Την πολυτέλεια να ζει συνέχεια το μήνα του μέλιτος. Ώρες ώρες είναι ξεκάθαρο ότι τσακώνεται για αυτό το λόγο, τσακώνεται έτσι ώστε να ζουν κάθε τόσο και από ένα μήνα του μέλιτος. Τι πιο όμορφο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Γιατι εχω την εντυπωση οτι υπαρχει μπερδεμα με τον ορο ;

Για μενα αλλο το ποιος εξουσιαζει ποιον, και αλλο το αν υπαρχουν αλληλεπιδρασεις εξουσιας. Το παρε-δωσε μπορει να εχει φυση εξουσιας, αλλα η σχεση να εχει χτιστει με τετοιο τροπο που να εχει ισορροπια.

Τοτε, δε με νοιαζει αν η φυση της ειναι και εξουσιας. Με νοιαζει αν εχει ισορροπια και τα ατομα περνανε καλα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[love_angel]

Ξέρω παντρεμένο ζευγάρι που ο άντρας κοιμάται πάντα στην δεξιά πλευρά και η γυναίκα στην αριστερή, εδώ και δεκαετίες.

και οι γονεις μου εχουν συγκεκριμενη θεση στο κρεβατι αυτο σημαινει οτι ειναι στα χωρισματα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moonlight]

ναι καταλαβα τι εννοεις πανο. το οτι καποιος νιωθει ασφαλεια καπου ισως εφησυχαζεται και θεωρει δεδομενα καποια πραγματα οποτε ισως να μην προσπαθει τοσο πολυ στο να ειναι ερωτευσιμος.
απο την αλλη ομως θα πρεπε να μας προβληματιζει το γεγονος οτι οι γαμοι πια δεν ειναι οπως παλια σαν θεσμος. τωρα πια τα ζευγαρια χωριζουν πολυ πιο ευκολα ειτε ειναι σε σχεση ειτε σε γαμο.
εγω νομιζω οτι αυτες οι σχεσεις εξουσιας που λεγαμε συναισθηματικου επιπεδου εχουν γινει πολυ πιο εντονες στις μερες μας. το οτι και πολλες γυναικες ανεξαρτητοποιηθηκαν οικονομικα αυτο τους εδωσε και περισσοτερη δυναμη αν θες και στη ψυχη να μπορουν να 'εξουσιασουν' την σχεση τους. απο την αλλη παντα υπηρχαν και οι αντρες που ποτε δεν μπορουσες σαν χαρακτηρες να τους δαμασεις και ειχαν παντα το πανω χερι συναισθηματικα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

και οι γονεις μου εχουν συγκεκριμενη θεση στο κρεβατι αυτο σημαινει οτι ειναι στα χωρισματα?

Κι εγω επισης χρονια τωρα κοιμαμαι παντα απο τη δεξια μερια ακομα και με την κολλητη μου που λεει ο λογος.
Προφανως και δε σημαινει κατι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

και οι γονεις μου εχουν συγκεκριμενη θεση στο κρεβατι αυτο σημαινει οτι ειναι στα χωρισματα?

Εγώ πάντως προτιμώ την σύντροφο μου να την έχω αγκαλιά

θα πρεπε να μας προβληματιζει το γεγονος οτι οι γαμοι πια δεν ειναι οπως παλια σαν θεσμος. τωρα πια τα ζευγαρια χωριζουν πολυ πιο ευκολα ειτε ειναι σε σχεση ειτε σε γαμο.

Αυτό είναι εκπληκτικό! Θυμάμαι π.χ. ακόμη και την δεκαετία του 90 πόσα ζευγάρια ήταν "νεκρά" και συνέχιζαν να είναι είναι μαζί.
Οι σχέσεις δεν είναι συμβόλαια που ντε και καλά πρέπει να διατηρηθούν. Αν το ζευγάρι δεν μπορεί να φτάσει την βαθιά οικειότητα καλύτερα να το διαλύει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

Εγώ πάντως προτιμώ την σύντροφο μου να την έχω αγκαλιά

Ναι, αλλα ξαπλωνεις σε μια απο τις πλευρες του κρεββατιου (θες, δε θες ). Αλλο το "που" και αλλο το "πως"...
Αυτο που η Βικ ειπε ειναι οτι οι γονεις της εχουν μια συγκεκριμενη προτιμηση πλευρας πολλα χρονια τωρα. Δεν αναφερθηκε στο "πως" κοιμουνται...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Εγώ πάλι δεν καταλαβαινω τι νοημα εχει η συντροφος η αγαπη και ο ερωτας, αν ολα ειναι θεμα εξουσιας και διατηρησης αποστασης..

Διαβαζω πιο πανω...για χαρτια, αληθειες, αν οταν ειμασταν 5 χρονων ειμασταν εμεις ή καποιος αλλος...ομολογώ οτι δε μπορω να ξεμπερδεψω τη μακαροναδα σκεψεων....πιο κατω....οτι η αποσταση (μεταξυ ανθρωπων) υπαρχει γιατι φοβουνται να ερθουν κοντα...και γιαυτο..μιλανε συνεχεια....γιατι τα λογια δημιουργουν ασφαλεια....και η ασφαλεια αποσταση...αρα η εξουσια υπαρχει επειδη υπαρχει αποσταση...

δεν...δεν...δεν καταφερνω να ενωσω τις τελίτσες...διαβάζω και ειμαι οπως οταν σφιγγόμαστε μιση ωρα στο μπανιο...και στο τελος βγαζουμε μια βιρβιλιά, με το συμπάθειο! Τα εγκεφαλικά μου κυτταρα ανεπτυξαν υποδοχεις πονου και πονεσαν.

Υπαρχει πραγματικη αγαπη, παρούσης εξουσιαστικης συμπεριφορας και επιθυμιας ;
Εχει διαφορά ο γαμος σα θεσμος, στην συναισθηματικη προσεγγιση, απο το να ειμαστε με καποιον χωρις γαμο;
Η μηπως και τα 2 γαμοι ειναι, απλά ο ενας ειναι και στα χαρτια και δηλωμενος στα ματια άλλων ;
Αν ο γαμος ειναι τοσο εντονα προιον του σατανα, θα υπηρχε 100% βεβαιαοτητα μια και στην ιστορια μας εχουν πραγματοποιηθει καμποσα εκατομυρια γαμοι, με τεστ σε βαθος χρονου. Δεν ειχαν ολοι προβληματα. Δεν κατεληξαν ολοι με τσεκουρια και αιματα. Αρα μηπως το προβλημα δεν ειναι ο γαμος, αλλά οι ανθρωποι και οι κρισεις τους και η ωριμοτητα τους;
Λεω εγω τωρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ηρώ]

Πάνο με μπέρδεψες όπως πολύ παραστατικά εκφράζει και ο Lorien. Δυσκολευόμουν να ακολουθήσω τον τρόπο σκέψης σου μέσα από τα γραφόμενά σου.

Μα πώς να μη δημιουργεί; Δες την πλειοψηφία των παντρεμένων ζευγαριών. Ζουν στο ίδιο σπίτι αλλά έχουν διαφορετικές ζωές, σκέψεις, ακόμη και διαφορετική πλευρά στο κρεβάτι. Ξέρω παντρεμένο ζευγάρι που ο άντρας κοιμάται πάντα στην δεξιά πλευρά και η γυναίκα στην αριστερή, εδώ και δεκαετίες.

Πρώτον το ότι η πλειοψηφία των παντρεμένων ζευγαριών συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο είναι αυθαίρετο.
Με όλα αυτά που διαβάζω και παρακάτω, με κάνουν πραγματικά να αναρωτιέμαι τι ζευγάρια έχεις συναντήσει εσύ και σε τι κόσμο ζω εγώ
Δεν ξέρω αν αυτές οι απόλυτες απόψεις είναι απόροια αποτυχημένων (στα δικά σου μάτια) γάμων του περιβάλλοντός σου ή μια φιλοσοφικότερη και εντελώς θεωρητική επομένως αντιμετώπιση.
Εχμμμμ κι εγώ κοιμάμαι πάντως σε μια συγκεκριμένη πλευρά του κρεβατιού με τον σύντροφό μου και μάλιστα με μια συγκεκριμένη ...στάση, παρολαυτά καίγομαι και σιγολιώνω για ΄κείνον.

Ο γάμος είναι ασφάλεια, γι αυτό απομακρύνει τα ζευγάρια. Ο άντρας όπως αγάπησε και ερωτεύτηκε εσένα, με τον ίδιο τρόπο μπορεί να αγαπήσει και να ερωτευτεί κάποια άλλη. Το ίδιο και εσύ. Χθες αγαπούσες άλλον, σήμερα αυτόν, μεθαύριο μπορεί κάποιον άλλον. Ακόμη και στατιστικά να το δούμε, κάθε φορά που "συνάπτω" μια σχέση με βάση την προηγούμενη εμπειρία μου, με βάση τα προηγούμενα δεδομένα υπάρχει 100% πιθανότητα να αποτύχει. Γι αυτό παντρευόμαστε, επειδή σε κάθε σχέση όλα είναι εναντίον. Παντρευόμαστε για την ασφάλεια, μπαίνουμε σε ένα κλουβί με χρυσαφένιους μεντεσέδες.

Δε σε καταλαβαίνω.. είναι μάλλον επειδή μιλάς με την εμπειρία ενός σαραντάρη, που τον έχει ψήσει η ζωή κι έχει κάνει τις άπειρες σχέσεις.
Στις ανθρώπινες σχέσεις και πόσο μάλλον στις ερωτικές η στατιστική πάει περίπατο. Αυτό που περιγράφεις έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη δική μου εμπειρία των σχέσεων. Σε κάθε μου σχέση γινόμουν όλο και καλύτερη, γιατί άρχιζε να ξεκαθαρίζει μέσα μου το τι πραγματικά θέλω, τι να αποφύγω.
Τι σημαίνει αυτή η αποτυχία και πως μπορείς να κρίνεις κάποια σχέση για το αν είναι πετυχημένη ή όχι ενώ δε συμμετέχεις σε αυτή;
Βασίζεσαι σε καθαρά προσωπικά κριτήρια για να βγάλεις γενικά συμπεράσματα και να χαρακτηρίσεις συνεπώς παντρεμένα ζευγάρια ως μίζερα, ενώ εκείνα μπορεί να είναι ευτυχισμένα.

Έχετε δει πότε κανέναν κλειστό άνθρωπο να αγαπάει, να αγαπιέται;

Ναι!

Ο γάμος αφαιρεί τη δυνατότητα από τα άτομα να είναι ερωτεύσιμα, εκτός από την ασφάλεια που προσφέρει, αφαιρεί την αγάπη

Έλα παναζία μου! Συγνώμη βρε Πάνο μου αλλά τι είναι η αγάπη για να φύγει; Εκτός αν εννοείς ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν αγαπήθηκαν ποτέ ουσιαστικά και μέσα από τη φθορά του γάμου, βγήκε στην επιφάνεια αυτή η απουσία αγάπης.. αλλιώς δεν μπορεί να χωρέσει το μυαλό μου, πως έχεις σηματίσει τέτοια άποψη! Ειλικρινά!

Το ερωτευμένο μη παντρεμένο ζευγάρι, στην τελική, έχει μια πολυτέλεια. Την πολυτέλεια να ζει συνέχεια το μήνα του μέλιτος. Ώρες ώρες είναι ξεκάθαρο ότι τσακώνεται για αυτό το λόγο, τσακώνεται έτσι ώστε να ζουν κάθε τόσο και από ένα μήνα του μέλιτος. Τι πιο όμορφο!

Θες να μου πεις δηλαδή ότι τα ερωτευμένα μη παντρεμένα ζευγάρια είναι συνεχώς μες την ξεγνοιασιά του έρωτά τους, δεν τους απασχολεί τίποτα, κάθε μέρα είναι μες το μέλι και δε φθείρεται η σχέση τους με τα χρόνια.. και ναι η διαφορά έγκειται σε ένα ηλίθιο χαρτί που πιστοποιεί ότι απλά είναι ζευγάρι. Χμμμ... οκ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

Επειδή το βιβλίο έχει αρκετό καιρό που το διάβασα έπρεπε να ανατρέξω σε κάποιες σελίδες για να βρω εκείνη την φράση που τόσο πολύ είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον μου...
Έλεγε λοιπόν, ότι

Η έκφραση συναισθημάτων είναι απόπειρα επιβολής εξουσίας...

Πράγμα που συμφωνεί με αρκετές από τις παραπάνω απόψεις για την επιβολή εξουσίας μέσω των συναισθημάτων.

Ωστόσο, μου φαίνεται αρκετά απαισιόδοξη η παραδοχή πως όντως οι διαπροσωπικές σχέσεις καθορίζονται από τον παράγοντα εξουσία.
Και δεν αναφερόμουν σε σχέσεις επαγγελματικές αφού είναι φυσικό ο προϊστάμενος να ασκεί κάποια εξουσία στον απλό υπάλληλο - νομίζω.
Αναφερόμουν κυρίως σε σχέσεις που αφορούν την προσωπική μας ζωή δηλ, φίλους, οικογένεια, σύντροφο κτλ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ciela]

Αυτό που ουσιαστικά με απασχολεί, είναι αν οι διαπροσωπικές σχέσεις βασίζονται στην εξουσία, έστω και υποσυνείδητα...

εγω μιλωντας εντελως υποκειμενικα αυτο δεν το εχω δει να ισχυει. σε συγκεκριμενες μονο περιπτωσεις. ας πουμε αν μιλας με την παρεα σου χαλαρα ενα απογευμα που ακριβως βρισκονται οι σχεσεις εξουσιας? ενταξει, αν προσπαθεις να επιβληθεις στην παρεα ή να "εντυπωσιασεις" αλλαζει το πραγμα. εγω ομως μιλαω για αληθινες σχεσεις, καλες, που εχουν αντεξει στο χρονο. οταν μιλαω με την κολλητη μου πχ δε διακρινω καποια σχεση εξουσιας.
γενικα πιστευω οτι υπαρχει το παιχνιδι εξουσιας κυριως στην αρχη της σχεσης (φιλικης, ερωτικης κλπ). επειτα, ειτε τα ορια ειναι ευδιακριτα οποτε ναι υπαρχει ακομα αυτη η διαθεση, ειτε πια εχουν σχηματιστει δεσμοι αγαπης αρα παυουν οι σχεσεις εξουσιας.
και τωρα θα μου πειτε γιατι, στην αγαπη δεν εξουσιαζονται οι ανθρωποι? ναι, αλλα μονο απο τα συναισθηματα τους και οχι απο τον αλλο. και απο τα συναισθηματα μας εξουσιαζομαστε ετσι και αλλιως...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

μιλωντας εντελως υποκειμενικα αυτο δεν το εχω δει να ισχυει. σε συγκεκριμενες μονο περιπτωσεις. ας πουμε αν μιλας με την παρεα σου χαλαρα ενα απογευμα που ακριβως βρισκονται οι σχεσεις εξουσιας? ενταξει, αν προσπαθεις να επιβληθεις στην παρεα ή να "εντυπωσιασεις" αλλαζει το πραγμα. εγω ομως μιλαω για αληθινες σχεσεις, καλες, που εχουν αντεξει στο χρονο. οταν μιλαω με την κολλητη μου πχ δε διακρινω καποια σχεση εξουσιας.
γενικα πιστευω οτι υπαρχει το παιχνιδι εξουσιας κυριως στην αρχη της σχεσης (φιλικης, ερωτικης κλπ). επειτα, ειτε τα ορια ειναι ευδιακριτα οποτε ναι υπαρχει ακομα αυτη η διαθεση, ειτε πια εχουν σχηματιστει δεσμοι αγαπης αρα παυουν οι σχεσεις εξουσιας.
και τωρα θα μου πειτε γιατι, στην αγαπη δεν εξουσιαζονται οι ανθρωποι? ναι, αλλα μονο απο τα συναισθηματα τους και οχι απο τον αλλο. και απο τα συναισθηματα μας εξουσιαζομαστε ετσι και αλλιως...

Δεν νομίζω ότι μιλάω υποκειμενικά και για αυτό άλλωστε δεν μπήκα στο τρυπάκι να πάρω ως παραδείγματα τις δικές μου σχέσεις και να εξάγω από αυτές ένα συμπέρασμα, αφού αυτό δεν θα ήταν κάτι καθολικό. Με ενδιαφέρει να μάθω πως σκέπτονται και πολλές φορές αν το βιώνουν άλλοι άνθρωποι.

Δηλ εσύ μου λες ότι με τα συναισθήματά σου δεν προσπαθείς να επιβληθείς?
Δεν προσπαθώ να καταργήσω την αγάπη αν αυτό νομίζεις.

βασικά εσύ μιλάς υποκειμενικά. Το αν μας εξουσιάζουν τα συναισθήματά μας είναι κάτι αυστηρά προσωπικό. Εγώ για παράδειγμα μπορεί να τα έχω περιορίσει, ή να μην έχω αυτό που λένε συναισθηματική νοημοσύνη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ciela]

Η έκφραση συναισθημάτων είναι απόπειρα επιβολής εξουσίας...

το αιτιολογει καθολου στο βιβλιο? γιατι πειραζει ιδιαιτερα η εκφραση και οχι τα ιδια τα συναισθηματα? δεν καταλαβαινω...
(εκτος βεβαια και αν μιλαμε για σχεσεις εξαρτησης και ψυχολογικου εκβιασμου)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ciela]

βασικά εσύ μιλάς υποκειμενικά.

μα για μενα το ελεγα. σορυ αν ισως δεν το γραψα σωστα, μολις το εκανα πιο σαφες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ciela]

Δηλ εσύ μου λες ότι με τα συναισθήματά σου δεν προσπαθείς να επιβληθείς?

βασικα προσπαθω να επιβληθω μονο οταν θελω να "παρω" κατι απο τον αλλο, που τοτε μπορει τα συναισθηματα να χρησιμοποιουνται σαν οπλο. αλλα οταν μιλαμε για μια υγιη σχεση με ειλικρινη συναισθηματα και αποδοχη χωρις ανασφαλεια για τον εαυτο σου, τοτε οχι δεν προσπαθω να επιβληθω. θεωρω οτι ολα εχουν να κανουν με το κινητρο για το οποιο υπαρχει η σχεση και τη φαση στην οποια αυτη βρισκεται.

βασικά εσύ μιλάς υποκειμενικά. Το αν μας εξουσιάζουν τα συναισθήματά μας είναι κάτι αυστηρά προσωπικό. Εγώ για παράδειγμα μπορεί να τα έχω περιορίσει, ή να μην έχω αυτό που λένε συναισθηματική νοημοσύνη.

εξουσιαζεσαι καθημερινα απο τα συναισθηματα σου λιγοτερο η περισσοτερο. ανεξαρτητα αν χανεις τον υπνο σου ή αν θα ξεσπασεις χωρις λογο στο συναδελφο το πρωι. οταν αγοραζεις μια μπλουζα ή ενα αρωμα, ή οταν αλλες φορες εισαι κεφατη σε μια εξοδο και αλλες βαριεσαι χωρις προφανη λογο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.