Αληθινοί μόνο το 20% των καταγγελλομένων
«Οι περισσότεροι βιασμοί στην Ελλάδα γίνονται τις αργίες, τις νυχτερινές ώρες Παρασκευής προς Σάββατο και Σαββάτου προς Κυριακή, τα βράδια των εορτών και προσδιορίζονται εποχικώς την άνοιξη και το καλοκαίρι», θα πει ο πολύπειρος ιατροδικαστής Φίλιππος Κουτσαύτης.
Φίλ. Κουτσαύτης
* Είναι συνηθισμένες οι ψεύτικες καταγγελίες;
*
«Η στατιστική αναφέρει ότι από τους 10 πραγματικούς βιασμούς καταγγέλλονται οι 2-3. Και από τους 10 καταγγελλόμενους οι 2 είναι αληθινοί. Μπορούμε να συμπεράνουμε με την πρώτη ματιά αν μια γυναίκα λέει αλήθεια ή ψέματα. Δυστυχώς είμαστε αναγκασμένοι να γινόμαστε και λίγο αστυνομικοί... Και είναι πολλές οι γυναίκες που έρχονται και καταγγέλλουν ψευδείς βιασμούς με διάφορους σκοπούς, όπως ο γάμος ή άλλου είδους εκβιασμούς. Ιδιαίτερα το καλοκαίρι, πολλές είναι οι τουρίστριες που έκαναν έρωτα με κάποιον Ελληνα, χωρίς οποιοδήποτε ίχνος βίας, και μετά καταγγέλλουν βιασμό για να εισπράξουν την αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία της πατρίδας τους, κάτι που ίσχυε παλιότερα».
** Και ο ρόλος του ιατροδικαστή ποιος είναι;
* «Ο βιασμός ερευνάται αστυνομικά και ιατροδικαστικά. Οταν μια γυναίκα έχει υποστεί τούτη την ελεεινή πράξη κι έχει το θάρρος να πάει και να καταθέσει στην αστυνομία, μετά θα έρθει στον ιατροδικαστή. Δυστυχώς υπόκειται και σε άλλους βιασμούς καθώς αναβιώνει όλο το σκηνικό. Εμείς, αν διαπιστώσουμε ότι πρόκειται για αληθινό βιασμό, προσπαθούμε να είμαστε όσο το δυνατόν προσεκτικοί. Οι περισσότερες γυναίκες έρχονται σε άθλια κατάσταση, τρομαγμένες, κουρνιάζουν σε μια γωνιά, αδύναμες ν' αρθρώσουν λέξη. Πόσο μάλλον να υποστούν την ιατροδικαστική εξέταση. Είναι εξωφρενική αυτή η εμπειρία. Δυστυχώς ο άνθρωπος έχει βρει τον τρόπο να μετατρέψει σε χυδαία κι απαίσια την πιο ωραία και ηδονική πράξη που έχει...».
Ζάκυνθος: Μία περίπτωση στις 25 καταγγελίες
Ο αυξημένος αριθμός των καταγγελιών για σεξουαλικές επιθέσεις, που φτάνουν κάθε χρόνο στην Αστυνομία από τις Αγγλίδες τουρίστριες, έχει οδηγήσει τους γιατρούς των νοσοκομείων όπου αυτές διακομίζονται να πιστεύουν ότι οι «παθούσες» συχνά λυμαίνονται τα χρήματα που δίνουν οι ασφάλειές τους εγγυήσεων.
Με λίγα λόγια, δηλαδή, μεγάλο ποσοστό των καταγγελιών που κάνουν οι νεαρές κοπέλες από τη Μεγάλη Βρετανία γίνεται πιθανώς για να διεκδικήσουν οι ίδιες χρήματα από τις εγγυήσεις των ασφαλιστικών εταιρειών στη χώρα τους.
Σύμφωνα με τον διευθυντή της Μαιευτικής Κλινικής του Νοσοκομείου Ζακύνθου, Δημήτρη Μιχαλόπουλο, «από τις 25 περιπτώσεις βιασμών που καταγγέλθηκαν πέρυσι στο νησί, μόνο μία αποδείχθηκε αληθινή». Μέχρι στιγμής, αυτό το καλοκαίρι στο Νοσοκομείο Ζακύνθου έχουν προσέλθει επτά κοπέλες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν διαπιστώθηκαν ίχνη βιασμού.
Αν και η παραφιλολογία για τις σεξουαλικές επιθέσεις που αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο συντηρείται από τα ξένα δίκτυα, ο Δημήτρης Μιχαλόπουλος είναι κατηγορηματικός, λέγοντας πως «κάθε καλοκαιρινή περίοδο έρχονται στο νοσοκομείο 20 με 25 περιστατικά που αφορούν υποτιθέμενους βιασμούς. Λέω υποτιθέμενους, γιατί κατά τον έλεγχο διαπιστώνουμε ότι τα όσα καταγγέλλουν οι νεαρές κοπέλες, τις περισσότερες φορές δεν ισχύουν» και τονίζει πως τα περισσότερα από τα κορίτσια που καταφτάνουν στο νοσοκομείο είναι υπό την επήρεια αλκοόλ ή ναρκωτικών ουσιών. Επισημαίνει, μάλιστα, ότι εδώ κι ένα μήνα, από τότε δηλαδή που το θέμα παρουσιάστηκε και από το βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο BBC, δεν έχει γίνει άλλη καταγγελία για σεξουαλική επίθεση.
Εδώ και περίπου μία πενταετία οι μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες της Ευρώπης έχουν διακόψει την κάλυψη τουριστριών για βιασμό, καθώς ο εικονικός αριθμός των καταγγελιών είχε αυξηθεί κατακόρυφα χωρίς να πιστοποιείται επιστημονικά. Παράλληλα, μερικές εταιρείες διατηρούν αυτήν την υπηρεσία, το κόστος της οποίας, όμως, είναι ιδιαιτέρως υψηλό και συγκρίνεται με αυτό της ημερήσιας ενοικίασης δωματίου σε ξενοδοχείο τριών αστέρων.
Βέβαια, θα πρέπει να τονιστεί ότι ανεξάρτητα από την ασφαλιστική κάλυψη ή όχι η Ελλάδα θεωρείται από τα ξένα τουριστικά πρακτορεία μία από τις επικινδυνότερες τουριστικές περιοχές για τη σεξουαλική ασφάλεια των επισκεπτριών. Στην ίδια κατηγορία ανήκει και η Τουρκία, η πρώην Γιουγκοσλαβία και λιγότερο η νότια Ιταλία και η Σικελία μαζί με τα παράλια της Αφρικής προς τη Μεσόγειο.