.....
Τέλος, σας ζητώ συγνώμη, αν τα λόγια που είχα πει πριν από 11 χρόνια στην Ιταλία, βρήκαν την ευρωστία και τον τρόπο να ταξιδέψουν στο χρόνο και στο χώρο και να φτάσουν σήμερα σε σας, αποκομμένα από το γενικό πλαίσιό τους και κατʼεπέκταση, φυσικά, παρανοημένα και να ανασκαλέψουν τη ψυχή σας δυσάρεστα. Όμως και πάλι παρασύρομαι και αναρωτιέμαι μήπως αιτία και σπόρος δημιουργικός της ευαισθησίας που αποπνέει το μήνυμα σας που με συγκίνησε, δεν είναι ακριβώς αυτή η τραυματική σας εμπειρία. Αυτό το οδυνηρά ιερό διαμάντι της υπάρξεώς σας.
Έχω και εγώ στο σώμα μου και στη ψυχή μου πολλά τραύματα. Μα δεν τα φέρω σα βάρος, ούτε τα χρησιμοποιώ σαν άλλοθι. Αντίθετα προσπαθώ να τα μετατρέψω σε πηγές ομορφιάς και συγκίνησης για τους άλλους, για εσάς, που όπως λέτε δεν με αγαπάτε. Προσπαθήστε τουλάχιστον να με καταλάβετε και μην ξεχνάτε, παρακαλώ, ότι είμαι δημιουργός διψασμένος για έμπνευση, για αυτό, αν τα λόγια που είπα τότε σας προσέβαλαν, συγχωρέστε με.
Με όλη μου την εκτίμηση και τον σεβασμό,
....