Τι να πω τώρα για αυτό το επεισόδιο. Την εισαγωγή την περίμενα πολύ καλύτερη (πολύ άδειο τοπίο η Αλέξις καθότανε σε άδεια καφενεία). Τα χρώματα πολύ σκούρα. Ο παπάς καθόλου ρεαλιστικός (ακόμα και οι σημερινοί παπάδες χρησιμοποιούν και λίγη καθαρεύουσα στα κηρύγματά αυτός μιλουσε στην δημοτική αποκλειστικά. Μου άρεσε ο μικρός Δημητράκης

. Η Λέχου δε μου άρεσε στον ρόλο της δασκάλας (ίσως φταίνε και οι σκηνοθέτες σε αυτό) στο ρόλο της μαμάς και της συζήγου ήταν πάρα πολύ καλή).
Επίσης η στιγμή της διάγνωσης τότε που οι ιατροί ανακοίνωσαν στην Ελένη ότι πάσχει από Λέπρα (χρησιμοποίησαν την ονομασία νόσος του Χάνσελ. (δε νομίζω ότι αυτοί οι φτωχοί άνθρωποι θα καταλαβαίνανε τι είναι ο Χάνσελ και το μυκοβακτήριο του έπρεπε να την πούνε με την ονομασία Λέπρα που χρησιμοποιούσαν τότε οι άνθρωποι της εποχής για την αρρώστια).
Προσπάθησα να κλάψω αλλά δυστυχώς δε μπόρεσα (μόνο ο μικρός Δημητράκης με συγκίνησε λίγο)