Aπόσταγμα ζωής

[passenger123]

"Η ανάγκη του ανθρώπου για σύναψη σχέσης με έναν σύντροφο , ξεκινάει και τελειώνει στην κάλυψη των αναγκών του και των ανασφάλειων του."
Ο άνθρωπος θέλει έναν "παρατηρητή" στην ζωή του , απο το γεγονός ότι δεν μπορεί να παρατηρήσει και να προχωρήσει μόνος σε όλη την διάρκεια της ζωής του με τον εαυτό του σαν σύντροφο και δεδομένων των πιό πάνω , συνάπτει μιά σχέση .

Ποιά είναι η δική σας άποψη πάνω στο θέμα .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fanclubsandwich]

ότι αυτό δεν είναι απόσταγμα ζωής , είναι απόσταγμα πίκρας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[parafernalia]

"Η αγάπη είναι το θύμα του σωματέμπορα εγωισμού μας!" (Κική Δημουλά) Εκεί να δεις πίκρα!

Συμφωνώ φίλε passenger με την έννοια του "παρατηρητή" που έβαλες, δεν θα το όριζα όμως ως "κάλυψη αναγκών" αλλά ως κίνητρο για περισσότερη ζωή με νόημα.

Ο παρατηρητής είναι αυτός που δίνει το νόημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rosa azul]

Απο τα αρχεγονα χρονια το πρωτο κυτταρο της κοινωνικης ζωης ηταν η οικογενεια .Η αναγκη του ανθρωπου να οργανωθει στο πλαισιο αυτο καλυπτε τοσο το αναπαραγωγικο κομματι της ζωης του ,το οποιο σιγα σιγα ,μεσα απο μια εξελικτικη διαδικασια ''ντυθηκε με το νομιμοποιητικο προκαλυμα των συναισθηματων αγαπη,ερωτας,αποκλειστικοτητα...κλπ'',απο την αλλη το οικονομικοινωνικο:οικογενεια δηλ. τμημα της δομης της ευρυτερης κοινωνιας .Διαχρονικα λοιπον ετσι εχουμε ''μαθει'' να ζουμε συντροφικα ,τουλαχιστον στις δυτικες κοινωνιες, διοτι ακομη και σημερα υπαρχουν και αλλα μοντελα συμβιωσης.Το ''αποσταγμα ζωης'' προφανως αναφερεται στο συνολο των εμπειριων που μαζευονται στην πορεια του κοινου βιου; δεν ειμαι σιγουρη γι αυτο....ας μας πει ο Δημητρης....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[passenger123]

Απο τα αρχεγονα χρονια το πρωτο κυτταρο της κοινωνικης ζωης ηταν η οικογενεια .Η αναγκη του ανθρωπου να οργανωθει στο πλαισιο αυτο καλυπτε τοσο το αναπαραγωγικο κομματι της ζωης του ,το οποιο σιγα σιγα ,μεσα απο μια εξελικτικη διαδικασια ''ντυθηκε με το νομιμοποιητικο προκαλυμα των συναισθηματων αγαπη,ερωτας,αποκλειστικοτητα...κλπ'',απο την αλλη το οικονομικοινωνικο:οικογενεια δηλ. τμημα της δομης της ευρυτερης κοινωνιας .Διαχρονικα λοιπον ετσι εχουμε ''μαθει'' να ζουμε συντροφικα ,τουλαχιστον στις δυτικες κοινωνιες, διοτι ακομη και σημερα υπαρχουν και αλλα μοντελα συμβιωσης.Το ''αποσταγμα ζωης'' προφανως αναφερεται στο συνολο των εμπειριων που μαζευονται στην πορεια του κοινου βιου; δεν ειμαι σιγουρη γι αυτο....ας μας πει ο Δημητρης....

Αγαπητή φίλη μου , έχεις ουσιαστικά "εισχωρήσει" στον πυρήνα του όλου θέματος .Ναί , αναφέρομαι στο σύνολο των εμπειριών ώς απόσταγμα , και με έμφαση περισσότερο στην εξελικτική πορεία τους στην "απομυθοποίηση" της "αμόλυντης" ερωτικής ανάγκης του ανθρώπου για τον σύντροφο του .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.