Πόσες φορές στην ζωή σας δεν έτυχε κάποιος μεγάλος άνθρωπος , μιά γυναίκα με ένα μωράκι αγκαλιά ή ένα μικρό παιδάκι με λερωμένα ρούχα , ακόμη ένας φανερά ανάπηρος άνθρωπος ή διανοητικά καθυστερημένος , να σας κοιτάξει στα μάτια όπου και αν είσαστε ( καφετέρια - δρόμο -σπίτι σας) και να απλώσει το χέρι ζητώντας σας ελεημοσύνη.
Τι κάνατε στην περίπτωση αυτη ; Ανεξάρτητα με ότι κάνατε ποιά ήταν η σκέψη σας απομακρυνόμενος/η ;
Τελικά ποιά είναι η γνώμη σας στην αυθόρμητη πράξη βοήθειας πρός τον άλλο άνθρωπο με την αίτηση ελεημοσύνης εκ μέρους του ; Πρέπει να συνδράμουμε και με ποιά κριτήρια ; Έχετε βάλει κάποιους δικούς σας κανόνες πάνω στο θέμα ; Αποτελεί για σας εμπαιγμό προς το πρόσωπό σας ;
Θεωρείται τελικά την ελεημοσύνη ώς μια πραγματικότητα φιλανθρωπίας για σας ή ακούσια συμμετοχή σας σε ένα καλά στημένο παιχνίδι υποκρισίας εκ μέρους τρίτων ;
Σημείωση : δεν γνωρίζω αν έχει τεθεί παρόμοιο θέμα .
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.