Τελικά, πολύτιμε φίλε μου Μάξιμε, θεωρείς, ότι οι "Δαναοί" από το Ισραήλ είναι λιγότερο πονηροί, από τους απογόνους των πρώην Ιώνων;
Αρχικά, πολυτιμότατε φίλε μου Νωεύ, θεωρώ ότι η πονηριά είναι παμπάλαιο φαινόμενο και απλά συνεχώς ανακυκλώνεται.
Όταν παρουσιάζεται εκ νέου όπως καλή

ώρα η κεκαλυμμένη σημερινή κρίση, τότε θα πρέπει να συνεξετάζεται ως προϊόν εξαιρετικά ευφυών ανθρώπων.
Πίστεψέ με όμως, αν μπορούσα να τεκμηριώσω κάτι, απλά θα το έκανα.
Επίσης, για τους "Δαναούς", δεν έχω να προσθέσω κάτι, μόνο ότι υπάρχουν γύρω μας και διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Και κάτι ακόμα, εσύ γιατί με ρωτάς για τους "Δαναούς" από το Ισραήλ;

Σε ποιο σημείο εγώ τους έχω συνδέσει ;
Το ποστ, είχε συγκεκριμένη αφορμή για να γραφεί τότε. (βλέπε ημερομηνία)
Αφήνοντας όμως την ιστορία να συνεχίσει την δουλειά της, έχω να πω ότι με ενδιαφέρει η επανάληψη της. Και διαβάζοντας τον ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ, είδα την ομοιότητα εκείνης της εποχής με την σημερινή.
Αλκιβιάδης και Τισαφέρνης.
Ο πρώτος, συμβούλεψε τον δεύτερο να μειώσει τους οβολούς που έδινε στους κωπηλάτες του, από πέντε σε τρεις.
Είπε και διάφορα προκειμένου να τεκμηριώσει την πρόταση του.
Αρκεί να δεις τι γίνεται σήμερα.
Και κάτι άσχετο. Θέλω να σε ρωτήσω για την κάρτα του πολίτη, δε βλέπω να σε απασχολεί ;
Να θεωρήσω οτι έριξες νερό στο κρασί σου ;