Βρε , μην το αναλύεις!

Θα χαθείς και άκρη δεν θα βγάλεις!
Στον καθένα συμβαίνει για ένα σωρό διαφορετικούς λόγους....
Και αυτός είναι ένας καινούριος τομέας για σένα, οπότε λογικό να νιώθεις μια σχετική ανασφάλεια...
Η πλειοψηφία όταν μπαίνει στον κόσμο των σεξουαλικών επαφών
δεν νοιάζεται τόσο να ικανοποιηθεί, όσο κατά βάση να ικανοποιήσει τον άλλο...
και αυτό δεν είναι τόσο ¨αλτρουιστικό¨ όσο ακούγεται...
actually κρύβει ανασφάλεια... ¨να φανώ καλός¨, ¨να φανώ θερμός¨, ¨να μην κάνει συγκρίσεις με άλλους/ες πρώην και φανώ υποδεέστερος/η...¨ και ένα σωρό παρόμοια...
Στην πορεία και με τον καιρό, αφού τα ξεπερνάς αυτά και τα βάζεις στη διάσταση που πρέπει, αρχίζεις να επιδιώκεις και να διεκδικείς και την δική σου απόλαυση...
Ο ρόλος του άντρα είναι επιφορτισμένος με περισσότερο άγχος , κακά τα ψέματα...
υγ. Λοιπόν , άκου τώρα κάτι δικό μου... η πρώτη μου σχέση δύο-τρεις φορές που είχαμε επιχειρήσει, δεν τα κατάφερε...
Συναντηθήκαμε μετά από 12 χρόνια στον θάνατο ενός φίλου, και μετά πήγαμε για καφέ και λέγαμε για τα παλιά...
Κάποια στιγμή η συζήτηση ήρθε στη σχέση μας και κάτι θυμήθηκα και χαμογέλασα...
Αυτός αμέσως ¨μυγιάστηκε¨ και μου κάνει ¨μην πεις τίποτα! Μην μου το θυμίζεις! Χρόνια το κουβαλάω μέσα μου!¨
Καμία σχέση με αυτό που σκεφτόμουν εγώ βέβαια! Αλλά αυτός το είχε ... νταλκά μέσα του!

Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου! Μην το βάζεις μέσα σου... Χαλάρωσε και όλα θα έρθουν!
Και συνήθως δεν έρχονται όλα εξαρχής τέλεια.... θέλει ¨δούλεμα¨...
Ε, εδώ κολλάνε άλλοι στίχοι! ¨
Η αγάπη θέλει προϋπηρεσία, μεροκάματο, ξενύχτι και νταλκά, θέλει ΙΚΑ μια ζωη στην αγωνια, στα βαρέα ένσημα και στ' ανθυγιεινά
...¨ 