Το ίδιο θα μπορούμε να πούμε και εμείς (στο φανταστική υπόθεση που έκανα)
Αμάν πια με αυτή την τραγικοποιήση, μπορεί όντως να προκαλέσουμε πόλεμο μεταξύ μας αν βλέπουμε τα πάντα τραγικά.
Οκ χρεοκοπήσαμε, οκ θα πέσει η αγοραστική μας δύναμη κατά 25-50% (να ένα θετικό του μνημονίου, ξέρουμε ότι δεν θα καταρρεύσει τελείως η χώρα. Το πολύ πολύ μετά από καμία 20αρία χρόνια να ξανά κάνουμε μνημόνιο ή έστω να χρεοκοπήσουμε τότε), μπορεί κάποιοι να πεινάσουμε λιγάκι και για ακόμη περισσότεροι να έχουμε περισσότερο ανάγκη κάποια πιο κερδοφόρα δουλεία ή κάποια προαγωγή. Σίγουρα θα κουραστούμε, εξάλλου αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν βγαίνουμε!
Πότε δεν κατάλαβα τι ακριβώς θέλετε όλοι εκείνοι που προκαλούν αυτή την βαβούρα των τελευταίων μηνών. Να μας χαρίσουν τα χρέη; Να γυρίσουν πίσω τα κλεμμένα; Δείτε τους ισολογισμούς... for god sake, εκτός από τις μπούρδες των δημοσιογράφων. Για εμένα θα έπρεπε μαζί με το ψηφοδέλτιο να μας δίνανε και ένα σετ από ερωτήσεις του τύπου "Ποίο είναι το έλλειμμα της χώρας της χρονιάς που μας πέρασε; Τι λέει ο νόμος τάδε που ψηφίστηκε κατά την τελευταία τετραετία;" Πρέπει να παραδεχτούμε ότι πολλοί από εμάς καταρρίπτουν τις κυβερνήσεις ανάλογα πόσο γεμάτο είναι το πορτοφόλι την δεδομένη στιγμή.
Σαν χώρα δεν βγαίναμε. Γιατί πολύ απλά καταναλώνομαι πολύ περισσότερο από αυτά που παράγαμε και τώρα που το συνειδητοποιήσαμε πρέπει να κουραστούμε, μπας και βγάλουμε κανένα φράγκο. Το ότι οι πολιτικοί μας βρίσκαν με αλχημείες τους μισθούς μας, δεν σημαίνει κάτι. Το ότι μας το έκρυβαν δεν ισχύει, όλα αυτά είναι δημόσια. Οι οικονομικές εφημερίδες μια ζωή δημοσίευαν άρθρα που παρέθεταν στοιχεία όπως ισολογισμοί της χώρας. Τι ακριβώς περιμένετε ο εκπρόσωπος τύπου μιας χώρας να βγαίνει και να λέει "Ρε παιδιά, δουλέψτε παραπάνω γιατί με το ζόρι πληρώνω τις συντάξεις;" Μα και αυτό ήταν ευρέως γνωστό, ότι π.χ. ο δημόσιος τομέας δεν πήγαινε καλά.
Δεν είδα όμως πότε κανέναν δημόσιο υπάλληλο να μου λέει έχω "αγχωθεί", έμαθα χθες ότι η υπηρεσία στην όποια δουλεύω δεν τα πάει καλά και δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω καλύτερα. Κανέναν καθηγητή δεν είδα να λέει ότι πρέπει να κάνω καλύτερο μάθημα για να μην πηγαίνουν φροντιστήρια. Το μόνο που έβλεπα ήταν καθηγητές να λένε ότι ο τάδε καθηγητής είναι άχρηστος αλλά κατά τα άλλα να μην κάνουν κάτι. Όχι ότι μπορούν, αφού βλέπεις απαιτούν μονιμότητα.
Αλήθεια όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι (δηλαδή τουλάχιστον το 50% του πληθυσμού) δεν μπορούν συνειδητοποιήσουν ότι αφού ο δημόσιος τομέας δεν αποδίδει και αφού στην δουλεία τους βλέπουν ποίοι είναι καλοί και ποίοι όχι, οφείλουν να είναι υπερ στην κατάργηση της μονιμότητας μπας και φύγουν οι άχρηστοι; Ναι οκ, είναι γαμάτο να έχεις εξασφαλισμένη θέση, αλλά το βλέπεις δεν λειτουργεί! Η δουλεία σου έχει πρόβλημα, κάνε κάτι! Και τώρα ρωτάω το υπόλοιπο του πληθυσμού, όταν βλέπαμε τους δημόσιους υπάλληλους να κατεβαίνουν σε σχετικά συλλαλητήρια γιατί δεν κατεβαίναμε και εμείς για το αντίθετο; Α ξέχασα ... "τι μας νοιάζει τι ισχύει για τους άλλους!"
Και ξανά ρωτάω, πέρα από την πλάκα ... σίγουρα μπορούμε να φέρουμε εις πέρας την ευθύνη της δημοκρατίας;