Αυτό το θρεντ μου φαίνεται τόσο λυπηρό...
Όχι πως έχω κάτι με τα συγκεκριμένα επαγγέλματα, ούτε με τους ανθρώπους που τα κάνουν, από τη στιγμή που ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του και αυτές για μένα είναι σεβαστές! Μα... νέο παιδί, 17 χρονών και να απορρίπτεις τόσο κάθετα την ακαδημαϊκή εκπαίδευση στο σύνολό της, χωρίς πρώτα να ψάξεις κάτι που σου ταιριάζει και να παλέψεις να το πετύχεις; Στα μάτια μου, το επάγγελμα του καθενός συνδέεται πλήρως με το αίσθημα δημιουργίας και ικανοποίησης (είτε επειδή απολαμβάνει αυτό που κάνει, είτε επειδή μέσω αυτού βοηθά κάποια άτομα σε ορισμένες δυσκολίες ή προβλήματά τους) που λαμβάνει από αυτό. Θα μου πεις, βέβαια, πως κι εσύ θα απολαμβάνεις! Την τεράστια ανταμοιβή σου για το επάγγελμα που προσφέρεις! Μα... ειλικρινά όταν έχεις παλέψει για να πετύχεις κάτι δύσκολο και σημαντικό, η απόλαυση και το αίσθημα δημιουργίας δεν συγκρίνεται με την ικανοποίηση που σου δίνουν μερικά (αρκετά ομολογουμένως) ευρώ!
Τέλος πάντων, σκοπός μου με αυτό το ποστ δεν είναι να σε αποτρέψω από το να ακολουθήσεις αυτό το επάγγελμα από τη στιγμή που το θες τόσο πολύ. Συμβουλές, βέβαια, δεν έχω να σου δώσω, καθώς δεν έχω την παραμικρή ιδέα του τι παίζεται μέσα σε αυτούς τους χώρους, μα θα με ικανοποιούσε αν σε έκανα έστω λίγο να προβληματιστείς και να (ξανα) οραματιστείς το μέλλον σου, αλλάζοντας (δοκιμαστικά) ορισμένες παραμέτρους!
Είναι άλλο να καταλήγεις σ' αυτό το επάγγελμα ως λύση ανάγκης και άλλο ως συνειδητή επιλογή και θεωρώ πως θα έπρεπε να νιώθεις ευτυχισμένος κι ευλογημένος που δεν ανήκεις στην πρώτη κατηγορία αλλά στην δεύτερη!
Καλή επιτυχία σε ό,τι αποφασίσεις!
